ſtus. pͥma qꝛ p̄uat̉ facultate exigendi debitū carnale a ꝓpͥvxore. ſcd̓a qꝛ p̄uat̉ facultate ꝯͣhendi mr̄imoniū. Et īceſtꝰꝓprie ꝯmittit̉ cū affinibus .i. cū cōſanguineis vxoris. velcū ꝓprijs cōſanguineis. vt ī. §. cū ergo. xxxv. q. i. ⁊ in. l. inter. ff. de adul. ¶ In glo. ī v̓. ſcienter in fi. ſentiūt tn̄ doc. h̓ꝙ ex copula ignorāter hīta orit̉ affinitas. vt ī. c. diſcretōeꝫjͣ. xo. n̄ tn̄ talis copula ē punibilis reſpectu ignorātis. vn̄ n̄priuaret̉ facultate exigēdi debitū. nec īhabilitaret̉ ad ꝯͣhēdū mr̄imoniū. ꝓ quo vide bo. tex. ī. c. ī lectū. xxxiiij. q. ij. ⁊facit. c. īebriauerūt. xv. q. i. ¶ In glo. fi. ibi teneret mr̄imoniū. ⁊ h̓ ꝓbat̉. jͣ. eo. trāſmiſſe. Et ī fi. glo. Sed q̄ro ꝗs poterit diſpēſare. So. d̓ papa n̄ ē dubiū. cū iſtd̓ ſit īpedimētū iuris poſiiui. ad h̓. c. ꝓpoſuit d̓ cōceſ. p̄bē. De ep̄o puto. ꝙaut cōmiſſuꝫ ē verū crimē īceſtus. ⁊ n̄ pōt diſpēſare. niſi rone iuuētutis. quo caſu diſpēſare poterit ꝓ hoc allegat. c. ſiduo in fi. xxxv. q. vi. Ant n̄ ē ꝓprie crimē īceſtꝰ. vtputa ꝗacōmiſſuꝫ cū ꝯſanguīea ſpōſe ⁊ tūc poterit ep̄s diſpēſare c̄tcitra iuuētutē. ſic ītelligo. c. īfra ꝓxi. in pr. Abbas.Affinuas ſuꝑueniēs et ꝑ illicitūEHIeS. cōitū diſſoluit ſpōſalia de futuroſꝫ n̄ mr̄imoniū. ⁊ īceſtuoſus ꝯͣhere nō pōt. h. d.pmo deciſa cōſultatio. ſcd̓o diſtīguēs rn̄ſio ibi īꝗſitiōi. ⁊ ſcd̓ꝫ mēbrū ibi ceterū. ¶ Caſus lr̄alis. Quidā ꝯͣxit ſpōſalia de futuro cū qͣdā. tādē īſtigante diabolo mr̄emſpōſe ſue cognouit. Dū moleſtaret̉ vt ma. de pn̄ti. cū ſpōſa cōſumaret ip̄e noluit donec ſuꝑ h̓ ep̄o ſuo ſcm̄ ꝓponeretEp̄s cōſuluit do. pa. ⁊ ip̄e rn̄det ꝙ ſi mr̄eꝫ ſpōſe cognouit⁊ ſpōſe carnaliter n̄ adheſit. īponēda ē ei pnīa paulo maiorquā ꝓ adulterio: ⁊ ea ꝑacta vel ꝑte ip̄iꝰ ep̄s diſpēſet cū eovt aliā recipiat ſi voluerit ī vxorē. ſi v̓o ſpōſā cogͦuit āteqͣꝫmr̄eꝫ vel pꝰ nūqͣꝫ eā vl̓ aliā poterit acciꝑe ī vxorē ꝑꝑ īceſtuſꝫ a ſpōſa. ꝓpterea n̄ ſeꝑabit̉. ⁊ ī hoc n̄ tꝫ ꝙ dicit nūqͣꝫ eaꝫſ. ſpōſā p̄t acciꝑe ī vxorē Ber. ¶ Noͣ pͦ ꝙ affinitas ſuꝑueniēs ē maioris potētie qͣꝫ ſpōſalia de futuro. Nā ꝑ affinitatē diſſoluuntur ſpōſalia. Et rō ē. qꝛ ſpōſalia de futuro nihilaliud ſūt qͣꝫ futurarū nuptiarū. ꝓmiſſio. vt