diuerſitatis rō pōt eē qꝛ filij ſpurij nō ſūt in ptāte pr̄is necmr̄is. inſti. de nup. §. aliqn̄ ⁊ in. l. vulgo q̄ſiti. ff. de ſta. ho.Itē iſta alimēta decernunt̉ filijs ſpurijs ex inſtīctu naͣe ẜmquē nō magis obligat̉ filiꝰ mr̄i qͣꝫ pr̄i. vt noͣt Inn. ī. c. ij. deregula. Et iō debēt mr̄ ⁊ pr̄ ꝯtribuere in neceſſarijs filioꝝẜm eoꝝ facultates ⁊ hūc puto veꝝ ītellectū. c. ¶¶ In ea. gl.ibi ſi forte eū accuſauit. ⁊ ex hͦ hēs vnū caſuꝫ ī quo pr̄ nō tenet̉ alere filiū. Scd̓us caſus ſi ē minor triēio qꝛ tūc dꝫ alia mr̄e cū diſtīctiōe tn̄ p̄miſſa. vt. sͣ. dr̄ ī gl. Tertiꝰ caſus ſi pr̄eget. nā nō tenet̉ vltra qͣꝫ facere pōt. vt ſeꝗt̉ in gl. Quartꝰcaſus ſi filiꝰ eſt ſpuriꝰ ⁊ hͦ de iure ciuili. ſecꝰ de iure cāonico⁊ hodie ſtat̉ īdiſtīcte iuri canōico vt ſubijcit̉. ⁊ sͣ. dixi. Quītus caſus ſi filiꝰ cōmiſit īgratitudinē ꝯͣ pr̄eꝫ: vt. C. de alen.lib. l. ſi pr̄eꝫ in pͦ rn̄ſo. Sextꝰ caſus ſi filiꝰ hꝫ artē vel alid̓ vn̄viuat. ff. de libe. ag. l. ſiꝗs a liberis. §. ſi filiꝰ ⁊. §. alimēta. hͦtn̄ vltimū limitat bar. in tractatu alimētoꝝ niſi filiꝰ ſit nobil̓ita ꝙ dedeceat ip̄m artē exercere. tūc .n. tenet̉ pr̄ filiū egētēalere. Et gnaͣliter dic ꝙ oēs cāe ſufficiētes ad exheredādūfiliū ſufficiūt ad pͥuādū eū alimētis. Et cāe legitīe ad exheredādū notāt̉ ꝑ gl. ī. c. ꝗntaualliſ d̓ iureiu. ⁊ vid̓ circa h̓ qd̓dixi in. c. ij. de cōuer. īfi. ¶ Et in fi. gl. noͣ gl. ꝙ ēt de iure canōico filij ſpurij nō ſuccedūt parētibꝰ lꝫ eis decernāt̉ alim̄ta ⁊ ad hͦ vide tex. xxxij. q. iiij. ī. c. dicat aliꝗſ. Et ītellige gl.dū dicit ꝙ de iure ciuili ſpurij p̄uant̉ alimētis ī ſpurijs natis ex coitu dānabili ꝗ nō poterat eē vxoriꝰ tꝑe cōceptōis.Per qd̓ īfert̉ ꝙ filij ſacerdotū nō pn̄t ſuccedere pr̄i nec ētmr̄i. pro quo vide gl. ī. c. ꝑ venerabilē ꝗ fi. ſint le. in v̓. aduterijs ⁊ qd̓ noͣ. in. d. auc̄. ex cōplexū. Filij v̓o naͣles tm̄ qꝛ n̄ſunt nati ex coitu ita dānato ſuccedūt mr̄i ēt cū legitīs filijsniſi mr̄ ſit illuſtris. vt ī. l. ſiqͣ illuſtris ⁊ ibi ꝑ gl. ⁊ bar. C. adorfi. pr̄i v̓o vel cōiūctis ꝑ lineā pr̄nā nō ſuccedūt qꝛ nō ſuntagnati de quo vide qd̓ hr̄ inſti. de ſuc. agna. in. §. vulgo ⁊ īſti. ad orfi. in. §. nouiſſime. Nati v̓o ex cōcubīa ī domo detenta cū qͣ poterat eē mr̄imoniū