vr̄ difficile ⁊ h̓ nō tactū ꝑ doc. ſꝫ pōt dici īherēdo prīo ītellectui Hoſt. ꝙ iſti fuerūt manumiſſi ſub modo vt ficrent monachi. ⁊c̄. vn̄ cōditio redigēdi ad ſeruitutē dꝫ referri ad tp̄sante monachatū. nā volūtas manumittētis fuit vt fierēt monachi ⁊ ſi nō vellēt redirēt ad ſeruitutē. vnde ſi fiunt monachi ſeruāt voluntatem manumiſſoris eo ꝙ compellunt̉ perſeuerare in monaſterio.Qui iurauit aliquā in vxorē acciE II S. pere fi. c. ſibi donauerit reciꝑe nōFtenet̉ niſi poſtea pur e ꝯſenſerit vel eā cognouerit. pͦ thema. ſcd̓o deter mīatio ibi reꝰ. ¶ Caſuslr̄alis. Aliꝗs iurauit alicui mulieri ſb̓ hac forma v̓boꝝ: egoaccipiā te ī vxorē ſi tātū mihi donaueris. mulier nolebat ſouere qd̓ petijt. q̄rit̉ vtꝝ ſit ꝑiurus ſi eā nō acceꝑit in vxorē.⁊ rn̄det̉ ꝙ nō niſi poſtea ꝯſenſus de pn̄ti acceſſit vel carnalis copula fuerit ſubſecuta. Ber. ¶ Noͣ ꝙ ſpōſalia pn̄t ꝯͣhi ſub ꝯditōe. tex .n. iſte loquit̉ ī ſpōſalibꝰ de futuro vt pꝫ ꝑv̓bū accipiā qd̓ ē futuri tꝑis. vt ī. c. pe. sͣ. de ſpō. ⁊ ex talibꝰſpōſalibꝰ ꝯditiōatis nō orit̉ ante ꝯditōis euētū publice honeſtatis iuſticia. vt ī. c. vnico de ſpō. li. vj. ¶ Scd̓o noͣ text.valde notabilē iudicio meo ꝙ hec cōditio eſt honeſta accipiaꝫ te ī vxorē ſi tale ꝗd mihi donaueris. nā ſi nō eēt honeſtanō ſuſpēdiſſet ſpōſalia ſꝫ hr̄etur pro nō adiecta. vt in. c. fi. jͣ.e. ¶ Sꝫ ꝯͣ h̓ ⁊ ꝯͣ tex. fortiter opponit̉ de. l. ſi ita ſtipulatꝰ fuero ī. §. ſi tibi nupſero. ff. de v̓. ob. vbi tex. noͣbilis dicit ꝙ ſimulier ſtipulat̉ a viro cētū ſibi dari ſi ſibi nupſerit nō valetſtipulatio tanqͣꝫ īhoneſta ⁊ idē dicit in ꝑſona viri ne videat̉ꝑꝑ libidinē dediſſe cētū ſeu mr̄imoniuꝫ ꝯͣxiſſe. So. ꝯͣriū eſtifficile ⁊ n̄ tactū h̓ ꝑ doc. ſꝫ credo poſſe dari duas ſol̓onesprīa vt ītelligat̉ qn̄ vir fuit ſtipulatꝰ aliꝗd ſibi donari occaſione .ſ. dotis. nā tūc bene valeret. vt ī. d. §. ſi tibi nupſero.Uel ſcd̓o pōt dici ꝙ qn̄ ſubeſt cā honeſta petēdi donū tuncvalet ꝯditio ſeu ſtipulatio. nā tex. ī. d. §. nō annullat īdiſtincte illā ſtipulatōꝫ ſꝫ dicit ꝙ cā cognita ē annullāda. vn̄ vt dicit ibi bar. ſi nobilis ꝯͣheret cū plebeis nō eē īhoneſtū ſi ꝓmitteret̉ aliꝗd ipſi nobili in cōpēſationē nobilitatis. nā tūcceſſat