ī. c. nr̄ates. xxx.q. v. ſꝫ ꝑ affinitatē ſuꝑueniētē n̄ p̄t adīpleri illa ꝓmiſſio. cūīter affines nō poſſit cōſiſtere mr̄imoniū. vt ī. c. n̄ dꝫ. jͣ. ti. ꝓxi. q̄ rō ceſſat ī mr̄imonio iā ꝯͣcto carnali copula nō cōſummato. iō illud n̄ diſſoluit̉ ꝑ affinitatē ſuꝑueniētē. ¶ Noͣ 2ºꝙ cognoſcēs cōſāguineā ſpōſe īhabilitat̉ ad mr̄imoniū ꝯͣhēdū ēt cū alia. ſed p̄t ſecū de facili diſpēſari vt h̓. Et cū iusn̄ reſeruet pape diſpēſationē tacite vr̄ ep̄o poteſtatē īdulgere iuxta theoricā Inno. ī. c. dilectus de tēp. or. ¶ Itē noͣ ꝙgrauius peccat cognoſcēs cōſanguineā vxoris qͣꝫ cōſāguineā ſpōſe. Nā ī pͥmo caſu n̄ īdulget̉ diſpēſatio ſaltē ex facili cā vt ī. §. ceterū. ſꝫ ī alio caſu ſic. vt ī pͥn. Nā rō diuerſitatis ē. qꝛ cognoſcēs cōſanguineā vxoris ꝓprie cōmittit crimē īceſtus. qm̄ ex copula hīta cū vxore ꝯͣcta fuit affinitas īter eā ⁊ cōſāguineos vxoris. Sed ex ſpōſalibꝰ n̄ ē ꝯͣcta affinitas cū cōſāguineis ſpōſe ſꝫ q̄dā publica hōeſtas. īceſtusāt ꝓprie nō cōmittit̉ niſi cū affinibꝰ vel cōſāguincis. vt ī. §.cū gͦ. xxxvi. q. i. ⁊ facit qd̓. jͣ. dicā cuꝫ gl. ¶ In gl. ī v̓. paulomaior. ibi q̄ nupta erat. in hoc glo. diuinat. Itē ſi verū eſſꝫqd̓ ſeꝗtur ī glo. ꝙ ille cōmiſiſſet īceſtū cognoſcēdo mr̄emſpōſe. nō eēt opꝰ ſupplere ꝙ mater hēbat maritū. qꝛ crimēīceſtus ē grauiꝰ qͣꝫ adulteriū. vt ī. c. adulterij maluꝫ. xxxij.q. vij. vn̄ dic meliꝰ ꝙ h̓ ī pͥmo rn̄ſo n̄ īterceſſit ꝓpͥe crimē inceſtus ex quo ſpōſa n̄ fuerat cognita. vt. sͣ. dixi. ſꝫ qͣſi crimēīceſtus ī eo ꝙ violauit publice hōeſtatis iuſticiā ortā interſe ⁊ mr̄em ſpōſe. ⁊ ꝓ h̓ bn̄ facit. c. duo pueri ſuꝑ de de ſpō. īpube. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊ iō īponit̉ pnīa paulo maior qͣꝫ ꝓ adulterio. nā ſi cōmiſiſſet verū crimē īceſtus. puta qꝛ cognouiſſet cōſāguineā vxoris tūc īponeret̉ grauior pnīa ⁊ multomaior qͣꝫ ꝓ adulterio. qd̓ pꝫ ex alio. qꝛ adulteriū n̄ īhabilitat ad mrimoniū ꝯͣhēdū vt ī. c. ex lr̄arum de eo ꝗ dux. ī ma.quā pol. ꝑ adul. ſꝫ crimē īceſtꝰ ſic. vt. sͣ. c. ꝓxi. ¶ In glo. inv. eā. vt clarius ītelligas glo. ⁊ cex. oppo. ſi iſte cogͦuit ſponſaꝫ antequam mr̄em. ergo fuit mr̄imoniū cū ſpōſa vt ī. c. isꝗ. sͣ. de ſpō. qd̓ n̄ dꝫ diſſolui ꝑ affinitatē ſuꝑueniētē. vt. jͣ. c.
