Druckschrift 
6 (1492)
Entstehung
Seite
XXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

ſtus. pͥma qꝛ p̄uat̉ facultate exigendi debitū carnale a ꝓpͥvxore. ſcd̓a qꝛ p̄uat̉ facultate ꝯͣhendi mr̄imoniū. Et īceſtꝰꝓprie ꝯmittit̉ affinibus .i. cōſanguineis vxoris. vel ꝓprijs cōſanguineis. vt ī. §. ergo. xxxv. q. i. in. l. inter. ff. de adul. In glo. ī. ſcienter in fi. ſentiūt tn̄ doc. ex copula ignorāter hīta orit̉ affinitas. vt ī. c. diſcretōeꝫ. xo. tn̄ talis copula ē punibilis reſpectu ignorātis. vn̄priuaret̉ facultate exigēdi debitū. nec īhabilitaret̉ ad ꝯͣhē mr̄imoniū. quo vide bo. tex. ī. c. ī lectū. xxxiiij. q. ij.facit. c. īebriauerūt. xv. q. i. In glo. fi. ibi teneret mr̄imoniū. ꝓbat̉.. eo. trāſmiſſe. Et ī fi. glo. Sed q̄ro ꝗs poterit diſpēſare. So. papa ē dubiū. iſtd̓ ſit īpedimētū iuris poſiiui. ad. c. ꝓpoſuit cōceſ. p̄bē. De ep̄o puto.aut cōmiſſuꝫ ē verū crimē īceſtus. pōt diſpēſare. niſi rone iuuētutis. quo caſu diſpēſare poterit hoc allegat. c. ſiduo in fi. xxxv. q. vi. Ant ē ꝓprie crimē īceſtꝰ. vtputa ꝗacōmiſſuꝫ ꝯſanguīea ſpōſe tūc poterit ep̄s diſpēſare c̄tcitra iuuētutē. ſic ītelligo. c. īfra ꝓxi. in pr. Abbas.Affinuas ſuꝑueniēs et illicitūEHIeS. cōitū diſſoluit ſpōſalia de futuroſꝫ mr̄imoniū. īceſtuoſus ꝯͣhere pōt. h. d.pmo deciſa cōſultatio. ſcd̓o diſtīguēs rn̄ſio ibi īꝗſitiōi. ſcd̓ꝫ mēbrū ibi ceterū. Caſus lr̄alis. Quidā ꝯͣxit ſpōſalia de futuro qͣdā. tādē īſtigante diabolo mr̄emſpōſe ſue cognouit. moleſtaret̉ vt ma. de pn̄ti. ſpōſa cōſumaret ip̄e noluit donec ſuꝑ ep̄o ſuo ſcm̄ ꝓponeretEp̄s cōſuluit do. pa. ip̄e rn̄det ſi mr̄eꝫ ſpōſe cognouit ſpōſe carnaliter adheſit. īponēda ē ei pnīa paulo maiorquā adulterio: ea ꝑacta vel ꝑte ip̄iꝰ ep̄s diſpēſet eovt aliā recipiat ſi voluerit ī vxorē. ſi v̓o ſpōſā cogͦuit āteqͣꝫmr̄eꝫ vel pꝰ nūqͣꝫ vl̓ aliā poterit acciꝑe ī vxorē ꝑꝑ īceſtuſꝫ a ſpōſa. ꝓpterea ſeꝑabit̉. ī hoc tꝫ dicit nūqͣꝫ eaꝫſ. ſpōſā p̄t acciꝑe ī vxorē Ber. Noͣ affinitas ſuꝑueniēs ē maioris potētie qͣꝫ ſpōſalia de futuro. affinita diſſoluuntur ſpōſalia. Et ē. qꝛ ſpōſalia de futuro nihilaliud ſūt qͣꝫ futurarū nuptiarū. ꝓmiſſio. vt ī. c. nr̄ates. xxx.q. v. ſꝫ affinitatē ſuꝑueniētē p̄t adīpleri illa ꝓmiſſio.īter affines poſſit cōſiſtere mr̄imoniū. vt ī. c. dꝫ.. ti.xi. ceſſat ī mr̄imonio ꝯͣcto carnali copula cōſummato. illud diſſoluit̉ affinitatē ſuꝑueniētē. Noͣ cognoſcēs cōſāguineā ſpōſe īhabilitat̉ ad mr̄imoniū ꝯͣhēdū ēt alia. ſed p̄t ſecū de facili diſpēſari vt. Et ius reſeruet pape diſpēſationē tacite vr̄ ep̄o poteſtatē īdulgere iuxta theoricā Inno. ī. c. dilectus de tēp. or. Itē noͣgrauius peccat cognoſcēs cōſanguineā vxoris qͣꝫ cōſāguineā ſpōſe. ī pͥmo caſu īdulget̉ diſpēſatio ſaltē ex facili vt