ꝓbandū qꝛ mr̄imoniū nō poterat eē cū ꝯſobrina pͥoris ſpōīe ⁊ ex ſola ꝯfeſſione mulieris nō debebat vir puniri. ¶ Inglo. in v̓. ſiue ibi ꝑꝑ delictū vtriuſqꝫ. ⁊ ſentiūt h̓ doct. ꝙ illecōmiſit inceſtū ducēdo ⁊ cognoſcēdo ꝯſobrinā prioris ſpōſe. Sꝫ tūc opponit ad lr̄aꝫ que mādat vtrūqꝫ iſtoꝝ ſtare ſine mr̄imonio altero viuēte. nā delictū inceſtꝰ priuat ꝑpetuofacultate ꝯͣhēdi mr̄imoniū. vt in. c. i. ⁊. c. diſcretionē. jͣ. de eoꝗ cogno. ꝯſan. vxo. ſue. So. metu ꝯͣrij doc. ſupplēt ad tex.maxīe. ſꝫ certe hec ſuppletio īpropriat lr̄aꝫ cū nō ſine myſterio dicit altero viuēte. Ideo dicerē quo ad h̓ ꝓprie nō fuiſſet cōmiſſus inceſtus qꝛ ex ſpōſalibꝰ nō eſt orta affinitas īter fpōſaꝫ ⁊ ꝯſanguineos ſpōſe ſꝫ publica honeſtas duntaxat. ideo nō dꝫ iſte tm̄ puniri ſicut ſi cognodiſſet affinē ideopapa h̓ tēperauit ſnīam ⁊ ad tēpus īterdixit facultatē ꝯͣhēdi⁊ forte dixit altero viuēte qꝛ vulgariter iſti putabant̉ maritꝰ⁊ vxor. vn̄ nō videat̉ trāſire ad ſcd̓a mr̄imonia ⁊ vt delictuꝫnō eēt ꝓrſus īpunitū papa ꝓceſſit vt h̓ dr̄. ⁊ ſic dico ꝙ h̓ eſtcaſus ſpālis ꝓuidens ꝯͣ ꝯͣhentē mr̄imoniū obſtante publica honeſtate ⁊ ductam cognoſcentē.Accuſari n̄D diſſoluendum. pōr mrimomoniū qd̓ nō eſt vt ſi cū minori ſeptēnio ſit ꝯͣctūdenūciari tn̄ pōt īpedimētū ne ꝯͣhat̉ in poſterū.Et tria facit. pͦ factū narrat. ſcd̓o interloquit̉ ibi interloquēdo. tertio prohibet ⁊ decernit ibi ne vero. ¶ Caſus lr̄alis.Quid ā noīe Io. ꝯͣxit mr̄imoniū cū quadā puella .ſ. noīe infra ſeptēniū ꝯſtituta: tādē ex ꝑte puelle accuſabat̉ mr̄imōiūꝑꝑ ꝯſanguinitatē ⁊ dū teſtes ꝓducerent̉ ad ꝓbādā ꝯſanguinitatē p̄dictꝰ Io. multas exceptōes ꝓpoſuit ꝑ quas intēdebat accuſatores ab accuſatōe repellere cū ſuꝑ exceptiōibꝰipſis fuiſſet multipl̓r diſputatū. papa auditis q̄cūqꝫ ꝑtes ꝓponere voluerūt īterloquēdo ꝓnūciauit īter p̄dictū iuuenē⁊ puellā nec mr̄imoniū nec ſpōſalia fuiſſe ꝯͣcta qꝛ puella nōdu ad. vij. annū ꝑuenerat. vn̄ accuſatio locū hr̄e nō poteratcū nō eēt qui ltīe poſſit accuſari ſꝫ denunciari poterat ꝯſanguinitas vt īterdiceret̉ mr̄imoniū ꝯͣhēdū. vn̄ do. pa. ſtatuitterminū ad denūciationē ꝓbandā ſaluis exceptōibus ꝓpoſitis ac ēt ꝓponēdis. ne