Druckschrift 
6 (1492)
Entstehung
Seite
XIIIv
Einzelbild herunterladen
 

ꝓbandū qꝛ mr̄imoniū poterat ꝯſobrina pͥoris ſpōīe ex ſola ꝯfeſſione mulieris debebat vir puniri. Inglo. in. ſiue ibi ꝑꝑ delictū vtriuſqꝫ. ſentiūt doct. illecōmiſit inceſtū ducēdo cognoſcēdo ꝯſobrinā prioris ſpōſe. Sꝫ tūc opponit ad lr̄aꝫ que mādat vtrūqꝫ iſtoꝝ ſtare ſine mr̄imonio altero viuēte. delictū inceſtꝰ priuat ꝑpetuofacultate ꝯͣhēdi mr̄imoniū. vt in. c. i.. c. diſcretionē.. de eo cogno. ꝯſan. vxo. ſue. So. metu ꝯͣrij doc. ſupplēt ad tex.maxīe. ſꝫ certe hec ſuppletio īpropriat lr̄aꝫ ſine myſterio dicit altero viuēte. Ideo dicerē quo ad ꝓprie fuiſſet cōmiſſus inceſtus qꝛ ex ſpōſalibꝰ eſt orta affinitas īter fpōſaꝫ ꝯſanguineos ſpōſe ſꝫ publica honeſtas duntaxat. ideo dꝫ iſte tm̄ puniri ſicut ſi cognodiſſet affinē ideopapa tēperauit ſnīam ad tēpus īterdixit facultatē ꝯͣhēdi forte dixit altero viuēte qꝛ vulgariter iſti putabant̉ maritꝰ vxor. vn̄ videat̉ trāſire ad ſcd̓a mr̄imonia vt delictuꝫ eēt ꝓrſus īpunitū papa ꝓceſſit vt dr̄. ſic dico eſtcaſus ſpālis ꝓuidens ꝯͣ ꝯͣhentē mr̄imoniū obſtante publica honeſtate ductam cognoſcentē.AccuſariD diſſoluendum. pōr mrimomoniū qd̓ eſt vt ſi minori ſeptēnio ſit ꝯͣctūdenūciari tn̄ pōt īpedimētū ne ꝯͣhat̉ in poſterū.Et tria facit. factū narrat. ſcd̓o interloquit̉ ibi interloquēdo. tertio prohibet decernit ibi ne vero. Caſus lr̄alis.Quid ā noīe Io. ꝯͣxit mr̄imoniū quadā puella .ſ. noīe infra ſeptēniū ꝯſtituta: tādē ex ꝑte puelle accuſabat̉ mr̄imōiūꝑꝑ ꝯſanguinitatē teſtes ꝓducerent̉ ad ꝓbādā ꝯſanguinitatē p̄dictꝰ Io. multas exceptōes ꝓpoſuit quas intēdebat accuſatores ab accuſatōe repellere ſuꝑ exceptiōibꝰipſis fuiſſet multipl̓r diſputatū. papa auditis q̄cūqꝫ ꝑtesponere voluerūt īterloquēdo ꝓnūciauit īter p̄dictū iuuenē puellā nec mr̄imoniū nec ſpōſalia fuiſſe ꝯͣcta qꝛ puelladu ad. vij. annū ꝑuenerat. vn̄ accuſatio locū hr̄e poterat eēt qui ltīe poſſit accuſari ſꝫ denunciari poterat ꝯſanguinitas vt īterdiceret̉ mr̄imoniū ꝯͣhēdū. vn̄ do. pa. ſtatuitterminū ad denūciationē ꝓbandā ſaluis exceptōibus ꝓpoſitis ac ēt ꝓponēdis. ne v̓o in puellā aliꝗd interiꝫ attētet̉cipit pa. ne ī negō vlteriꝰ ꝓcedat̉ de nouo donec ceſſet̉ a denūciatōe vel ea ꝓbata ordine iudiciario ꝓcedat̉. ſi ꝯͣ hocmādatū in p̄iudiciū puelle aliꝗd fuerit attētatū. illud decernit pa. irritu inane. Ber. Noͣ ibi īterloquēdo ꝓnunciamus ſnīa lata ſuꝑ ineptitudine libelli eſt īterlocutoriahꝫ tn̄ viꝫ diffinitiue qꝛ diffinit primā īſtantiā. cōſuluitIo. cal. ab hac ſnīa pōt appellari viua voce incōtinēti ſic̄appellat̉ a diffinitiua in. l. ij. ff. de ap.. ij. q. vj. §. diffinitiuaCōtrariū tn̄ tꝫ Gaſ. iſtū tex. in.. īterioquendo. c.