Druckschrift 
6 (1492)
Entstehung
Seite
Xv
Einzelbild herunterladen
 

pnīal̓. Circa qd̓ ꝯſidera aut vir cognouit ſpōſam de futuro affectu maritali ita tāqͣꝫ vxorē cognouit tūc ē dubiū ſcd̓m ſit nullū primū in veritate teneat ex cōſenſutacite p̄ſtito ī copula. Aut cognouit ſponſaꝫ affectu vxorio nec hn̄s aīum ꝯſentiendi in tāqꝫ ī vxorē tūc quo adfoꝝ iudicialē ſcd̓m iudicat̉ nullū primū erit validū vn̄ tūcfilij erūt legitimi hoc iſte tex. quo ad deū v̓o tꝫ Uinc.ſcd̓m matrimoniuꝫ teneat primū vn̄ potiꝰ debeat patiexcōicationē qͣꝫ adherere prīe ſpōſe ſponſalia illa ſint ſoluta ſeq̄ns matrimoniū. idē tenuit hoſti. prīo ſed poſteavidet mutaſſe opinionē dicēs in vtroqꝫ foro parendumē pape potuit ſtatuere ꝗcꝗd voluit in matrimonioſumato vt noͣ. in. c. ex publico de ꝯuerſ. ꝯiuga. ſꝫ p̄cedentēopinionem approbat do. an. illa vr̄ mihi veriſſima. papa p̄t ſupplere ꝯſenſuꝫ quo mr̄imoniū ꝯͣhit̉. facit. c. lr̄asin fi. de reſti. ſpō. Item tex. annullat ſcd̓m mr̄imoniūdiſpoſitiue ſꝫ loꝗt̉ illatiue .ſ. ſi primū ē p̄ſumptū de iure ſequit̉ ſcd̓m ē nullū ita illatio nullitatis ē fudaia ſuꝑ preſumptione. ſꝫ ſi p̄ſumptio ē falſa ꝗcꝗd ſeꝗt̉ corruit vt ī regula acceſſoriū de reg. iu. li. vj. Scd̓o q̄rit̉ nūꝗd aliquabatō poſſet admitti ꝯͣ illā p̄ſūptionē. vr̄ pͥmo ſic illd̓ qd̓noͣ. Ci. cōiter legiſte ī auc̄. ſꝫ neceſſe. C. dōa. an̄ nup.vbi ponit̉ dictū nobile ꝯͣ p̄ſumptōꝫ iuris de iure admittitur ꝓbatio in ꝯͣriū ꝯfeſſionē ꝑtis idē vult gl. ordi. ī corpore. vn̄ ſumit̉ illa aucͣ. vꝫ in aucͣ. de equali. do. in. §. i. ſentitInn. in. c. qꝛ pleriqꝫ de īmu. ecc. vbi ponit dictū ſingularedicēs lꝫ mīa tranſiuerit ī iudicatā. tn̄ ſi ꝑs qua lata ēſnīa fatet̉ iniuſtā dꝫ illa ſnīa retractari qd̓ ſingul̓r noͣbis.Sed aduerte. illud cōe dictū ꝓcedit qn ius preſumit ī fauorē alteriꝰ. tūc .n. ille ꝯfitendo ꝯͣriū tollit p̄ſūptōꝫ iuris. ſꝫin caſu nr̄o agit̉ de fauore ꝯͣhentiū ſꝫ mr̄ionij vn̄ ꝯiugesꝯfitēdo pn̄t piudicare mr̄ionio. vt in. c. ſuꝑ eo. de eo quicogno. cōſan. vxo. ſue. ſic in caſu illius. c. ſtaret̉ ſolifeſſioni vtriuſqꝫ ēt ſi dicerēt cognouerūt ſe affectu maritali. ſecus ſi vellēt ꝓbare indirecte ꝯͣ p̄ſumptōꝫ iuris:vtputa ꝓbādo prius renūciauerūt ſponſalibus vel qꝛmulier poterat vxor qꝛ cōſanguinea vel ꝗd ſil̓e. naꝫ ꝯͣpreſūptōꝫ iuris de iure admittit̉ ꝓbatio in ꝯͣriū indirectevt eſt gl. noͣbilis in cle. vnica de ꝓba. qd̓ noͣbis. In gl. ij.ibi preſumit .