gnas ꝑſonas īterueniat modica pena valeret qꝛ ē eadē rō q̄in arris nā ſolutio modice pene nō hꝫ ītimidare magnū virum. ⁊ hāc oꝑi. vr̄ ſentire ⁊ tenere Ci. in. d. l. mulier. ſꝫ bar.in. d. l. ticia videt̉ oīo re probare appoſitōꝫ pene qͣꝫtūcūqꝫī modica qͣꝫtitate ſit appoſita qꝛ lex īdiſtincte ꝓhibet ſtipulationē penalē. vt in. d. l. fi. in fi. C. e. ⁊ in. l. ticia. ⁊ hoc reſpectu arraꝝ videt̉ velle ꝙ indiſtincte admittant̉ dūmō nō excedāt qͣꝫtitatē dotis vel donatōis ꝑꝑ nuptias. ⁊ vbi iſta nōīteruenirēt nō debēt excedere penā legalē de qͣ in. l. iubemꝰC. de repu. nam ſi diſſoluenti matrimonium lex non apponit penam ita grauem vt in. l. conſenſu. ⁊ in. dcā. l. iubemusergo fortius idē dicendū in recedēte a ſponſalibꝰ ⁊ ſic dicitpoſſe limitari dictā. l. fi. C. e. Itē ad h̓ vt valeat effectꝰ arrarū eſt opꝰ ꝙ vere īterueniat ita ꝙ qͣꝫtitas ſit numerata ⁊ tradita ꝑti. ſecus vbi parſ ꝯfitet̉ tm̄ ſe recepiſſe vt cōiter hodieſit ⁊ cōſtaret ꝯͣriū. ⁊ idē voluit Fe. cōſi. clxiiij. ⁊ vide ad maͣꝫin ꝯſi. clxxxix. ⁊ hec opīo multū mihi plꝫ qꝛ vbi arra īteruenit eſt qͣn̄ eadē rō q̄ in appoſitione pene. qꝛ de facili ꝗs cōfiteret̉ ſe recepiſſe arraꝫ in magna qͣꝫtitate. īmo plus dicit ibiBar. ꝙ ſi vtraqꝫ pars ꝯfitet̉ recepiſſe ab altera nō valet altera ēt ſi vere īteruēiſſet ſolutio qꝛ ſi ſolui ribi mille ⁊ recepia te alia mille non videor ſoluiſſe ar. l. ꝗ ſic ſoluit. ff. de ſolu.multi tn̄ tenēt ꝯͣ hoc vltimū. d̓ quo ꝑ bal. in. d. l. fi. ⁊ vide varia ꝯſilia in hoc ꝯͣ bar. ſꝫ nolui tūc ꝯſulere ꝯͣ qꝛ tūc credidi ⁊credo ſuā eē veriorē opi. nā vt dixi rō legis fuit qꝛ faciliꝰ ꝗsꝓmittit qͣꝫ exburſet. vt dixi. ſed ex quo tandūdē recepit abalia ꝑte nō videt̉ exburſare ⁊ maxīe h̓ ꝓcedit hodiernis tēporibus in ꝗbus ꝯͣhentes ꝯfient̉ recepiſſe alter ab alteromagnā qͣꝫtitatē arraꝝ que ī veritate nūqꝫ fuerūt numerateſed ē nūcia ⁊ ſimplex ꝯfeſſio. ⁊ Bar. in tm̄ inheret huic opiniōi ꝙ ſubnectit fūdū nō poſſe dari loco arraꝝ ēt ſi tradenſcōſtituat ſe noīe alterius poſſidere qd̓ ſatis plꝫ. qꝛ. l. fi. loꝗtur de arris traditis in qͣꝫtitate ⁊ ānnullat aliā penā. gͦ extraillū caſuꝫ n̄ d̓bemꝰ arras approbare. ⁊ cū p̄miſſa fuia bar.videt̉ h̓ trāſire do. an. reſpectu arraꝝ. multū mihi plꝫ opi.Io. an. vt conſideret̉ qualitas ⁊ quātitas ꝑſonaꝝ maxīe reſpectu recipiētis ꝗ hēret reddere duplicatas vel qͣdruplicatas. moueor qꝛ ꝑ rōneꝫ naͣleꝫ legis debemꝰ recedere a verbis legis ⁊ ẜuare ſnīaꝫ vt noͣ. ī. l. n̄ dubiū. C. d̓ legi. ⁊ ī regula fi. de re. iu. li. vj. ſꝫ appoſitio pene ī quacūqꝫ ꝑua qͣꝫtitatenō tenebit qꝛ odia nō debēt extēdi vt ī. l. qd̓ vo ꝯͣ. ff. de legi.⁊ in regula odia. ī. vj. Uenio ad 2ᵐ reſpectu pene. ſupra vidiſti ꝗd ſenſit io. an. ⁊ ꝗd bar. ſꝫ āpliādo maͣm colligēdo dicta doc. h̓ ⁊ in. d. l. ticia. dic ꝙ aūt apponit̉ pena inter ipſosꝯtrahentes ⁊ indiſtincte nō valꝫ ẜꝫ opinionē cōioreꝫ. Autinter parentes ipſorū cōtrahētiū ⁊ idē vt hic ẜꝫ vnū ītellectuꝫ ⁊ in. d. l. ticia. Aut inter alios ⁊ tūc aūt iſti ſūt ita ꝯiuncticu ꝯͣhentibus ꝙ veriſil̓r iſti inducerēt̉ ad ꝯͣctū ne ꝯiuncti vl̓amici ſoluāt penā. ⁊ id̓ qd̓. sͣ. ar. ī. l. heres meus in fi. ff. d̓ cōdi. ⁊ demō. aut nō ſūt ita cōiuncti ⁊ cōiter tenet̉ ꝙ inter eosvalet appoſitio pene qd̓ ꝓcedit ēt ſi extraneus ꝓmiſerit nomine mulieris ſub certa pena. lꝫ hoſti. h̓ cāu teneat ꝯͣriū ſedcōiter indiſtincte tenet̉ pͥmū. Ad vnū tn̄ ſingulariter aduerte ꝙ ſi extraneꝰ ꝓmittit ſub pena ꝙ ticia ml̓ier ꝯͣhet mr̄imoniu cū ſimpronio ſi fac̄ qͣꝫtū ī eo ē nō īcurrit penā qꝛ difficultas exquo factū ē ī obligatōe īpedit cōmiſſiōꝫ pene vt ē tex:noͣ. ī. l. ſi vehēda ī fi. ff. ad. l. rhodi. d̓ iac. ⁊ ī. l. ij. ff. ſi ꝗſcau. ⁊hāc opi. in termīs nr̄is tenuit Io. paglia. de ſenis vt refertFed. in loco pͣalle. ꝓ h̓ qꝛ ſicut ꝓmittens ꝑ iuramētū euitatꝑiuriū ſi facit qͣꝫtū ī eo ē vt noͣt. glo. ī. c. ex litteris el. ij. ⁊. c. ſicut. sͣ. e. gͦ eodē mō dꝫ euitare peue cōmiſſionē ꝓ quo facitc. ſignificāte d̓pig. ⁊ hāc ēt opi. tenuit h̓ dn̄s an̄. ⁊ ad h̓ ēt adduco auctoritatē bar. in ſil̓ibꝰ terminis in. l. cōtinuꝰ. §. illudff. de ver. ob. Et noͣ h̓. nā cōiter accidit ꝙ ꝗs ꝓmittit ꝓ filiovxore ſeu amico ꝙ ratificabit certū ꝯͣctuꝫ ſub pena ꝙ ſi iſteꝓmiſſor facit qͣꝫtū ī eo ē euitat pena. hec ꝓcedūt vbi pēa cōſiſtit ī ꝑdēdo ſeu in diminuēdo patrimoniū ſuum. ſꝫ qn̄ cōſiſtit in lucro ꝑdendo puta dono vel lego tibi. c. ſi ꝯͣxeris matrimoniū cū ſempronio nūꝗd valeat. ē dicēdū ꝙ īter extraneos valet ſeu alios a ꝯͣhentibus. vt ꝑ bar. in. l. ticia in. §. ti