v̓o in puellā aliꝗd interiꝫ attētet̉ p̄cipit pa. ne ī negō vlteriꝰ ꝓcedat̉ de nouo donec ceſſet̉ a denūciatōe vel ea ꝓbata ordine iudiciario ꝓcedat̉. ꝙ ſi ꝯͣ hocmādatū in p̄iudiciū puelle aliꝗd fuerit attētatū. illud decernit pa. irritu ⁊ inane. Ber. ¶ Noͣ pͦ ibi īterloquēdo ꝓnunciamus ꝙ ſnīa lata ſuꝑ ineptitudine libelli eſt īterlocutoriahꝫ tn̄ viꝫ diffinitiue qꝛ diffinit primā īſtantiā. ⁊ ꝑ h̓ cōſuluitIo. cal. ꝙ ab hac ſnīa pōt appellari viua voce incōtinēti ſic̄appellat̉ a diffinitiua in. l. ij. ff. de ap. ⁊. ij. q. vj. §. diffinitiuaCōtrariū tn̄ h̓ tꝫ Gaſ. ꝑ iſtū tex. in. v̓. īterioquendo ⁊ ꝑ. c.ſua de ap. Sꝫ certe lꝫ ſit īterlocutoria ⁊ ſic loquāt̉ iſta iuratn̄ exquo hꝫ viꝫ diffinitiue ⁊ ceſſat rō. c. vt debitꝰ de ap. vr̄ꝙ ab ea poſſit appellari vt a diffinitiua dę quo remitto mead ea que pleniꝰ dixi in. c. ꝑuenit de ap. Scd̓o noͣ ꝙ mr̄imoniū nullū ex defectu ꝯſenſus accuſari nō pōt ⁊ quotidie allegat̉ ꝙ priuatio p̄ſupponit habitū de quo in. l. decē. ff. de v̓.ob. ⁊ .xxxij. q. ij. in. c. qd̓ v̓o nō formatū. ⁊ ibi eſt glo. ꝯſil̓is.gl. nr̄e ī v̓bo nūciari. ¶ Nōͣ tertio ibi ſaluis exceptōibꝰ ⁊c̄.ar. valde ſingulare ꝙ ſi iudex ꝓcedit ad litē ꝯteſtādā vel adea q̄ ſolēt fieri poſt ꝯteſtatōeꝫ ī cā in qͣ nō reꝗrit̉ ꝯteſtatio cūꝓteſtatōe ꝙ exceptōes dilatorie ſint ſalue nō ꝑ h̓ irritat̉ ꝓceſſus iudicis ſꝫ tꝫ mero iuce ſaltē ꝑte nō appellāte ⁊ ſic eſtcaſus noͣbilis ī quo exceptōes dilatorie pn̄t diſcuti poſt litēꝯte. ſi iudex eas reſeruauit a pͥncipio qd̓ latiꝰ tāgo ī. c. exhibita. sͣ. de iudi. ¶ Cōtra tex. op. vr̄ .n. ꝙ inepte papa ſtatuerit terminū ad denūciarōeꝫ ꝓbadā. exquo .n. ꝑs accuſauerat ⁊ nō denūciauerat fatuū ē ꝓnūciare ſuꝑ n̄ petito. l. fi. Cde fideicō. liber. ⁊ ī. c. lꝫ hely. de ſimo. So. hoſti. ꝙ forte libellus ꝯtinebat accuſatōeꝫ ⁊ denūciatōeꝫ. ⁊ qꝛ dicebat̉ accuſo ⁊ denūcio. vn̄ repulſa prīa ꝑte tāqͣꝫ inepta papa p̄fixitterminū ſuꝑ ſcd̓a ꝑte libelli. ¶ Noͣ ſingl̓r h̓ dcm̄ ꝙ lꝫ libellus ſit vnicꝰ tn̄ ſi pōt cōp̄hēdere multos mōs agendi quoꝝaliꝗ ſūt īepti ꝑs iepta nō hꝫ viciare mōꝫ aptū. Idē ē ī reſcri
Tue nobis.Ad diſſoluēdū.
