tijt debitum tenet̉ poſtea reddere. qͣſi videat̉ recōciliatio facta. all. c. ſi vir. jͣ. d̓ adul. ⁊. c. ꝓpoſuit ⁊ qd̓ ibi noͣ. sͣ. de ꝯiu.ſer. Sed do. Car. ⁊ do. an. tenēt oppoſitū ⁊ meliꝰ. nā ī iſtocaſu maritus n̄ pͥuat̉ exactiōe debiti ex cōtēplatōe vxoris.ſꝫ ꝑꝑ atrocitatē ſui delicti. iō vxor nō pōt ſibi hāc penaꝫ remittere. nec ēt exigēdo ſibi debituꝫ vr̄ velle ſibi remittere.Sed ī ꝯͣrijs cōtēplatiōe vxoris dutaxat vir erat priuatꝰ. vtputa ꝑꝑ adulterū. iō ſi vxor petit debitū a viro videt̉ illumrecōciliare. ⁊ ſibi remittere. ¶ In glo. ij. ī fi. intellige iſtostres caſus prout plene dixi ī. c. i. ⁊. c. fi. sͣ. d̓ eo ꝗ dux. ī ma.quā prius pol. per adul.Nō ſeꝑat̉ mr̄imoniū ad conMDer CO. feſſionē ꝯiugū q dicūt aſſinitateꝫ p̄ceſſiſſe. ēt ſi rumor vicinie ꝯſētiat. ⁊ ē caſusmultū allegabilis ⁊ notabilis. pͥmo pōit qōnē. ſcd̓o ſolutionē. ibi tue. ¶ Caſus lr̄alis. Quidā cōtraxit mr̄imoniū cuꝫqͣdā muliere ⁊ tādē ip̄e qͣꝫ vxor cōfitebāt̉ ꝙ quādā cōſanguineā vxoris ſue anquā cū ea ꝯͣxiſſet carnaliter cogͦuit: etaliqͣ ꝑs vicinie illud acclamabat. q̄rit̉ an ſint ſeꝑandi. rn̄r ꝙꝑꝑ eoꝝ cōfeſſiōeꝫ tātūmō n̄ ſūt ſeꝑandi vl̓ ēt ꝑꝑ rumorē vicinie. qꝛ multi ꝗndoqꝫ colluderēt adīuicē ⁊ ad cōfeſſiōem īceſtus facile ꝓſilerēt. ſ ꝑ eorū cōfeſſionē crederēt ſeꝑari. etrumor vicinie n̄ ē adeo validus ꝙ bn̄ cōiūcti debeāt ſeꝑariniſi rōnabiles ꝓbatōes accedāt Ber. ¶ Noͣ pͦ regulā ꝙad ꝯfeſſionē cōiugū ꝯͣ mr̄imoniū nō dꝫ fieri mr̄imonij ſeꝑatio. Et rō huiꝰ dei ē. qꝛ mr̄imioniū nō hꝫ depēdētiaꝫ ab homine. ſꝫ ab ip̄o deo recipit īdiſſolubilitatē. xxxiij. q. ij. quoſdeꝰ cōiūxit. ⁊. xxxv. q. x. in. c. i. iō ꝯfeſſio nō nocet. cū pͥncipaliter n̄ ſit ꝯͣ ꝯfitētē. ¶ Scd̓o noͣ ibi aliqͣ ꝑs vicinie iunctov̓. rumor. ꝙ rumor vicinie ꝓprie dr̄ cū aliqͣ ꝑs vicinie aliꝗdaſſerit. ⁊ ī hͦ differt rumor a fama. Nā fama ꝓprie ē qn̄ totaciuitas ſeu vicinia vel maior ꝑs reclamat. vt noͣ. ī. c. iquiſitioni. ī fi. jͣ. de accu. Rumor āt ē qn̄ aliqͣ ꝑs clamat. puta tertia vel qͣrta ꝑs. nā lꝫ appellatiōe ꝑtis veniat medietas. vt inc. ij. i. rn̄ſo de deci. li. vi. ⁊ ī. l. nomē filiarū. §. portiōis. ff. d̓ver. ſigni. tn̄ vbi adijcit̉ verbū aliqua. tūc verificat̉ ī qͣlibetminima ꝑticula. qꝛ dictio aliqͣ reſtrīgit. de quo vide bo. gl.