ſua de ap. Sꝫ certe lꝫ ſit īterlocutoria ſic loquāt̉ iſta iuratn̄ exquo hꝫ viꝫ diffinitiue ceſſat. c. vt debitꝰ de ap. vr̄ ab ea poſſit appellari vt a diffinitiua quo remitto mead ea que pleniꝰ dixi in. c. ꝑuenit de ap. Scd̓o noͣ mr̄imoniū nullū ex defectu ꝯſenſus accuſari pōt quotidie allegat̉ priuatio p̄ſupponit habitū de quo in. l. decē. ff. de.ob. .xxxij. q. ij. in. c. qd̓ v̓o formatū. ibi eſt glo. ꝯſil̓is.gl. nr̄e ī v̓bo nūciari. Nōͣ tertio ibi ſaluis exceptōibꝰ ⁊c̄.ar. valde ſingulare ſi iudex ꝓcedit ad litē ꝯteſtādā vel adea ſolēt fieri poſt ꝯteſtatōeꝫ ī in reꝗrit̉ ꝯteſtatioꝓteſtatōe exceptōes dilatorie ſint ſalue irritat̉ceſſus iudicis ſꝫ tꝫ mero iuce ſaltē ꝑte appellāte ſic eſtcaſus noͣbilis ī quo exceptōes dilatorie pn̄t diſcuti poſt litēꝯte. ſi iudex eas reſeruauit a pͥncipio qd̓ latiꝰ tāgo ī. c. exhibita.. de iudi. Cōtra tex. op. vr̄ .n. inepte papa ſtatuerit terminū ad denūciarōeꝫ ꝓbadā. exquo .n. ꝑs accuſauerat denūciauerat fatuū ē ꝓnūciare ſuꝑ petito. l. fi. Cde fideicō. liber. ī. c. lꝫ hely. de ſimo. So. hoſti. forte libellus ꝯtinebat accuſatōeꝫ denūciatōeꝫ. qꝛ dicebat̉ accuſo denūcio. vn̄ repulſa prīa ꝑte tāqͣꝫ inepta papa p̄fixitterminū ſuꝑ ſcd̓a ꝑte libelli. Noͣ ſingl̓r dcm̄ lꝫ libellus ſit vnicꝰ tn̄ ſi pōt cōp̄hēdere multos mōs agendi quoꝝaliꝗ ſūt īepti ꝑs iepta hꝫ viciare mōꝫ aptū. Idē ē ī reſcri

Tue nobis.Ad diſſoluēdū.

pto apl̓ico ꝯtinēte pl̓es gr̄as vt ſurreptio in vna viciet reliquā. vt ē pulcher tex. ī. c. ſi eo tꝑe de reſcrip. li. vj. ſolueẜm Hoſt. papa ex offō p̄fixit terminū ad ꝓbādā denūciationē. ſꝫ prīa ſol̓o melior qꝛ pōt dici denūciatio ſi ꝑs nondenūciat. In gl. ī. denūciari ibi ſine aliqua admonitōenoͣ. bn̄ gl. denūciat̉ ī pedimētū mr̄imonij ē neceſſepriꝰ admonere ꝑtē ſic̄ ſeruat̉ in denūciatōe euangelica. detn̄ remitto ad pl̓e noͣ. ī. c. nouit iu. In gl. fi. ibi ſecꝰ eēt ſicl̓a. vr̄ ſͦ gl. velle geſta ꝯͣ mādatū pape teneāt ſi ī mādato fuit appoſita cl̓a decreti ſꝫ ꝯͣriū noͣbil̓r dic̄ Inn. ī. c. fi. deaccu. vbi dic̄ ſic̄ geſtū ꝯͣ legē mortuā eſt nullū. vt ī. l. nondubiū. C. de le. ita ꝯͣ legē viuā. papa ē lex viua ī terris.ix. q. iij. ī. c. ip̄i. Et ad. c. dilectꝰ al. ī gl. dic vt ibi pl̓e dixi vid̓maͣꝫ gl. ſing. ī cle. i. de iurep. Et ī fi. gl. noͣ ſingl̓r iſtā glo. matrimoniū ꝯͣctū ꝯͣ īterdictū pape ēt cl̓a decreti irritātis tꝫ mero iure alio īpedimēto ſuppoſito idē videt̉ tenere Inn. ſentiēs aliud ī ſpōſalibꝰ. ſꝫ hoſt. ꝯͣ qꝛ īterdcm̄pape ē fortiꝰ qͣꝫ matrimoniū ꝯſumatū cuꝫ ſuꝑ illo poſſitſtatuere ẜm libitū. vt ī. c. ex publico de ꝯuer. ꝯiu. Alij diſtiguūt īter cl̓aꝫ gnaͣlē cl̓aꝫ ſpālē. vt cāu irritet̉ matrimoniū. ſcd̓o ſic exquo ꝯſtat de ītētōe pape. ſꝫ ego diſtīguerem aūt īterdictū pape hꝫ ꝑpetuā cām ꝓhibitōis