ſuccedūt pr̄i ab inteſtato induabꝰ vncijs hereditatis nō extātibꝰ filijs legitīs nec cōiuge. de quo dicēdū vt hr̄ ī auc̄. lꝫ pr̄i. C. de naͣ lib. ⁊ vide gl.in. c. tāta. ꝗ fi. ſint leg. ⁊ in. c. niſi de renū. ¶ Illud vltīo noͣbis qd̓ lꝫ parētes nō pn̄t īſtituere ſpurios extraneꝰ tn̄ pōtqꝛ nō ꝓhibent̉ niſi parentes vt noͣ. glo. in auc̄. ꝗ. mo. na. efſi. ſui. §. vltimo.Siꝗs mortua vxore ꝯͣhitIgnificaſti. cū ea quā viuēte vxore ſine fidei datiōe cognouerat tꝫ mr̄imoniū dūmō īmortē defuncte neuter fuerit machinatꝰ. Cōis diuiſio. 2º ibi nos igit̉. ¶ Caſus lr̄alis. Quidā ciuis ſpoletanꝰ. p. noīe. dimiſſa vxore legitīa cuidā meretrici adheſit. ⁊qꝛ monitꝰ nō dimittebat eādē fuit excōicatꝰ: tādē vxor ſuamoͣtua ē ip̄e v̓o cū meretrice mr̄imōiū ꝯͣxit. q̄rit̉ an tale mr̄imoniū teneat. rn̄det pa. ꝙ niſi alter eoꝝ ī morteꝫ defunctevxoris fuerit machīatꝰ vel ea viuēte ſibi adīuicē fidē dederint d̓ mr̄imonio ꝯͣhēdo. mr̄imoniū illud lrīmū eſt cēſendū⁊ ſi ille abſol̓onē petierit abſoluat̉. Ber. ¶ Nō pͦ ꝙ coniugatꝰ ꝑſiſtēs in adulterio pōt excōicari niſi ab adulterio deſiſtēs ad vxorē redeat. nā ſub illa cōditiōe ⁊. jͣ. de qͣ in tex.decidit̉ ẜm veꝝ ītellectū ꝙ ille fuit excōicatꝰ qꝛ adherebatmeretrici. ⁊ ſic hēs vnū caſuꝫ in quo iudex eccl̓iaſticꝰ exercet iuriſditionē ꝯͣ laicū. ¶ Scdo ex hͦ ⁊ ex tex. noͣ ꝙ mr̄imoniū ꝯͣctū ab excōicato tꝫ. nā tꝑe ꝯͣctꝰ mr̄imonij iſte erat excōicatꝰ ẜm cōeꝫ ītellectū ⁊ hͦ tene mēti qꝛ ad h̓ quotidie allegat̉ iſte tex. ⁊ ſic ꝓfeſſio facta ꝑ excōicatū valꝫ ac caracter īprimit̉ ordinato vt in. c. cū illoꝝ. jͣ. de ſen. ex. ¶ Et ex h̓ pōtcolligi ar. ꝙ ꝯͣctꝰ initꝰ cū excōicato tꝫ. facit. c. ſi ve. jͣ. de ſen.ex. nō plene ꝑ doc. ī. c. v̓itatis de do. ⁊ cōtu. I Nō 3º queꝫpoſſe ducere in vxorē illā quā pͥus polluit adulterio alionīterueniēte. ⁊ ꝑ h̓ aꝑit̉ ītellectꝰ. c. i. s. e. ⁊ dic vt ibi. Nō ibialter eoꝝ. ꝙ ſufficit machinatio in mortē cōiugis adhibitaab adultero vel adultera. ⁊ iō dic̄ Inn. ꝙ ſiꝗs machinat̉ inmortē vxoris ſue vt adulterā ducat ī vxorē nō tꝫ mr̄imōiūcū ea poſtmodū ꝯͣctū. ¶ In gl. fi. nō ſing. iſtā gl. iūcto finec .i. ꝙ abſol̓o nō ē īpēdenda niſi petēti. Scd̓o ꝙ excōicatꝰ

Significaſti.De co ꝗ duxit in mr̄i.Ieniens. Siquis.