ſ. mulierē dotē ſtipulatā. aduerte iſta gl. proſeꝗtur quatuor ſpēs p̄ſūptōis cōfundūt fictōꝫ p̄ſumptione. duo exēpla priora poſita in gl. loquūt̉ de fictiōe. Itē recte ponit p̄ſūptōꝫ hoīs. ſed ꝓſequit̉ quatenuspreſumit ſed qͣtenus de hoīe preſumit̉. ſic ēt dicendū ē inpreſumptōe facti. factū preſumit̉ ſed ex facto p̄ſumit̉ idē in preſumptōe naͣe forte ob hoc gl. noͣbilis in. c. ferrum. l. di. paruipēdit diſtinctōꝫ huius gl. vn̄ ego concluderem quedā eſt fictio. quedā eſt p̄ſūptio. Fictio eſt qn̄ iuscertū de aliquo facto fingit ſtatuēdo oppoſitū. exēplumfingit vxorē ſtipulatā dotē reddi ſibi. lꝫ ſit certū fuerit ſtipulatā ſed in fauorē mulieris fingit. Preſumptiov̓o eſt ſuꝑ dubio v̓iſil̓i vt in caſu hꝰ. c. hoc qd̓ noͣ. gl. ī. lvnica. §. accedit. C. de rei vxo. ac. vbi gl. ita diſtinguit bn̄Preſumptio v̓o ſubdiuidit̉. quedā eſt preſūptio iuris.quedā hoīs. p̄ſumptio iuris eſt duplex q̄dā ſimplex. vt cuꝫius in aliquo facto dubio preſumit. ſed figit in tm̄ pedes ſtatuat ſuꝑ facto preſūpto ſicut ſuꝑ vero. ꝯͣ talem preſūptionē admittet̉ ꝓbatio in ꝯͣrium vt probat̉ in. c. continebatur.. ti. ꝓxi. probat̉ in. c. ꝓpoſuiſti de proba. quedā ēſumptio fimplex vt qꝛ ius vltra preſūptionē procedit adſtatuendū ac ſi ex facto preſumpto vere ſibi cōſtaret cōtraillā p̄ſumptiōꝫ admittit̉ probatio in ꝯͣriū de hoc ē tex.hic in. cle. litteris de proba. illā appellamus preſumptio iuris de iure. vn̄ ſcias iſta vltīa ſunt vocabula magiſtralia iuris. vnde ꝯͣ oēꝫ preſumptioneꝫ iuris admittit̉ꝓbatio in ꝯͣriū niſi ius ſtatuat ſuꝑ illa p̄ſūptione. vt dicit gl.notāda in dicto. c. ferꝝ. appellat̉ p̄ſumptio iuris. qꝛ a iureoriginē habuit. appellat̉ de iure qꝛ ius in tm̄ figit pedesſtatuit ſuꝑ ea admittit ꝓbantē ꝯͣriū. ſed hꝫ illud acſi eētde mero iure. p̄ſumptio hōis eſt iudex preſumit ī caſibꝰ

Adoleſcens.Si inter virum

ſpecifice p̄ſumptis a iure. ius dat facultatē iudici p̄ſumēdi in tm̄ ex ſola p̄ſumptōe ſi eſt violenta pōt ſerre ſentiā. vt in. c. afferte de p̄ſumptio. in. l. indicia. C. de rei vendi. in. l. ſciāt cuncti. C. de ꝓba. canonizata. ij. q. viij. neqꝫ ſuꝑhis pōt dari certa regula ẜm īdicia ſtringūt p̄ſumptiofacit gradū ꝓbationis facit qd̓ nōt Bar. in. l. admonēdi. ff.de iureiū. vide qd̓ plene dixi de p̄ſū. in. c. qͣꝫto. hec v̓o preſumptio iuris hoīs cauſat̉ qn̄qꝫ ex facto qd̓ gl. appellauitp̄ſumptionē facti. qn̄qꝫ ex naͣ .i. ex naͣli quā gl. appellauitpreſūptionē nature. qn̄qꝫ ex geſtis cōſuetudīe hoīs quāglo. appellauit p̄ſumptionē hoīs. ſed certe illa hn̄t ſe tanqͣꝫmaͣ ad preſumptionem hoīs iuris iudicis.Spōſalia de pn̄I inter virum. jnō ſoluūt ſequēs mr̄imōiuꝫ ēt earnali cōpl̓a cōſumatū. ſꝫ ſpōſalia de futuro ēt iurata ſoluūt̉ ſeq̄ntia de p̄ſenti. duo ſuntdicta ẜm ibi verū. Caſus litteralis. Si inter virū mulierē cōſenſus de p̄ſenti interuenerit ſub hac forma verbo. Ego accipio te in meū ego accipio te ī meā. vel aliav̓ba conſenſum exprimētia de pn̄ti ſiue iuramētū interuenerit ſiue. lꝫ alteri poſtea ad alia vota trāſire qd̓ ſi feceritēt ſi carnalis copula fuerit ſubſecuta debēt ſeꝑari primūmatrimoniū ī ſua firmitate manere. Sed ſi inter eos verbanteruenerint de futuro vtroqꝫ dicēte alteri. ego accipiaꝫ teī meam ego accipiā te ī meū vel ſi milia v̓ba ſi alter aliapoſtmodū verba ꝯͣxerit de pn̄ti dn̄t ſeꝑari. ēt ſi inter ip̄ꝫ primā iuramentū īteruenerit: ſꝫ de fide mētita ei eſt pnīa īiūgenda. Ber Noͣ ſponſalia ꝯͣhunt̉ duplr. qn̄qꝫ .