rō libidinis ⁊ idē vbi ſubeſſe pōt ꝯſimilis cā. ¶ Ultimo noͣ duos caſus ī ꝗbus ꝯditio appoſita ī ſpōſalibꝰ tollit̉ſ. ꝑ carnalē copulā ſubſequētē. ⁊ nō bn̄ hūc caſuꝫ maxīe iūcta gl. fi. qꝛ extēdit. c. is ꝗ de ſpō. nā copula h̓ oꝑat̉ duo. purificat .n. ſpōſalia ⁊ eodē momēto ea traſfūdit in mr̄imoniūScd̓s caſus qn̄ īteruenit poſtmodū ꝯſenſus de pn̄ti. ¶ Sꝫqͣro nūꝗd ſufficit oīs ꝯſenſus de pn̄ti. Uin. h̓ Pe. ⁊ Ab.⁊ Spe. e. ti. ī prī. miro mō ītelligūt iſtū tex. dicūt .n. ſufficere ꝯſenſuꝫ de pn̄ti ſiue ſit purꝰ ſiue ſit ꝯditionalis dūmodonō cōferat̉ in arbitriū alteriꝰ et h̓ vltīo caſu ītelligūt. c. ſuꝑeo. jͣ. e. quaſi velīt iſti dicere ꝙ ſi fuerit dictū ꝯͣho tecū ſi donaueris mihi cētū incōtinēti eſt mr̄imoniū qꝛ v̓ba ſunt de p̄ſenti nec cōſenſus eſt collatꝰ ī arbitriū alteriꝰ. vtputa ſi fuiſſet dictū ꝯͣho tecū ſi pr̄ meꝰ cōſenſerit. naꝫ hͨ caſu nō eſt matrimoniū niſi pater cōſenſerit. vt ī. d. c. ſuꝑ eo. Sꝫ Io. an.h̓ ⁊ Inno. tacite ſentiūt oppoſitū ⁊ meliꝰ. dicūt .n. ꝙ lꝫ conſenſus ſit p̄ſtitꝰ ꝑ v̓ba de pͥnti exquo nō īteruenit cōditio ſuſpēſiua nō tꝫ matrimoniū niſi exiſtat conditio qꝛ ꝯſenſus aquo ſubſtātiat̉ matrimoniū nō eſt purꝰ ⁊ abſolutus ⁊ h̓ dictū ſatis ſenſit h̓ gl. pe. ⁊ tꝫ do. an. i. d. c. ſuꝑ eo. ⁊ hoc mihividet̉ ipſa v̓itas vn̄ tex. dꝫ ītelligi de ꝯſenſu de pn̄ti pure p̄ſtito. Tn̄ eſt differētia vtꝝ dicā accipiā te ſi cētū dederis. nāin prīo caſu exn̄te ꝯditōe purificant̉ ſpōſalia ſed adhuc noneſt matrimoniū ſed in ſcd̓o caſu erit matrimoniū qꝛ cōditioſuſpēdit cōſenſuꝫ de preſenti.Eſt tex. noͣbilis ⁊ multū allegat̉ ⁊ET¶MN ẜꝫ ītellectū veriorē. h. d. ī ſū. Resdonata eccl̓ie ſub mō ſtatim ē eccl̓ie nec reuocat̉Lmō nō ſeruato niſi hoc in ꝯͣctu ſit expreſſū. pͦ dictū. ſcd̓o exceptio ibi niſi. ¶ Caſus lr̄alis. Aliꝗs donauitaliquā poſſeſſionē alicui eccl̓e ſub aliqua cōditōe .i. ſub mōniſi aliꝗd fiat ⁊ ſic donatio tenuit. dōator volebat reuocaredonationē. q̄rit̉ an̄ poſſit. rn̄det̉ ꝙ nō niſi tali cōditōe .i. talimō vel pacto datū ſit qd̓ ea ceſſante donatio dēat reuocari.
De illis.De cōdi. appo.Uerum.