xxiiij.De eo ꝗ co. conſan. vxo. De illo. Trāſmiſſe.Ueniens.
ti. trāſmiſſe. ⁊. c. fi. cuius ꝯͣriū īnuit tex. in fi. So. metu ꝯͣrijgl. legit. §. ceterū dupliciter. Primo vt exponat̉ verbū eāſ. mr̄eꝫ. ſed ſpōſaꝫ quā pus cognouerat bene hēbit. Sediſta lec. ē fugiēda qꝛ eēt īdubitabilis. qm̄ ſi nūquā cogͦuiſſꝫſpōſā. nō p̄t adhuc hr̄e mr̄em obſtāte publice hōeſtatis iuſticia. vt in. c. ſpōſā. de ſpō. fruſtra gͦ papa ponderaret h̓ ſiſpōſaꝫ cognouerit. Scd̓a lec. gl. ē vt exponat̉ eā .ſ. ſpōſam⁊ tūc dic ꝙ hodie iſte tex. n̄ ꝓcederet ꝑ illd̓ qd̓ dixi ī ꝯͣrio. ſꝫeuitādū ē iuriū correctio. ⁊ maxīe ī hac ꝯpilatōe ꝑ illud qd̓hr̄. sͣ. ī ꝓhemio. Hoſt. exponit extorquēdo aliqualiter litterā. ſed dic ponēdo verā cōcluſionē iuris. ꝙ ſi ſpōſā cognouit āteqͣꝫ mr̄em. ſpōſaꝫ tenebit ī vxorē. ſꝫ quo ad facultatēexigēdi debitū d̓r eā nō hr̄e. tenet̉ tn̄ ſibi reddere debitū vtjͣ. eo. trāſmiſſe. Si v̓o cognouit ſpōſā poſtqͣꝫ cogͦuit mr̄emnon poteſt vnqͣꝫ hr̄e ſpōſa ꝑꝑ affinitate ſuꝑuenienteꝫ vt. sͣ.ī pͥn. ⁊ ſic pōt exponi illa dictio eā referendo ad ſpōſā ꝓpe⁊ īproprie. ⁊ ꝑ h̓ n̄ variat̉ ītellectus iuris. Abbas.Nō ſeꝑat̉ mr̄imoniū ad dc̄m vniE II O. ijs aſſerentis affinitateꝫ īter coniuges p̄ceſſiſſe. pͥmo cōſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi rn̄demus. ¶ Caſus lr̄alis. Quidā dicebat ꝙ cognouerat vxoreꝫ fr̄īs ſui antequā cū illa mr̄imoniū cōtraxiſſꝫ. q̄rit̉ ꝗd iuris ſit. rn̄det ꝙ ꝑꝑ h̓ nō ſūt ſeꝑandi niſi hoceſſꝫ notoriū aut ꝑ idoneos teſtes ltīe ꝓbaret̉ Ber. ¶ Noͣꝙ ex copula illicite hīta ꝯͣhitur affinitas impediens ⁊ dirimens mr̄imoniū īter affines. ⁊ ſic nō ſolū maritꝰ ⁊ vxor efficiunt̉ vna caro ꝑ copulā. ſꝫ etiā fornicariꝰ ⁊ fornicaria. vtꝓbat̉ clariꝰ ī. c. ī eo. xxxij. q. iiij. ⁊ ſic orit̉ affinitas ex illicita cōiūctiōe ſicut ex cōiugio. ¶ Scd̓o noͣ ꝙ copula pōt eēnotoria. vtputa ẜm doc. ſi publice tenebat iſtā mulierē. ar.ī. l. ſi vicinis ſciētibꝰ. C. de nup. Et noͣ hoc dcm̄ qꝛ facit admaͣm. c. vr̄a. de coha. cle. ⁊ mū. vt fornicatio clerici dicat̉ notoria ſine alia ꝓbatōe ſi publice tꝫ cōcubinā. ꝓ quo vr̄ tex.