ſ.verba de futuro .i. verba exprimētia conſenſuꝫ de preſenti. ſed de futuro. iſta recte ꝓprie poſſunt dici ſponſalia qꝛ quis ſpōdet aūt ꝓmittit ſe futuꝝ maritū vel vxorē.dam dicunt̉ ſponſalia de preſenti .i. ſpōſalia ꝯͣcta per verbaexprimētia cōſenſuꝫ de pn̄ti. iſta ī proprie appellant̉ ſponſalia reſpectu vinculi matrimonialis. ſed pn̄t appellari ſpōſalia reſpectu executōnis matrimonij. qꝛ vterqꝫ ſpondet infuturū reſpectu executionis ſed reſpectu vinculi ꝓmittit depn̄ti ſic noͣ qd̓ ante carnalem copulā traductionē ad do pōt vxor appellari ſpōſa ita in multis locis appellat̉ hoc facit ad ſtatuta odioſa faciētia mentionē de vxore vtcōprehendāt iſtā ſponſaꝫ de pn̄ti maxime ꝓpter cōeꝫ vſuꝫloquēdi de quo vide qd̓ dixi ſuper eo ſuꝑ rubrica. Scd̓onoͣ ar. ẜꝫ Ioā. an. qd̓ in ꝯͣctu matrimonij dꝫ maſculus prīoloqui ſeu interrogari. Ad idē. c. lꝫ de ſpon. duo. fatet̉ tamē alibi ẜuatur ꝯͣrium vt padue. ſed eſt vis qꝛ hoc eſtde ſubſtātia matrimonij forte ob bonā cām in aliquibuslocis ſeruat̉. vt mulier primo īterroget̉ qꝛ cuꝫ ſit variabiliscautius eſt prius ꝑſcrutari conſenſuꝫ ſuū ne vir primo ꝯſentiēs remaneat dedecore ea poſtmodū nolente conſentire tertio ibi vel alia verba ⁊c̄. in ꝯͣctu matrimonijeſt ſtatuta certa forma verboꝝ. ſed ſatis eſt per verba exprimat̉ ꝯſenſus de pn̄ti. Item noͣ iuramentū addit adſubſtātiaꝫ vinculi mr̄ionialis nec etiā copula carnalis. Ultimo noͣ ſponſalia de futuro ēt iurata impediūt matrimoniū alia ꝯͣctū de quo in. c. ſicut.. eo. In gl. i. in. fi.noͣ ſingulariter iſtā gl. que aperit intellectū. c. tue.. eo. magis qͣꝫ ibi fecerit. vult .n. etiam in loqui valente ſufficiantſigna preẜtim ſi maſculo expreſſe conſentiēte mulier annuitcapite vel porrexit manum paſſa eſt ſe ſubarrari per īmiſſionem annuli. Et per hoc dico deciſam eſſe queſtioneꝫ docto. querentiū hic ꝗd ſi maſculus dicat ego accipio te ī meā femina dicit plꝫ vel conſentio nūquid ſit matrimoniū. videbat̉ qꝛ tex. videbatur exigere vt mulier proferatſimilia verba. ſꝫ ꝯͣriuꝫ fuit bis iudicatū. vt refert hic abbasnam refert per que verba exprimat̉ conſenſus de pn̄ti.vt pꝫ in tex. ibi vel alia verba.Niſus ad copulam faDoleſCeNS. cit ſponſalia de ſuturo trāſirę in matrimoniū. ponit dictum cām īferens ibicum qua. Caſus lr̄alis Adoleſcens ꝗdam ꝯtraxit cumquadam per verba de futuro. Et niſus fuit ſepe illā cogno