Ber. ¶ Nō pͦ donatorē poſſe ī donatōe quā facit eccl̓e cōditōeꝫ ſeu modū apponere ēt ꝯͣctus reſolutiuū ad h̓. c. cū dilecti. sͣ. de dona. res gͦ ſemel eccl̓e effecta pōt ab ea auocariex mō nō ſeruato vel ꝑ exn̄tiā ꝯditiōis reſolutiue. Nungdaūt h̓ cāu poſſit laicꝰ donator donatōꝫ ꝓpria auctoritate reuocare. dic vt noͣt Inn. ī. c. veꝝ. de fo. cōpe. vbi plene dixi.¶ Pro declaratōe. c. op. ꝯͣ tex. videt̉ .n. nullo mō poſſe ꝓcedere. Aut .n. extat ꝯditio appoſita ī donatōe ⁊ nō pōt donatio ampliꝰ reuocari. Aut ꝯditio nō extat ⁊ fruſtra tractat̉de reuocatōe qꝛ ꝯditio ſuſpedit actū ī euētū ꝯditōniſ vn̄ antea nō pōt dici donatio cū ſola ſpes ſit in obligatōe īſti. d̓ v̓.ob. ī. §. ex ꝯditionali. ⁊. jͣ. c. ꝓx. reuocari gͦ nō pōt qd̓ nōdūtꝫ. So. gl. ij. vt arbitror mētu ꝯͣrij ponit duos ītellectus adtex. primꝰ eſt vt ītelligat̉ ī ꝯdiiōe reſoluēte. exᵐ pꝫ ī ea. vn̄ante euētū ꝯditōis nō pōt reuocari. ⁊ ſic ītelligit̉ prīa parsc. ſꝫ poſt cōditionē extātē pōt reuocari ſi fuit dictū ⁊ ſic ītelligit̉ ſcd̓a ꝑs. Iſte ītellectꝰ ē verꝰ in ſe ſꝫ nō cōgruit lr̄e qꝛ ſiītelligeret̉ in ꝯditōe reſoluēte dixiſſet ꝙ ea exn̄te poſſꝫ reuocari. ſꝫ tex. dicit ea ceſſante. iō gl. trāſit ad ſcd̓ꝫ ītellectū meliorē vt ītelligat̉ ī mō ⁊ nō in ꝯditōe. nā modus non ſuſpēditactū ſꝫ modificat vtputa ſi dat̉ p̄diū eccl̓e cū h̓ mō vt nō alienet̉ tūc ſi eccl̓ia venit ꝯͣ mōꝫ ⁊ ſic ceſſat modus appoſitꝰ pōtreuocari donatio ⁊ h̓ ẜm gl. ſi fuit dcm̄ in donatiōe qͣſi velitgl. ꝙ nō obſeruātia modi nō p̄ſtat facultatē reuocādi donationē ſꝫ dūtaxat agēdi vt ſeruet̉ niſi dcm̄ ſit vt poſſit reuocari. h̓ vltimū dcm̄ gl. nō ē indiſtīcte veꝝ. vn̄ ꝯcludēdo breuiter ip̄aꝫ v̓itatē dic ꝙ tā ī ꝯͣctibꝰ noīatis qͣꝫ ī nō noīatis ſi modus appoſitꝰ fuerit finalis cā ꝯͣctꝰ pōt agi ad reuocatiōeꝫ ſimōus nō ſeruat̉. vt ē tex. ī. l. cū te fūdū. C. de pac. inter ēp.⁊ vē. ⁊ ī. l. i. C. de dona. q̄ ſub mō. Si aūt modus nō fuit finalis cā ꝯͣctꝰ tūc nō agit̉ ad reuocatōeꝫ ſꝫ ad obſeruātiā modi. ⁊ ita dꝫ ītelligi tex. i. l. ea ꝯditōe. C. de reſcī. vē. ſꝫ reſpcūdonatōis facte eccl̓e tex. videt̉ h̓ ſin. quē neſcio alibi ꝙ ſꝑ dꝫp̄ſumi ꝙ mōus nō ſit cā finalis ꝯͣctꝰ. nā vt h̓ vides ex nō obſeruātia modi nō reuocat̉ donatio facta eccl̓e niſi ſit dcm̄ indonatōe vt poſſit reuocari. ⁊ hāc p̄ter alios