pōt cōpelli īdirecte vt petat abſol̓onē. nā cōpellit̉ ſatiſfacere de cā ꝓ qͣ fuit excōicatꝰ ⁊ ad h̓ pōt cōpelli ēt īuocato brachio feculari ẜm hoſt. vt in. c. ij. in. §. ꝑ tꝑalē. jͣ. de maledi. d̓hac maͣ vt plene noͣ in. c. ab excōicato d̓ r̄ſcrip. ⁊ ꝑ io. an. inc. i. de ſen. ex. li. vi. Et cōclude breuiter ẜꝫ opi. v̓iorē ꝙ autq̄rit̉ nūꝗd poſſit abſolui excōicatꝰ ēt īuitꝰ. ⁊ dicēdū ꝙ ſic.nō tn̄ ītelligas ꝙ remittat̉ cl̓ꝑa. ſꝫ pena dūtaxat qꝛ ſic̄ excōicatio pōt ferri in īuitū qͣtenꝰ eſt pena ita pōt tolli ab īuito.Aut qͣrit̉ nūꝗd iudex debeat abſoluere excōicatū inuitumaūt nō petētē. ⁊ dicēdū ꝙ nō regl̓r vt h̓. ſi tn̄ excōicatus magis indureſceret ⁊ efficeret̉ deterior tunc iudex dꝫ excōicationē relaxare exquo videt medicinā nō ꝓdeſſe ſed obeſſe.⁊ tene mēti h̓ dictuꝫ. facit. xxiij. q. v. c. ꝓdeſt. Aut q̄rit̉ nunquid excōicatus poſſit cōpelli ad petēdā abſol̓oneꝫ ſaltemindirecte. ⁊ dicenduꝫ ꝙ ſic. vt hic in glo.Siꝗs viuente prīa ſcd̓am huiꝰENIENS reineſciā duxerit vxorē moriuapͥma licite remāet cū 2ª nouo cōſenſu īterueniēte.Ponit caſuꝫ quē decidēdū cōmittit ibi lꝫ autē.¶ Caſus lralis. Quidā. g. noīe ꝯͣxit mr̄imoniū cuꝫ qͣdaꝫmuliere in ciuitate lemouicen̄. tādē ab ea recedēs iuit meſſanā ⁊ ibi cū. m. muliere mr̄imōiū ꝯͣxit ignorāte ꝙ ipſe aliamhēret vxorē. poſtmodū pnīa fuit ſibi iniūcta vt ad legitimārediret vxorē. ipſe redijt ad pr̄iaꝫ ſuā ⁊ īuenit eā d̓functā ⁊ſic reuerſus ē ad ciuitatē meſſanaꝫ ⁊ ſupdicte. m. cohītauitdubitatū fuit vtrū poſſit remaner̄ cū ea. Rn̄det pa. lꝫ vxor̄ſua viuēte dictā. m. in vxorē ſibi nequerit copulare. tn̄ vxore defuncta ſolutꝰ fuit a lege ipſius ⁊ de nouo potuit in dictā. m. mr̄imonial̓r ꝯſentire. dūmō nō p̄ſtiterit fidē adulter̄vl̓ machīatꝰ fuerit ī mortē vxoris. vn̄ mādat capl̓o meſſan̄.Quatenꝰ ſi ē ita cōcedāt eidē lnīaꝫ. vt ipſi. m. affectu adhereat cōiugali. Ber. ¶ Noͣ pͦ ibi de nouo potuit cōſentire.ꝙ ꝯſenſus p̄ſtitꝰ⁊ viuēte pͥma nō īducit mr̄imoniū ēt quoad cōſentiētē. lꝫ pͥma poſtmodū moriat̉. ⁊ ſic nō cōualeſcitſcd̓ꝫ mr̄imoniū hͦ extīcto niſi de nouo ꝯſentiat̉. ⁊ optīe iſtetex. ꝓbat opi. gl. de qͣ in. c. i. sͣ. e. ¶ Itē noͣ ꝙ ſcd̓m mr̄imoniū pōt cōualeſcere extīcto pͦ ex tacito ꝯſenſu. exquo .n. ſciēter pꝰ mortē prīe ſiml̓ cohītauit ſatis ꝯfirmat̉ 2ª mr̄imōiū.