ī. §. ceterū. ſꝫ ī alio caſu ſic. vt ī pͥn. diuerſitatis ē. qꝛ cognoſcēs cōſanguineā vxoris ꝓprie cōmittit cri īceſtus. qm̄ ex copula hīta vxore ꝯͣcta fuit affinitas īter cōſāguineos vxoris. Sed ex ſpōſalibꝰ ē ꝯͣcta affinitas cōſāguineis ſpōſe ſꝫ q̄dā publica hōeſtas. īceſtusāt ꝓprie cōmittit̉ niſi affinibꝰ vel cōſāguincis. vt ī. §.. xxxvi. q. i. facit qd̓.. dicā cuꝫ gl. In gl. ī. paulomaior. ibi nupta erat. in hoc glo. diuinat. Itē ſi verū eſſꝫqd̓ ſeꝗtur ī glo. ille cōmiſiſſet īceſtū cognoſcēdo mr̄emſpōſe. eēt opꝰ ſupplere mater hēbat maritū. qꝛ crimēīceſtus ē grauiꝰ qͣꝫ adulteriū. vt ī. c. adulterij maluꝫ. xxxij.q. vij. vn̄ dic meliꝰ ī pͥmo rn̄ſo īterceſſit ꝓpͥe crimē inceſtus ex quo ſpōſa fuerat cognita. vt.. dixi. ſꝫ qͣſi crimēīceſtus ī eo violauit publice hōeſtatis iuſticiā ortā interſe mr̄em ſpōſe. bn̄ facit. c. duo pueri ſuꝑ de de ſpō. īpube. qd̓ ibi dixi. īponit̉ pnīa paulo maior qͣꝫ adulterio. ſi cōmiſiſſet verū crimē īceſtus. puta qꝛ cognouiſſet cōſāguineā vxoris tūc īponeret̉ grauior pnīa multomaior qͣꝫ adulterio. qd̓ pꝫ ex alio. qꝛ adulteriū īhabilitat ad mrimoniū ꝯͣhēdū vt ī. c. ex lr̄arum de eo dux. ī ma.quā pol. adul. ſꝫ crimē īceſtꝰ ſic. vt.. c. ꝓxi. In glo. inv.. vt clarius ītelligas glo. cex. oppo. ſi iſte cogͦuit ſponſaꝫ antequam mr̄em. ergo fuit mr̄imoniū ſpōſa vt ī. c. is.. de ſpō. qd̓ dꝫ diſſolui affinitatē ſuꝑueniētē. vt.. c.

xxiiij.De eo co. conſan. vxo. De illo. Trāſmiſſe.Ueniens.

ti. trāſmiſſe.. c. fi. cuius ꝯͣriū īnuit tex. in fi. So. metu ꝯͣrijgl. legit. §. ceterū dupliciter. Primo vt exponat̉ verbūſ. mr̄eꝫ. ſed ſpōſaꝫ quā pus cognouerat bene hēbit. Sediſta lec. ē fugiēda qꝛ eēt īdubitabilis. qm̄ ſi nūquā cogͦuiſſꝫſpōſā. p̄t adhuc hr̄e mr̄em obſtāte publice hōeſtatis iuſticia. vt in. c. ſpōſā. de ſpō. fruſtra papa ponderaret ſiſpōſaꝫ cognouerit. Scd̓a lec. gl. ē vt exponat̉ .ſ. ſpōſam tūc dic hodie iſte tex. ꝓcederet illd̓ qd̓ dixi ī ꝯͣrio. ſꝫeuitādū ē iuriū correctio. maxīe ī hac ꝯpilatōe illud qd̓hr̄.. ī ꝓhemio. Hoſt. exponit extorquēdo aliqualiter litte. ſed dic ponēdo verā cōcluſionē iuris. ſi ſpōſā cognouit āteqͣꝫ mr̄em. ſpōſaꝫ tenebit ī vxorē. ſꝫ quo ad facultatēexigēdi debitū d̓r hr̄e. tenet̉ tn̄ ſibi reddere debitū vt. eo. trāſmiſſe. Si v̓o cognouit ſpōſā poſtqͣꝫ cogͦuit mr̄emnon poteſt vnqͣꝫ hr̄e ſpōſa ꝑꝑ affinitate ſuꝑuenienteꝫ vt..