ī cle. i. de fo. cōpe. quā tenebis ad h̓ mēti. Et ſic ītellige gl.h̓ q̄ dicit aliud fama. aliud rumor. ⁊ ꝙ ī minus ſe hꝫ rumorqͣꝫ fama. ⁊ ſimilē gl. hēs ī. c. ſi duo. xxxv. q. vi. ¶ Ultīo noͣꝙ mr̄imoniū ſeꝑat̉ ꝑꝑ ꝓpīꝗtatē p̄cedentē ꝯͣcta ēt ꝑ illicitūcoitū. ¶ In gl. i. ī fi. nō bn̄ iſtā glo. ⁊ expediēdo hāc maͣmcū gl. f. diſtīgue plene ſic. cū q̄rit̉ nūꝗd valeat cōfeſſio coniugū in. cā mr̄imoniali aūt agit̉ de mr̄imonio ꝯͣhēdo. aut deiā ꝯͣcto. pͦ caſu ſola fama de īpedimēto ſufficit ad īpediēdūmr̄imoniū. ēt ſi ī ſpōſalibꝰ īterueniſſet iuramētū. tex. ē noͣ. īc. ſuꝑ eo. jͣ. ti. proxi. Itē ad dcm̄ vnius .ſ. tertij īpedit̉ mr̄imoniū ꝯͣhēdū. ſi nō īteruenit iuramētū. vt ē bo. tex. ī. c. p̄terea el. ij. de ſpō. ⁊ in. c. ſuꝑ eo de teſt. Et ex illis duobus. c.vr̄ inferēdū ꝙ plus ꝓbet fama qͣꝫ vnꝰ teſtis. qꝛ vt dixi ſolafama īpedit. ēt ſi īteruenit iuramētū. ſecꝰ ī dicto vnius. Sꝫego crederē ꝙ ſi vnꝰ teſtis oīo īteger cōfiteret̉ īpedimētuꝫīpediret̉ mr̄imoniū. ēt ſi iuramētū īteruenerit. qꝛ vnꝰ teſtisnō minus ꝓbat qͣꝫ fama. ad hoc qd̓ noͣ. ī. c. veniēs de teſti.⁊ ī. c. i. de ap. facit. c. ſuꝑ eo. §. i. sͣ. de teſti. vbi videt̉ qͣſi caſus. Et ad. c. p̄terea rn̄deo ꝙ ille teſtis nō erat oīno ītegertū qꝛ allegabat. turpitudinē ſuā. tū qꝛ deponebat ſine publicatiōe ſui noīs ꝯͣ. c. ij. de teſti. Iut ſpōſi cōfitētur īpedimētū. ⁊ puto ſufficere eoꝝ cōfeſſionē ad īpediēdū mr̄imoniuꝫēt ſi īterueniſſet ī ſpōſalibꝰ iuramētū. Rō qꝛ cū poſſint ſibiremittere illā obligatōeꝫ iuratā. vt ī. c. ij. de ſpō. p̄ſūptio eſtꝙ n̄ ꝯfiteāt̉ falſū. ⁊ ſic reſtrīgo iſtū tex. vbi agit̉ de ꝯͣcto matrionio ⁊ ſic ꝓpͥe loquit̉. Aut alter ex ſpōſis ꝯfitet īpedimētū. ⁊ tūc aūt ꝯfitet ille ꝗ ſtat ꝯͣ ſpōſalia. ⁊ nō puto ſufficere qꝛ cōfeſſio ꝑ ſe nͥ vꝫ. xiiij. q. ij. ī pͥn. Et ſi diceremꝰ ꝯͣriumfacile diſſoluerētur ſpōſalia cū appetētes ſeꝑationē cōfiterent̉ īpedimētū. Aut cōfitet̉ is ꝗ ſtat ꝓ ſpōſalibꝰ. ⁊ tūc ſuſficit eiꝰ cōfeſſio. ar. c. atteſtatōes. ⁊ qd̓ nōt ibi hoſt. sͣ. de deſpō. īpu. ¶ Scd̓o caſu pͥncipali cū agit̉ de ꝯͣcto. dic ꝙ autcōfeſſio tēdit ad ſeꝑationē thori. ⁊ vꝫ ꝯfeſſio ꝯͣ ꝯfitētē. vn̄ ſi

Diſcretionem.Super eo.

