Druckschrift 
6 (1492)
Entstehung
Seite
XVIv
Einzelbild herunterladen
 

lxxxij. di. in. c. i. tene tn̄ mēti gl. gnaͣliter an qn̄ valeat pactū de alienādo inter priuatos an ex tali pacto impediatur alienatio dic vt noͣ. in. c. rainaldus de teſta. per Inno.per doc. glo. in. l. fi. C. de re. alie. non alienā. in. l. filiꝰ. §. Abbas.diuus de lega i.Qui verba de pn̄ti muUper eO. liere ꝯbit ſub ꝯditiōe ſi paterꝯſentiret niſi pater ꝯſentiat ad matrimoniū noneſt cogēdus. vel generalius ſic. Cōtrahēs mr̄imoniū ſub ꝯditōe īprobata cōpellit̉ matrimoniūſumare ante ꝯditōis euētū. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi rn̄demus ibi prīo ſoluit. ſcd̓o remouet obſtaculū ibi lꝫ. Cāuslr̄alis. Quidā ꝯͣxit mr̄imoniū quadā muliere ſub hacditiōe ſi pr̄i eius placeret. q̄rit̉ vtꝝ ſit cōpellēdus ad matrimoniū ꝯſumādū. rn̄det̉ ꝯſenſus liber dici dꝫ in alie arbitrio reſeruat̉. ꝯditio talis īprobat̉ a iure. ideoniſi volūtas pr̄is accedat eſt ad mr̄imoniū ꝯͣhēdū cōpellēdus. poſtea rn̄det alex. pa. dicēti ſpōſalia īterpoſita nonſecuta cōditōe ꝯͣcta: ſequēte de pn̄ti ꝯſenſu vel carnali copula tale mr̄imoniū debere diſſolui qꝛ talis ꝯſenſus eſt depn̄ti hn̄dus qͣꝫuis per v̓ba de pn̄ti exprimat̉ ī alieno arbitrio hn̄do ꝯſiſtit. Ber. ibi ad ꝯſumandū. ꝯͣctopure mr̄imonio per verba de pn̄ti pōt alter ꝯiugū ad petitionē alteriꝰ cōpelli ad ꝯſumādū mr̄moniū ſic lꝫ adhucſit habita poſſeſſio tn̄ ex iure q̄ſito per cōſenſum pōt agi adcōſumationē mr̄imonij qd̓ noͣ. Scd̓o noͣ mr̄imoniumpōt cōferri in alterius arbitriū ſolū parētis in cuiꝰ ptāte eſt cōditōeꝫ apponēs ſꝫ ēt alterius. vt in. c. ſe. ex hoc habes vnā dr̄iaꝫ īter mr̄imoniū teſtm̄. teſtm̄ pōt conferri in volūtatē alterius. vt in. l. captatorias. in. l. illa inſtitutio. ff. de here. inſti. de quo dicēdū vt noͣ. in. c. tibi de teſta. ſecus in mr̄imonio vt hic pōt eſſe. matrimoniuꝫeſt de iure diuino. vnde ſufficit ſolus cōſenſus qualitercūqꝫhabeat̉ ſꝫ teſtm̄ depēdet ex gratia qꝛ cōfert̉ ī illud tp̄s quoteſtator eſt futurꝰ dn̄s .ſ. poſt mortē. vnde ſatis eſt ipſicōmittit̉ libera facultas teſtādi vt notāter dicit glo. in. d. l. illa inſtitutio. Tertio noͣ hic regulā oīs cōditio a iureīprobata pōt apponi in mr̄imonio. Ultīo noͣ lꝫ cōſenſus exprimat̉ per v̓ba de pn̄ti tn̄ ex quo apponit̉ ꝯditiohꝫ effectū de pn̄ti ſꝫ ſuſpēdit̉ in euētu cōditōis. declara vtdixi.. e. de illis. In glo. i. de hoc dic vt plene noͣ. ī regl̓aactus legitimi de re. iu. li. vj. glo. Di. hēs ex hoc vnaꝫdr̄iaꝫ īter mr̄imoniū carnale ſpūale. carnale pōt ꝯͣhi ſb̓cōditōe. vt. ſpūale vt in. c. ij. de elec. lib. vj. dic vt ibi. In glo. ij. in fi. ego dubito ꝗn ſcd̓m mr̄imoniū teneatꝯͣctū ante euētū ꝯditōis qꝛ mr̄imoniū ꝯditionale hꝫ ſpōſalioꝝ de futuro. vnde ſicut illa tollunt̉ ſequēs mr̄imoniūvt in. c. i.. de ſpō. duo. ita matrimoniū cōditionale tollit̉ ſequēs puꝝ pro. c. vnicū de ſpō. li. vj. ſꝫ ſi interceſſitmr̄imoniū dubito de deciſiōe gl. qꝛ exquo obligauit ſe ſubcōditōe potuit recedere ab illa obligatōe. ar. ī. l. potior.ff. po. ī pig. habea. ſi ſuꝑuenerit ergo euētus ꝯditōis pri mr̄imoniū remanet purū niſi forte aliud dicat̉ ī mr̄imonio ſꝫ ego bene video rōem diuerſitatis. Extra gl.ro de qōne quotidiana duo inter quos obſtāte īpedimētocanonico poterat mr̄imoniū ꝯͣxerūt ſub cōditōe ſi papa diſpēſaret. demū papa diſpēſauit. q̄rit̉ nunꝗd ſit mr̄imoniū ſine alio cōſenſu. Inno. refert quoſdā tenere ſic. ſecūdo refert alios tenere ꝯͣriū quos ipſe ſequit̉. mouent̉ iſtiqꝛ primꝰ cōſenſus erat iure reprobatꝰ ad tex. in. l. īterſtipulāiē. §. ſacrā. ff. de. ob. Primā opi. ſequunt̉ gaſ. do. An. ſcd̓aꝫ ſeꝗt̉ do. Car. dicit ſe in facto ꝯſuluiſſe ſicmotus principal̓r qꝛ qd̓ depēdet a volūtate vniꝰ dr̄ īpoſſibile. l. apud iul. ī fi. de lega. i. Itē id qd̓ ſit remediū extraordinariū dr̄ fieri poſſe. vt noͣt Inn. in. c. paſtoralis.poſ. ꝓpri. Iſtud ergo mr̄imoniū vr̄ fuiſſe ꝯͣctū ſub cōdition īpoſſibili ſꝫ ego aſſigno aliā rōem ad vt actꝰ retro extendat̉ oꝫ potuerit intercedere a prīcipio. vt. l. ſi is proemptore. ff. de vſuca. ſꝫ mr̄imoniū poterat a prīcipiotꝑe ꝯͣctus obſtāie īpedimēto ergo pōt retrotrahi. Iteꝫ

Per tuas.Super eo.

ex facto a iure īprobato pōt naſci aliqua obligatio. l. cuꝫlex. ff. de fideiuſ. ſꝫ ex ꝯͣctu ꝯditionali ſola ſpes eſt in obligatione ꝑꝑ illā ſpē ꝯͣctus retrotrahit̉. ſed in caſu noſtro nulla nata fuit obligatio ratiōe predicta. ergo opus eſt vt matrimoniuꝫ de nouo ꝯͣhatur ſic altero nolente contrahereerit matrimonium.Qui ſub honeſta cōditōe ſpōF IuAS. ſalia ꝯͣhit ante cōditōis euen deſpōſatā cognoſcit a cōditiōe recedit. Cōisdiuiſio. ſcd̓a ibi ꝯſultatōi. Caſus lr̄alis. Que mulier. p. noīe petebat qͣndā .n. ī viꝝ dicēs mutuꝰ ꝯſēſus inter eos carnalis copula acceſſerat. vir ille non negabat ſpōſalia ꝯͣcta carnalē copulā. dicebat tn̄ ſe teneri il ducere in vxorē qꝛ ſpōſalia īter ipſos tali ꝯditōe ꝯͣcta fuerunt ſi pater eius pr̄uꝰ ſpōſalibꝰ cōſentirēt. ſed ipſi qͣꝫcitoſciuerūt ꝯͣdixerūt. ſuꝑ hoc teſtes recepti fuerūt. teſtibꝰ receptis publicatis. dicebat mulier lꝫ ſpōſalia ꝯͣcta fuiſſentſub cōditōe p̄dicta: tn̄ fuit a pr̄e viri vel patruo ꝯͣdictū:ante tp̄s cōditōis expreſſuꝫ a teſtibꝰ poſt. dicebat inter ſe ilō carnalē copulāacceſſiſſe. Iudex dubitauit qual̓r eēt īhoc negō ꝓcedēdū: ꝓceſſū cāe ad do. pa. remiſit. Ipſe examinatis atteſtōnibꝰ rn̄det eidē manifeſte cōſtet poſt ꝯͣcta ſpōſalia carnalis ſit inter eos copula ſubſecuta