ī. c. tua. e. ti. iūcta gl. ī v̓. n̄ ex euidētia que h̓ clare vult ⁊ eaꝫnotabis. ¶ Ultīo noͣ ꝙ de eo qd̓ ē notū iudici vt notoriuꝫ.pōt iudex ferre ſnīam ſine teſtibus etiā ſi ſit notorium factitrāſeūtis. vt h̓ noͣbiliter ꝓbat̉. ꝓ quo vide bo. tex. cū glo. īl. i. C. qui ⁊ aduerſus quos. Ibbas.¶ Inceſtiroſus mr̄imoniRanIMIINC.um ꝯhere n̄ dꝫ. ſꝫ ſi cōtrahit tꝫ. ⁊ tūc tenet̉ reddere. ſꝫ nō pōt debitūexigere. ⁊ n̄ minꝰ tenet̉ vxor neceſſaria adminiſtrare. pͥmocōſultatio. ſecūdo rn̄ſio ibi qꝛ vero. ¶ Caſus lr̄alis. Quihabebat vxoreꝫ ea defūcta filiā vxoris defūcte cogͦuit. poſtmodū aliā accepit ⁊ nihilominꝰ cū p̄uigna publice delīquebat. q̄ſitū fuit a pa. qͣliter ī fcō iſto eſſꝫ agendū. ⁊ ip̄e rn̄detꝙ vxori ltīe cohabitet ⁊ neceſſaria ſubmīſtret. nec eā cogͦſcat qͣꝫdiu vixerit niſi ab ea fuerit requiſitꝰ. ⁊ donec cū ea ꝑmanſerit ꝓ īceſtu ⁊ adulterio pnīaꝫ agat ꝓ īponentis arbitrio. ⁊ ſi ſuꝑuixerit vxori ſine ſpe cōiugij ꝑſeueret Ber.¶ No pͥmo ꝙ lꝫ maritꝰ ꝑuet̉ facultate exigendi debitū. nōtn̄ ꝑ h̓ releuat̉ ab oner̄ miniſtrari vxori neceſſaria. ¶ Secūdo noͣ ꝙ īceſtus n̄ diſſoluit mr̄imoniū pͥus ꝯͣctū. lꝫ p̄uet facultateꝫ exigendi debitū. ¶ Ultīo noͣ ꝙ ex eodeꝫ facto oriunt̉ qn̄qꝫ due ſpecies delicti ābe punibiles. nā h̓ ex cōpulacuꝫ p̄uigna ꝯmiſit iſte īceſtū ⁊ adulteriū. īceſtū qꝛ cogͦuit affinē. adulteriū. qꝛ ipſe erat ꝯiugatꝰ ⁊ de quolibet p̄t accuſari ⁊ puniri. ꝓ hoc. l. ſi adulteriū cū īceſtu. ff. de adul. pleneꝑ bar. in. l. ſęnatꝰ. ff. de accu. ⁊ vide qd̓ noͣ. ī. c. virginibusxxvij. q. i. ¶ Et ex hoc noͣ ꝙ de iure canonico coniugatusdr̄ ꝯmittere adulter. ū. ēt cognoſcēdo ſolutaꝫ pro quo videtex. xxxij. q. iiij. ī. c. nemo. ⁊. c. dicat. lꝫ aliud videat̉ de iureciuili. de quo vide tex. ⁊ glo. ī. l. i. C. de adul. ⁊. l. īter. ff. eo.¶ Prīo h̓ q̄rit̉ nūꝗd poſſit diſpenſari cū iſto ſuꝑ exactōedebiti. Doc. ꝙ ſic. nā ſi eccleſia diſpenſat vt poſſit ꝯͣhere d̓nouo. vt noͣ. sͣ. e. c. i. fortius p̄t diſpenſare vt poſt ꝯͣctū poſſit exigere. intellige cā ſubſiſtente. puta iuuentutis. ¶ Ultimo queritur nunquid vxor poſſit denegare marito inceſtuoſo petenti debitum. Hoſtien̄. ꝙ ſic. freta auctoritate domini. xxxij. q. i. in. c. dixit. dicit tamen ꝙ ſi vxor ſemel pe-