Is qui.De ſponſalibus

cio. ff. de ver. ob. Si īter ipſos ꝯͣhentes nō valet. vn̄ ſi dicoꝓmitto tibi cētū ſi mecū ꝯͣxeris nō valebit matrimoniuꝫ. vtꝓbat̉ in. l. ſi ita ſtipulatꝰ in. §. ſi cibi nupſero. ⁊ ibi ꝑ bar. ff.de ver. ob. rō qꝛ intuitu libidinis videt̉ illā inducere ad matrimoniū q̄ rō ceſſat inter alios a ꝯͣhentibus. hoc tn̄ dictumlimita ſingulariter niſi is cui facta eſſet ꝓmiſſio foret nobilior qꝛ tūc videt̉ donare potius aīo cōpenſandi rōne nobilitatis. ꝓ hoc ꝙ noͣt bar. in. l. i. C. de dona. āte nuptias ⁊ ī. l.ſi volūtate. C. de do. ꝓmiſ. ī. l. ſi diuortiuꝫ. ff. de verbo. ob.¶ Uenio ad tertiū nūꝗd pignus poſſit interuenire ꝓ ſecuritate matrimōij ꝯͣhendi. ⁊ ī h̓ varie reꝑiuntur opi. Inn. h̓tenuit ꝙ ſic qꝛ loco arraꝝ pōt pignus tradi allegat. l. i. C. d̓remiſſ. pig. q̄ nil facit ſꝫ forte errore ſcriptoris. l. iſta fuit allegata ſꝫ bene facit. l. i. C. ſi rectoͣ ꝓ. quā forte allegat Inn.⁊ eā adducit ſpec. eo. ti. §. i. vbi ſequit̉ illā opinionē. mouet̉qꝛ ꝑ pignꝰ ꝗs nō ſe obligat ſicut ꝑ penā. nā tradit̉ ſicut arra ⁊ cōſuluit̉ ꝑti ꝑ retētionē nec ē neceſſe mouere actionē. ⁊qͣꝫ qͣꝫ Io. an. dicat Hoſti. tenuiſſe ꝯͣriū tn̄ ī ſūma. e. ti. §. i. tenet hāc opinionē vt ꝑdat̉ pignꝰ ſi matrimoniū poterat ſeꝗde iure ⁊ deficit ꝓ tradente ſecus ſi nō poterat ſeꝗ ar. in. c. ⁊ſi neceſſe de dote pꝰ diuor. reſti. Io. an. dicit diſtinguēduꝫẜm qualitatē ꝑſonaꝝ ⁊ quātitatē pignoꝝ ꝓut. sͣ. dixi ī arriſẜꝫ eū ⁊ ꝙ poſſit īteruenire pignus ſeꝗt̉ Fed. cōſi. cxlix. gl.ī. l. ticia. pal. diſtīguit vtꝝ pignꝰ det̉ pro pena ⁊ n̄ teneat anꝓ arris ⁊ tenet. alij aliter. Bart. ibi dicit ꝙ pōt interueni.re dūmō pignus cōſiſtat ī quātitate ⁊ realiter tradat̉ q̄ opinio non plꝫ h̓ do. an. ꝗ videt̉ in effectu ꝯcludere ꝙ niſi proītereſſe p̄ſtādo nō pōt pignus īteruenire qꝛ cū ſimus extracaſum. l. fi. C. eo. nō valet promiſſio alicuius pene nā illa. l.