ego puto rōemqꝛ donās eccl̓e ſub mō videt̉ prīcipal̓r donaſſę ꝑꝑ deū ⁊ ꝓremedio pctōꝝ ſuoꝝ. ar. ī. c. re ꝗſiſti d̓ teſta. Modus gͦ appoſitꝰ nō videt̉ cā finalis ꝯͣctꝰ ⁊ ſic nō pōt agi ad reuocatōꝫſꝫ ſolū ad īplemētū niſi ſit dictū vt poſſit reuocari. ⁊ ꝑ hec reducemꝰ ad ꝯcor. ius ciuile ⁊ cāonicū cū eadē ſit rō ī vtroo⁊ hāc lec. tene omiſſis ꝗbuſdā alijs q̄ dant̉ extra glo. ¶ Sh̓ q̄ro de qōe quotidiana nūꝗd dōatio poſſit reuocari ſi fuerit dictū exquo ſolus p̄latꝰ nō ſeruauit modū. Uī. hic ſentitꝙ nō qꝛ delictū ſoliꝰ p̄lati nō dꝫ nocere eccl̓e vt ī regula delictū. de re. iur. li. vj. vn̄ ſi dat̉ eccl̓e poſſeſſio vt nō poſſit alienari. ⁊ ſi alienet̉ fuit dcm̄ vt poſſeſſio poſſit ab eccl̓a reuocari nō pōt fieri reuocatio ſolo p̄lato alienāte. ſecꝰ ſi prelatꝰ cūcapitulo. ⁊ idē dic in alijs modis. Idē ſentiūt doc. in. c. breui de iureiu. vbi dicūt aliud eē reſpectu cōditiōis īplēde. nāſatis eſt ꝙ p̄latus nō īplet cōditionē ad h̓ vt res nō acꝗ̄rat̉eccl̓e qd̓ ſing. noͣbis. ⁊ hāc puto rōeꝫ diuerſitatis. nā in querēdis ſolus p̄latus pōt nocere eccl̓e ſed nō in qͣſitis. vt dicitglo. noͣ. ⁊ doc. xvj. q. vj. §. fi. notat Inno. in. c. fraternitateꝫde dona. ⁊ per hoc hēs declaratā gl. ij. ⁊ pͥn. vltīe. ¶ In gl.fi. ī fi. nō iſtā gl. qꝛ quotidiana eſt. ⁊ ex ea prīo nota ꝙ licitein donatōe facta eccl̓e apponit̉ pactū vt nō poſſit alienari ⁊videt̉ expreſſuꝫ ī. §. ſanctiſſimis alle. ī gl. vbi dicit̉ ꝙ res eccleſie p̄nt alienari ꝓ redēptōe captiuoꝝ niſi ſint donate eopacto vt alienari nō poſſint. ¶ Sꝫ dubiū eſt ꝗd ſi īmineatneceſſitas gl. ponit hic duaſ opiniones ⁊ prima tenuit hug.x. q. i. ſic ꝗdā. Io. ⁊ Lau. x. q. ij. hͦ ius. Itē Damaſ. Goff.Phi. ⁊ Inno. hic. Secundā opinioneꝫ indiſtincte vt nonpoſſit alienari tenuit hic Uin. qui tn̄ poſtea mutauit opinioneꝫ ⁊ dixit ſtandum. c. aurum. xij. q. ij. primā opinioneꝫ ſequitur h̓ in effectu do. An. ſecundā ſequit̉ h̓ do. Eard. mihi placet prima vt exquo neceſſitati eccleſie aliter conſuli nōpōt licite alienet̉. naꝫ ſi aliud ſenſit donator nō videt̉ fuiſſemētis compos cū inſtante tali neceſſitate pia ipſe debuiſſet.hoc facere vt in. c. ſicut. xlvij. di. facit qd̓ in ſimili notat glo.