pro mr̄imonio eſt p̄ſumēdū qꝛ receſſiſſe vr̄ a cōditōe appoſita: qꝛſi cōſtet poſtqͣꝫ pr̄ patruꝰ viri ꝯͣdixerūt ſpōſalibus: idēvir carnaliter cognouit eādē. eſt tn̄ aliquo ꝓbatū anteqͣꝫ ipſe cognouiſſet eādē pr̄ eius patruꝰ ꝯͣdicere cirauiſſent. Ber. fūdās ſe ſuꝑ v̓o mr̄imonio etiāobtinet ꝓbādo mr̄imoniū p̄ſūptū p̄ſūptōe iuris de iureiſta .n. mulier fundauit ſe ſuꝑ v̓o mr̄imonio poſt ꝓbauitſūptū nihilominꝰ obtinuit qd̓ noͣ. qꝛ facit ad multa. Secūdo noͣ mr̄imoniū pōt ꝯferri in arbitriū ēt extranei. Itēnoͣ ſpōſalia nedū pura ſed ēt cōditionalia trāſeūt in matrimoniū carnalē copulā. Ultīo noͣ deficiēte ꝯditōe ſpōſalia ex toto euaneſcūt adeo copula ſequēs nihil operat̉. Op. ꝯͣ tex. de. c. tu de teſt. vbi ſufficit ꝓbare excōicationē fuiſſe ſecutā appellationē. īfert̉ ea eſſe nullā. nec ēopus ꝓbare excōicatio fuit lata ante appellatōeꝫ. ita īꝓpoſito vr̄ dicēdū. ſat .n. ē ꝓbaſſe cognouerit poſtqͣꝫdeficit cōditio maxīe qꝛ actus dꝫ p̄ſumi geminatꝰ. So.glo. i.. ij. vl. metu ꝯͣrij dicūt iuuenis fuit ꝯfeſſus ſe pluries illā cognouiſſe. ſufficit poſtmodū ꝓbare ea cognouerit poſt ꝯͣdictiōem ꝑentū. ſolutio diuinat ad tex. qꝛin tex. dr̄. Hoſt. ſentit aliā ſolutōꝫ dicēs iuuenis pure fuit cōfeſſus copulā reſtringēdo ſe ad vnicā tm̄. debuit poſtmodū ꝓbare ante cognouit ſꝫ poſt tertioſoluit do. An. quēadmodū ſtat̉ cōfeſſioni mariti ſuꝑ copula vt ī. c. ꝯtinebat̉ de de ſpō. īpu. ita dꝫ ſtari ꝯfeſſioni mulieris ex quo aſſerit ad validitatē mr̄imonij. debuit maritus ꝓbare ante cognouit ad excludēdū aſſertionemmulieris. Et ītellectu adduco noͣ. hoſt. ī. c. duo pueride de ſpō. īp̄u. vbi dicit credēdū mulieri qn̄ cōfitet̉ copulaꝫad validitatē mr̄imonij. Sꝫ aduerte qꝛ papa ſe fūdatſuꝑ aſſertōe mulieris ſꝫ qꝛ de copula ſimpl̓r ꝯſtabat. Un̄dicēdū quarto vbi plene actor fūdat ītētionē ſuā dꝫ obtinere niſi reus clare illā cōfundat nec ſufficit reddat eaꝫdubiā. mulier .n. ꝓbādo ſpōſalia copulā fundat clare intētionē ſuā: exceptio v̓o viri penitꝰ euacuauit illā ꝓbationēlꝫ aliquatenꝰ redderet obſcurā. pro vr̄ tex. in. c. inſentia de ꝓba. vide ibi plene dixi. facit qd̓ notat gl. ī cle.fi. de reſcrip. lꝫ in crīalibus vt euitet̉ delictū vr̄ reus caſuabſoluēdus. ſic ſaluarē vnā opi. bar. noͣbilē ī. l. ſolū in§. ſꝫ vt ꝓbari. ff. de no. ope.. lec. multū conuenit lr̄equā ēt tacite ſenſit do. An. lꝫ ſic declaret ſꝫ ſtat in precedēti. In glo. ī. p̄ſumēdū ibi nec illud ꝓdeſt. eſt qꝛ ꝓteſtatio tanqͣꝫ turpis dꝫ hr̄i pro adiecta fauore matrimonij vt noͣ.. c. ꝓx. noͣ hāc ꝑticulā glo. ſpōſus ergo nonpōt cognoſcere ſponſaꝫ ꝗn trāſeāt ſpōſalia in matrimoniūqͣꝫtūcūqꝫ ꝓteſtet̉ in ꝯͣriuꝫ. vnde eſt niſi vnū remediū .ſ. prius renūciet ſpōſalibus. tūc copula ſuꝑueniēs non