tūc matrimoniū ē nullū. Aut tꝑalē tūc matrimoniū tꝫ decretū dꝫreferri ad cāꝫ vt ſic durāte dēat matrimoniū ſeꝑari. prohac diſtōe vide gl. noͣbilē ī. c. tua de ſpō. duo. fac̄ gl. ī. l.dubiū p̄al. In cau v̓o noſtro īterdictū hēbat ꝑpetuā cāꝫꝓhibitionis qꝛ ꝑꝑ litis pēdētiā fuit appoſitū decretuꝫ irritās ⁊c̄. nobis tn̄ īferior a papa pōt īpedire v̓tuteꝫ matrimonij ex aliquo īpedimēto tēporali. naꝫ in ipſo papa eſtAbbas.dubium vt pꝫ ex predictis.Siꝗs v̓ba de pn̄ti ꝯͣhitUe NObiS cuꝫ ipubere in qua etatemalicia ſupplet ītelligit̉ matrimoniuꝫ ſedſpōſalia ꝯͣxiſſe et ſi ſubarratio īterceſſerit..ſcd̓o diſtinguēs reſpōſio ibi qꝛ vero. Caſus lr̄alis. Qui filiā ſuā circiter. xij. annum hn̄tem deſpōſauit cuidā nobili ſubarrauit eādē ānuli īmiſſionē ꝯſenſu mutuo accedēte poſtmodū puella ip̄a fuit alteri copulata. dubitatū fuitvtꝝ iſta puella dēret remanere ſcd̓o an̄ dēret redire ad il cui fuerat deſpōſata. Cōſul. pa. rn̄t qꝛ cōſtitit ei cuiꝰetatis eēt puella viro extitit deſpōſata dicat̉ circiter. xij. ānos hēbat vel vtrū malicia ſuppleret etatē. dic̄ ſipuella nubilis erat eratiſ viro extitit deſpōſata eta ī ea prudētia ſupplebat ꝓculdubio īter eoſ mr̄imoniū ſꝫ ſpōſalia ꝯͣcta fuerūt qͣꝫuis ab ip̄o viro eadē puella fuerit ſubarrata. ita remanere dꝫ ſcd̓o quo poſtea ꝯͣxitī etate ltīa. Ber. Noͣ puella circa xij. ānu ꝯſtitutaē habilis ad ꝯͣhēdū mr̄imoniū niſi al̓r eēt potēs ad ꝯcipiēdū Scd̓o noͣ iſta v̓ba talis ē circa. xij. ānū. vl̓ tal̓ poſſeditcirca xij. annos vel ꝗd ſil̓e ꝓbat̉ certū determīatū ip̄s facit ꝯͣ teſtes ita deponētes de quo vide qd̓ noͣ. ī. c. lꝫ deba. a iure .n. ē determīatū qͣꝫtū tp̄s cōp̄hēdat dictio circa ſicut dictio plus vltra. vt ī. l. adiectio. ff. de v̓b. ſig. Noͣ īmiſſio anuli īducit mr̄imoniuꝫ vbi etas deficit ī ꝯͣhētibꝰ Sꝫ q̄rit̉ pone puella diſtet a xij. ānopleto triduū dūtaxat nūꝗd ſit habilis ad ꝯͣhēdū mr̄imoniuꝫ. Hoſt. tꝫ ſi ꝑſeuerat ī eodē ꝓpoſito triduū poſt eta ꝑfectā tꝫ mr̄imoniū ꝯͣctuꝫ an̄ tp̄s allegat. c. ad nr̄aꝫ de regula. Aduerte. ſentit Hoſt. tenere mr̄imoniuꝫ ꝯͣctū an̄. xij. ānuꝫ cōpletū. Itē ꝯualidat̉ ex ſuꝑueniētiaetatis niſi det̉ ꝑſeuerātia tridui. Uin. dic̄ quoſdā tenereannꝰ dꝫ cōpletꝰ Itē ẜm alios ſufficit ſit īcohatꝰ. ipſevotꝫ ī maſculo reꝗrit̉ etas. xiiij. annoꝝ ī feīa. xij. īvltīa die poſtremi anni teneat mr̄imoniū ꝯͣctū ſicut dicimꝰin teſtō vt valeat ſi fuerit cōdituꝫ in vltima die. xiiij. anni vtin. l. qua etate. ff. de teſta. Ultimo dicit Hoſt. relinquenduꝫ arbitrio iudicantis. Io. an. in teſtō dicit ſatis ꝓcedere qͣt̓tꝫ Uin. vnde refert Ia. de bel. diſputaſſe ſi puer multuꝫprudēs diſtabat a. xiiij. anno per triduū exquo cōpleuitxiiij. annū pōt facere valide teſtm̄ per illā. l. qua etate. ſꝫ