ī pͥn. ſic pōt exponi illa dictio referendo ad ſpōſā ꝓpe īproprie. variat̉ ītellectus iuris. Abbas. ſeꝑat̉ mr̄imoniū ad dc̄m vniE II O. ijs aſſerentis affinitateꝫ īter coniuges p̄ceſſiſſe. pͥmo cōſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi rn̄demus. Caſus lr̄alis. Quidā dicebat cognouerat vxoreꝫ fr̄īs ſui antequā illa mr̄imoniū cōtraxiſſꝫ. q̄rit̉ ꝗd iuris ſit. rn̄det ꝑꝑ ſūt ſeꝑandi niſi hoceſſꝫ notoriū aut idoneos teſtes ltīe ꝓbaret̉ Ber. Noͣ ex copula illicite hīta ꝯͣhitur affinitas impediens dirimens mr̄imoniū īter affines. ſic ſolū maritꝰ vxor efficiunt̉ vna caro copulā. ſꝫ etiā fornicariꝰ fornicaria. vtꝓbat̉ clariꝰ ī. c. ī eo. xxxij. q. iiij. ſic orit̉ affinitas ex illicita cōiūctiōe ſicut ex cōiugio. Scd̓o noͣ copula pōtnotoria. vtputa ẜm doc. ſi publice tenebat iſtā mulierē. ar.ī. l. ſi vicinis ſciētibꝰ. C. de nup. Et noͣ hoc dcm̄ qꝛ facit admaͣm. c. vr̄a. de coha. cle.. vt fornicatio clerici dicat̉ notoria ſine alia ꝓbatōe ſi publice tꝫ cōcubinā. quo vr̄ tex.ī. c. tua. e. ti. iūcta gl. ī. ex euidētia que clare vult eaꝫnotabis. Ultīo noͣ de eo qd̓ ē notū iudici vt notoriuꝫ.pōt iudex ferre ſnīam ſine teſtibus etiā ſi ſit notorium factitrāſeūtis. vt noͣbiliter ꝓbat̉. quo vide bo. tex. glo. īl. i. C. qui aduerſus quos. Ibbas. Inceſtiroſus mr̄imoniRanIMIINC.um ꝯhere dꝫ. ſꝫ ſitrahit tꝫ. tūc tenet̉ reddere. ſꝫ pōt debitūexigere. minꝰ tenet̉ vxor neceſſaria adminiſtrare. pͥmocōſultatio. ſecūdo rn̄ſio ibi qꝛ vero. Caſus lr̄alis. Quihabebat vxoreꝫ ea defūcta filiā vxoris defūcte cogͦuit. poſtmodū aliā accepit nihilominꝰ p̄uigna publice delīquebat. q̄ſitū fuit a pa. qͣliter ī fcō iſto eſſꝫ agendū. ip̄e rn̄det vxori ltīe cohabitet neceſſaria ſubmīſtret. nec cogͦſcat qͣꝫdiu vixerit niſi ab ea fuerit requiſitꝰ. donec eamanſerit īceſtu adulterio pnīaꝫ agat īponentis arbitrio. ſi ſuꝑuixerit vxori ſine ſpe cōiugij ꝑſeueret Ber. No pͥmo lꝫ maritꝰ ꝑuet̉ facultate exigendi debitū.tn̄ releuat̉ ab oner̄ miniſtrari vxori neceſſaria. Secūdo noͣ īceſtus diſſoluit mr̄imoniū pͥus ꝯͣctū. lꝫ p̄uet facultateꝫ exigendi debitū. Ultīo noͣ ex eodeꝫ facto oriunt̉ qn̄qꝫ due ſpecies delicti ābe punibiles. ex cōpulacuꝫ p̄uigna ꝯmiſit iſte īceſtū adulteriū. īceſtū qꝛ cogͦuit affinē. adulteriū. qꝛ ipſe erat ꝯiugatꝰ de quolibet p̄t accuſari puniri. hoc. l. ſi adulteriū īceſtu. ff. de adul. plene bar. in. l. ſęnatꝰ. ff. de accu. vide qd̓ noͣ. ī. c. virginibusxxvij. q. i. Et ex hoc noͣ de iure canonico coniugatusdr̄ ꝯmittere adulter. ū. ēt cognoſcēdo ſolutaꝫ pro quo videtex. xxxij. q. iiij. ī. c. nemo.. c. dicat. lꝫ aliud videat̉ de iureciuili. de quo vide tex. glo. ī. l. i. C. de adul.. l. īter. ff. eo. Prīo q̄rit̉ nūꝗd poſſit diſpenſari iſto ſuꝑ exactōedebiti. Doc. ſic. ſi eccleſia diſpenſat vt poſſit ꝯͣherenouo. vt noͣ.. e. c. i. fortius p̄t diſpenſare vt poſt ꝯͣctū poſſit exigere. intellige ſubſiſtente. puta iuuentutis. Ultimo queritur nunquid vxor poſſit denegare marito inceſtuoſo petenti debitum. Hoſtien̄. ſic. freta auctoritate domini. xxxij. q. i. in. c. dixit. dicit tamen ſi vxor ſemel pe-