ſolū ꝑmittit arrās. Itē pignꝰ nō poſſꝫ duplicari ex alia ꝑte⁊ ſic ꝯͣctus nō eēt equalis ex vtraqꝫ ꝑte prout illa. l. fi. reꝗrit. ⁊ hͦ opinio ſatis mihi plꝫ in fauorē libertatis matrimonijnec ob. l. i. C. ſi rector ꝓuin. qꝛ ibi ꝯͣctus arraꝝ appellat̉ pignꝰ nō āt diſponit vtrū pignꝰ poſſit īteruenire ꝓ hͦ facit qd̓noͣ. gl. ī. l. ſi ſtipuler. ff. de vb. obli. q̄ dicit ꝙ oīs ſtipulatio ītalibꝰ eſt reprobata. . ¶ Nūc deſcendēduꝫ ē ad vltimū nunꝗd poſſit ſaltē peti īter eē ſi ſpōſalia fuerūt ꝯͣcta ꝑ ſtipl̓onē. ⁊quo ad ius canonicū nō refert vtrū īteruenerit ſtipl̓o vl̓ nudū pactū vt in. c. i. de pac. in quo ēt doc. ſūt varij. nā gl. ī. d. l.ticia dicit ꝙ ſic. aliud ſenſit in. d. l. ſi ſtipuler. ⁊ ibi Di. tenuitꝙ inter eē ꝯſiſtēs in dāno emergēti pōt peti ſecꝰ reſpectu lucri ceſſantiſ. qꝛ primū nō pōt dici pena nec ſpēs pene nec ētlucrū. ſed reſartio dāni. Ia. de are. Ci. ⁊ cōiter doc. ī. l. i. C.de ſpō. ⁊ in. d. l. ticia. ⁊ h̓ tenēt indiſtincte ꝙ nō poſſit peti niſi doloſe ꝑs ſe habuerit. nā tūc altera ꝑs poterit petere ītereſſe actiōe de dolo nō āt pͥncipaliter ꝑꝑ ſtipulationeꝫ qꝛ exꝯceſſiōe iuris pōt ꝑs recedere a ſpōſalibꝰ vt. l. i. C. e. Iteꝫne aliquo mō ītimidet̉ mr̄imoniū ꝑꝑ ſolutionē intereē. ⁊ h̓opinio ſatis plꝫ tū in fauorem mr̄imonij. tū qꝛ ſumus extracaſuꝫ illius legis fi. ⁊ vide Hoſti. in ſumma eo. ti. §. i. vbi ſequitur premiſſam opinionem.Spōſalia d̓ futuro trāſeūt ī mr̄imoS ¶l.niuꝫ ꝑ carnalē copulā ſubſecutā. ſꝫnō ꝑ nixū carnalis copule tm̄. h̓ dicit cū. c. fi. jͣ. e.pͥº ponit thema ex qua tacite elicit̉ qō. 2ª illā ſoluit ⁊ rōneꝫſubmittit ibi ad pͥmā. ¶ Caſus lr̄alis. Quidā iuuenis dedit fidē mulieri ꝙ eā duceret ī vxorē ⁊ eā poſtmodū carnaliter cognouit. poſtea ī facie eccl̓ie cū alia mr̄ioniū ꝯͣxit. Querit̉ quā iſtaꝝ debeat hēre. dr̄ ꝙ ad pͥmā redire tenet̉. qꝛ lꝫp̄ſumptū primū mr̄imoniū videat̉ tn̄ ꝯtra talē p̄ſumptionēꝓbatio īcōtrariū nō ē admittēda vnde ſeqt̉ ꝙ mr̄imoniumpoſtea de facto ꝯͣctū nullū fuit. Ber. ¶ Nō pͦ ꝙ p̄ſūptio iuris ⁊ de iure oꝑat̉ tm̄ quātuꝫ veritas in foro iudiciali. nā vides h̓ ꝙ ꝯcurrētibꝰ mr̄imonio vero ⁊ p̄ſumpto ſtatur pori lꝫ illud ſit p̄ſumptū ⁊ ſcd̓m ſit veꝝ. qd̓ gͦ diſponit̉ ī cāu vero hēt locum ī facto p̄ſumpto ꝓ h̓ qd̓ noͣ. ī. l. ſi poſſeſſor. ff.de religio. ⁊ ſūp. fune ¶ Scd̓o noͣ qd̓ qn̄qꝫ ꝯͣtra p̄ſumptionem iuris nō admittit̉ ꝓbatio in ꝯtrariū qd̓ qn̄ ſit infra dicācū glo. ¶ Sꝫ qꝛ h̓ dr̄ ꝙ ſecūdū mr̄imoniuꝫ ꝯͣctum poſt primū p̄ſumptū ē de iure nullū nūꝗd h̓ ſit veꝝ ēt reſpectu foriBB B ij