pto apl̓ico ꝯtinēte pl̓es gr̄as vt ſurreptio in vna nō viciet reliquā. vt ē pulcher tex. ī. c. ſi eo tꝑe de reſcrip. li. vj. ⁊ ſolueẜm Hoſt. papa ex offō p̄fixit terminū ad ꝓbādā denūciationē. ſꝫ prīa ſol̓o melior qꝛ nō pōt dici denūciatio ſi ꝑs nondenūciat. ¶ In gl. ī v̓. denūciari ibi ſine aliqua admonitōenoͣ. bn̄ gl. ꝙ cū denūciat̉ ī pedimētū mr̄imonij nō ē neceſſepriꝰ admonere ꝑtē ſic̄ ſeruat̉ in denūciatōe euangelica. de qͣtn̄ remitto ad pl̓e noͣ. ī. c. nouit d̓ iu. ¶ In gl. fi. ibi ſecꝰ eēt ſicl̓a. vr̄ ſͦ gl. velle ꝙ geſta ꝯͣ mādatū pape teneāt ſi ī mādatonō fuit appoſita cl̓a decreti ſꝫ ꝯͣriū noͣbil̓r dic̄ Inn. ī. c. fi. deaccu. vbi dic̄ ꝙ ſic̄ geſtū ꝯͣ legē mortuā eſt nullū. vt ī. l. nondubiū. C. de le. ita ⁊ ꝯͣ legē viuā. nā papa ē lex viua ī terris.ix. q. iij. ī. c. ip̄i. Et ad. c. dilectꝰ al. ī gl. dic vt ibi pl̓e dixi vid̓maͣꝫ gl. ſing. ī cle. i. de iurep. ¶ Et ī fi. gl. noͣ ſingl̓r iſtā glo.ꝙ matrimoniū ꝯͣctū ꝯͣ īterdictū pape ēt cū cl̓a decreti irritātis tꝫ mero iure alio īpedimēto nō ſuppoſito ⁊ idē videt̉ tenere Inn. ſentiēs aliud eē ī ſpōſalibꝰ. ſꝫ hoſt. ꝯͣ qꝛ īterdcm̄pape ē fortiꝰ qͣꝫ matrimoniū nō ꝯſumatū cuꝫ ſuꝑ illo poſſitſtatuere ẜm libitū. vt ī. c. ex publico de ꝯuer. ꝯiu. Alij diſtiguūt īter cl̓aꝫ gnaͣlē ⁊ cl̓aꝫ ſpālē. vt pͦ cāu nō irritet̉ matrimoniū. ſcd̓o ſic exquo ꝯſtat de ītētōe pape. ſꝫ ego diſtīgueremꝙ aūt īterdictū pape hꝫ ꝑpetuā cām ꝓhibitōis ⁊ tūc matrimoniū ē nullū. Aut tꝑalē ⁊ tūc matrimoniū tꝫ ⁊ decretū dꝫreferri ad cāꝫ vt ſic durāte cā dēat matrimoniū ſeꝑari. ⁊ prohac diſtōe vide gl. noͣbilē ī. c. tua de ſpō. duo. ⁊ fac̄ gl. ī. l. nōdubiū p̄al. In cau v̓o noſtro īterdictū nō hēbat ꝑpetuā cāꝫꝓhibitionis qꝛ ꝑꝑ litis pēdētiā fuit appoſitū decretuꝫ irritās ⁊c̄. nobis tn̄ ꝙ īferior a papa nō pōt īpedire v̓tuteꝫ matrimonij ex aliquo īpedimēto tēporali. naꝫ in ipſo papa eſtAbbas.dubium vt pꝫ ex predictis.Siꝗs ꝑ v̓ba de pn̄ti ꝯͣhitUe NObiS cuꝫ ipubere in qua etatemalicia nō ſupplet ītelligit̉ nō matrimoniuꝫ ſedſpōſalia ꝯͣxiſſe et ſi ſubarratio īterceſſerit. pͦ qō.