¶ Sꝫ q̄ro pone ꝙ vir cōfiteat̉ ī iudicio ſe aliā hr̄e in vxorēquā forte venire ſec ⁊ idē ꝯfitet̉ nūꝗd hec ꝯfeſſio p̄iudicetvxori. doc. ⁊ bn̄ dicūt ꝙ nō. qꝛ nō dꝫ credi ꝯfeſſiōi ī ꝓpͥofctō. xiiij. q. ij. in pͥn. ⁊ in. c. ſuꝑ eo de eo ꝗ cog. ꝯſan. vn̄ niſial̓r plene ꝓbet̉ pͥmū mr̄imoniū non tenet̉ 2ª diſcedere a viro. ⁊ licite īterī pēdēte lite petit debitū vt ī. c. laudabileꝫ. vtli. pē. ipſe m̄ vir ꝗ hꝫ ſcīaꝫ pͥmi mr̄imonij nō dꝫ exigere aūtreddere d̓bitū. ſꝫ potiꝰ excōicatōeꝫ pati. vt ī. c. lr̄as d̓ reſti.ſpō. ¶ Scd̓o q̄rit̉ pone ꝙ viuēte legitīa vxore ꝗs ꝯͣxit veldedit fidē2º ⁊ eā cognouit ex qͣ ſubſtulit filios nunꝗd ſuccedēt cū ltīma exquo ꝓbari nō pōt ꝙ fidē dederit viuēte pͥª.dicūt doc. ꝙ ſuccedūt cū legitis exquo īpedim̄tū ꝓbari n̄pōt d̓berēt tn̄ ꝑentes eoſ īducere ad ītrādū mō aſteriū mendicātiū. vt excludāt̉ a ſucceſſiōe qd̓ ſi fieri nō pōt relinquāteis modicā quātitateꝫ. qꝛ nō poſſunt agere niſi ad ſupplementuꝫ vt in. l. oīmodo. C. de inof. te. ⁊ eandeꝫ cautelā dꝫſemꝑ mater ſeruare qn̄ ſcit aliqueꝫ ex filijs ab alio qͣꝫ a marito ſuo ſuſcepiſſe qd̓ multotiens contingit.Cōtrahens cū 2 viuēte pͥº quā tn̄IGLIS nō cognouit nec an̄ ꝯͣctū nec poſtmortua pͥª pōt ꝯͣhere cuꝫ 2ª. ⁊ duo mēbra ponit.2ᵐ ibi ceteꝝ¶ Caſus lr̄alis. Dubitatū fuit an̄ mr̄imoniū pꝰ mortē ltīme vxoris cū illa ꝯͣctuꝫ. cui viuēte vxor̄fidē de ꝯͣhēdo aliꝗs dedit: vl̓ d̓ facto ꝯͣxit. quā tn̄ nec an̄ necpꝰ fidē datā cognouit ſit dirimēdū. Uidebat̉ dicēdū ꝙ ſicqꝛ pluries dictū ē mr̄imōiū ꝯͣctū cū illa cui fides data ē nōtenere. hͦ tn̄ n̄ obſtāte ꝯͣriū dic̄ pa. vꝫ ꝙ ſi nec an̄ nec pꝰ fidēdatā: vel mr̄imoniū de facio ꝯͣctū legitia vxorē viuēte ille eācognouit tale mr̄imonium pꝰ mortē vxoris ꝯͣctū nō eſſetdirimēdū alias ſecꝰ. Ber. ¶ Nō pͦ ꝙ viuēte ꝓpͥa cōiuge n̄dꝫ ꝗs dare fidē alteri mulieri de ducēdo eā pꝰ mortē vxoris. qd̓ ſi fecit grauiter peccat: vt h̓ qꝛ p̄ſtat votum captādeEE E iiij