vxor cōfitet̉ adulteriū ſibi p̄iudicat vt ī. c. ex lr̄is. de diuor.qꝛ ꝑ h̓ n̄ ſeꝑat̉ vīculū mr̄imoniale. Aut ꝯfeſſio fuit ſuꝑ ſubſtātia vīculi mr̄imonialis. ⁊ ſi ꝓ mr̄imonio vꝫ dūmō n̄ veniat ī p̄iudiciū alteriꝰ mr̄imonij de quo ꝯſtet. vt le. ⁊ noͣ. ī. c. ij.de clā. de ſpō. Aut ꝯfeſſio ſit ꝯͣ mrimoniū. ⁊ tūc aūt ꝯiugesꝯfitētes ſtāt ꝯͣ mr̄imoniū. ⁊ n̄ vꝫ ꝯfeſſio ēt cū fama. rō qꝛ cōfeſſio d̓ ſe nihil ꝓbat. ex quo ē ꝓ ꝯfitētibꝰ. fama tn̄ ꝑ ſe n̄ ſufficit ad dirimēdū mr̄imoniū. vt ī. d. c. ſi duo. ⁊ h̓ tenuit hicdo. an. qd̓ ſatis plꝫ. ⁊ ſic limita iſtd̓. c. ſi duo. Aut ꝯfeſſio fita ꝯiugibꝰ ſtātibꝰ ꝓ mr̄imonio. puta qꝛ iudex īꝗrit ex offōvel tertiꝰ accuſat. ⁊ tūc ſi ꝯcurrit fama cū cōfeſſione vr̄ tex.noͣ. ī. d. c. ſi duo. ꝙ debeat ſeꝑari mr̄imoniū. ⁊ h̓ voluit iſtglo. h̓ rn̄dēdo ad ꝯͣriū illiꝰ. c. Abbas tn̄ dic̄ h̓ diſpōnē illic. ꝓceſſiſſe de iure ātiquo qn̄ ꝓhibitio ꝯiugij extēdebat̉ advij. gradū qꝛ ꝓbatio ꝯſāguinitatis nō poterat de facili hērivſqꝫ ad illū gradū. ſufficiebat fama de īpedimēto cōſāguinitatis cū cōfeſſiōe cōiugū. ſꝫ cū hodie ꝓhibitio ſit reſtrictaad quartū gradū. vt ī. c. n̄ dꝫ. jͣ. ti. ꝓxi. dꝫ aliter ꝓbari ꝯſaguinitas ꝓut hr̄ ī. c. lꝫ ex quadā. de teſti. Do. an. admit:dcm̄ abba. cū agit̉ de īpedimēto ꝯſāguinitatis. ſꝫ vbi ageretur de alio īpedimēto clādeſtino. puta de affinitate illiciteꝯͣcta. putat ſufficere famā cū ꝯfeſſione cōiugū. ſatis h̓ dcm̄vltimū plꝫ. ſed puto ꝙ ēt ī pͥmo caſu ſufficeret fama cū cōfeſſione cōiugū. nō ob. dcō abbatis. rō qꝛ exquo confeſſioemanat ꝓ aſtantibꝰ. ꝓ mr̄imonio. nec ē p̄ſūptio colluſiōis.ſtādū eēt cōfeſſiōi ēt ſine fama. qꝛ nō ē p̄ſūptio ꝙ ꝗs cōfiteatur falſū ꝯͣ ſe. l. fi. C. arb. tute. Et hoc voluerūt cōiter doc.ī. d. c. atteſtatōes. ⁊ hoſt. hic. fortiꝰ gͦ vꝫ cōfeſſio qn̄ hꝫ cōcomitātiā fame. Nec ob. c. lꝫ ex quadā. qꝛ loꝗt̉ qn̄ non adeſtcōfeſſio cōiugū ſtātiū ꝓ mr̄imonio. ita ꝙ īdiſtīcte ītelligerētex. ī. d. c. ſi duo. Aut alter eorū tm̄ cōfitet̉ ꝯͣ mr̄imoniuꝫ. ⁊tunc aut ille ꝗ ſtat ꝯͣ mr̄imoniū ⁊ nō vꝫ. ēt ſi cōcurrat famaꝑ rōnē ſupradictā. Aut cōfitet̉ ille ꝗ ſtat ꝓ mr̄imōio. ⁊ tūcdicit do. an. ꝙ ſi allegat turpitudinē ſuā n̄ꝓbat ēt cū fama.allegat noͣ. ꝑ archi. ī. d. c. ſi duo. Sed certe archi. etiā infertꝯͣriā opi. ⁊ illā puto verioreꝫ. qꝛ vbi agit̉ de ꝑiculo aīe auditur allegās turpitudineꝫ. vt plene dixi ī. c. cū ſuꝑ de cōceſ.preben. Iteꝫ exquo iſte ſtat ꝓ mr̄imonio. ⁊ cōfitet̉ ꝯͣ ſe. nōeſt p̄ſūptio ꝙ dicat falſū. vt noͣ. i. d. c. atteſtatiōes. maximecū fama adiuuet ſuā aſſertōnem. Et ex p̄dcīs habes plenehāc maͣm an ⁊ qn̄ valeat cōfeſſio cōiugū vel alteriꝰ ex eis ꝯͣcōiugiū. ⁊ nō habes alibi mam ita collectaꝫ.Affinitas ſuꝑueniens n̄IſcreTIOe M. piſſolut ſpōialia de pn̄ti. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi nos igit̉. Et in pͥma dicitmuliereꝫ ad cōtinentiā īducendā. ſcd̓a ibi ꝙ ſi. dicit ꝗd iuris ſi ad h̓ n̄ pōt īduci. tertio ſoluit tria obſtacula. ¶ Caſuslr̄alis. Quidā ꝯͣxit mr̄imoniū cū qͣdā ꝑ v̓ba de pn̄ti: ⁊ anteqͣꝫ eā cognoſceret tradidit īquātū potuit renitenteꝫ ⁊ īuitācuidā ſuo cōſāguineo ī vxoreꝫ. ⁊ ille eā accepit lꝫ īuitā. ſedmulier qͣꝫ cito fuit reddita libertati aufugit ab ip̄o. ⁊ pͦ viroreſtitui poſtulauit. qͦrebat̉ an deberet illi reſtitui. rn̄t pa. ꝗviro ꝓ tā turpi facinore grauis pnīa dꝫ īpōi. ⁊ mulier monenda eſt ꝑꝑ publicā hōeſtateꝫ vt nec pͥmū repetat cuiꝰ cōſanguineꝰ ea cognouit lꝫ īuitā: nec redeat ad ſcd̓m cui p̄teradulteriū n̄ pōt ſe cōmiſceri ſꝫ ī cōtinentia maneat donec pͥmus vir viā vniuerſe carnis fuerit ingreſſus. ſi āt ad hoc induci nō poterit prior vir cogat̉ eā reciꝑe ⁊ maritali affectione tractare: nec p̄t ei adulteriū obijcere ꝗ eā adulterādamtradidit preſerti īuitā. lꝫ dicat̉ ī euāgelio ꝙ ꝑꝑ fornicatōeꝫvir dimittere p̄t vxorē n̄ tn̄ ꝑꝑ eādē cāꝫ vir ſꝑ p̄t dimitterevxorē: nec vxor viꝝ cū poſſit ꝑ exceptōeꝫ vel replicatōemrepelli: ⁊ affinitas ſuꝑueniēs mr̄imonio ei obeſſe non dꝫ ecōſciꝰ ſeu ꝑticeps huiꝰ iniꝗtatis n̄ fuerit. cū iur̄ ſuo ſine cuipa n̄ debeat defraudari Alex. tn̄ ī ſil̓i caſu dixit diſtīguēdūꝓut ſequit̉ Ber. ¶ Noͣ pͦ ibi reſtitui poſtulauit ꝙ ēt antecōſūmationē mr̄imonij pōt alter cōiugū petere reſtitutōeꝫalteriꝰ ſi hūit illiꝰ qͣſi poſſeſſionē. ⁊ h̓ tene mēti. nā bn̄ facitad noͣ. ꝑ doc. ī. c. ex ꝑte de reſti. ſpō. ¶ Secūdo noͣ ibi lꝫ inuitā cognouerit. ꝙ mulier pōt īuita cogͦſci. Ex quo arguo