ſcd̓o diſtinguēs reſpōſio ibi qꝛ vero. ¶ Caſus lr̄alis. Quidā filiā ſuā circiter. xij. annum hn̄tem deſpōſauit cuidā nobili ꝗ ſubarrauit eādē ꝑ ānuli īmiſſionē ꝯſenſu mutuo accedēte poſtmodū puella ip̄a fuit alteri copulata. dubitatū fuitvtꝝ iſta puella dēret remanere cū ſcd̓o an̄ dēret redire ad illū cui pͦ fuerat deſpōſata. Cōſul. pa. rn̄t qꝛ nō cōſtitit ei cuiꝰetatis eēt puella cū pͦ viro extitit deſpōſata cū dicat̉ ꝙ circiter. xij. ānos hēbat vel vtrū malicia ſuppleret etatē. dic̄ ꝙ ſipuella nubilis nō erat eratiſ cū pͦ viro extitit deſpōſata ⁊ etatē ī ea prudētia nō ſupplebat ꝓculdubio īter eoſ nō mr̄imoniū ſꝫ ſpōſalia ꝯͣcta fuerūt qͣꝫuis ab ip̄o viro eadē puella fuerit ſubarrata. ⁊ ita remanere dꝫ cū ſcd̓o cū quo poſtea ꝯͣxitī etate ltīa. Ber. ¶ Noͣ pͦ ꝙ puella circa xij. ānu ꝯſtituta n̄ē habilis ad ꝯͣhēdū mr̄imoniū niſi al̓r eēt potēs ad ꝯcipiēdū¶ Scd̓o noͣ ꝙ ꝑ iſta v̓ba talis ē circa. xij. ānū. vl̓ tal̓ poſſeditcirca xij. annos vel ꝗd ſil̓e nō ꝓbat̉ certū ⁊ determīatū ip̄s⁊ facit ꝯͣ teſtes ita deponētes de quo vide qd̓ noͣ. ī. c. lꝫ de ꝓba. a iure .n. nō ē determīatū qͣꝫtū tp̄s cōp̄hēdat h̓ dictio circa ſicut dictio ⁊ plus ⁊ vltra. vt ī. l. h̓ adiectio. ff. de v̓b. ſig.¶ Noͣ ꝙ īmiſſio anuli nō īducit mr̄imoniuꝫ vbi etas deficit ī ꝯͣhētibꝰ ¶ Sꝫ h̓ q̄rit̉ pone ꝙ puella diſtet a xij. āno cōpleto ꝑ triduū dūtaxat nūꝗd ſit habilis ad ꝯͣhēdū mr̄imoniuꝫ. Hoſt. tꝫ ꝙ ſi ꝑſeuerat ī eodē ꝓpoſito ꝑ triduū poſt etatē ꝑfectā tꝫ mr̄imoniū ꝯͣctuꝫ an̄ tp̄s allegat. c. ad nr̄aꝫ de regula. Aduerte. nā ꝑ h̓ ſentit Hoſt. nō tenere mr̄imoniuꝫ ꝯͣctū an̄. xij. ānuꝫ cōpletū. Itē ꝙ nō ꝯualidat̉ ex ſuꝑueniētiaetatis niſi det̉ ꝑſeuerātia tridui. Uin. dic̄ quoſdā tenere ꝙannꝰ dꝫ eē cōpletꝰ ¶ Itē ẜm alios ſufficit ꝙ ſit īcohatꝰ. ipſevotꝫ ꝙ ī maſculo reꝗrit̉ etas. xiiij. annoꝝ ⁊ ī feīa. xij. ⁊ ꝙ īvltīa die poſtremi anni teneat mr̄imoniū ꝯͣctū ſicut dicimꝰin teſtō vt valeat ſi fuerit cōdituꝫ in vltima die. xiiij. anni vtin. l. qua etate. ff. de teſta. Ultimo dicit Hoſt. relinquenduꝫh̓ arbitrio iudicantis. Io. an. in teſtō dicit ſatis ꝓcedere qͣt̓tꝫ Uin. vnde refert Ia. de bel. diſputaſſe ꝙ ſi puer multuꝫprudēs diſtabat a. xiiij. anno per triduū exquo nō cōpleuitxiiij. annū nō pōt facere valide teſtm̄ per illā. l. qua etate. ſꝫ