Dilectus.De ſponſalibus.Cum apud.

lis i3 ꝯͣ iuramētū fortius dꝫ tenere actus tꝑalis .ſ. teſtm̄ dequo vide qd̓ noͣt Io. an. ī regula ꝗ ſemel de reg. iur. li. vi. īnercuria. ⁊ ꝑ gl. xiij. q. ij. c. vltīa volūtas. ¶ Itē noͣ ꝙ vbiſpōſalia ſūt iurata n̄ ē licitū alteri ab eis reſilere. ¶ Ultīoioͣ ex fine lr̄e ẜm hoſti. ꝙ ī cā mr̄imoniali nō ē ẜuādꝰ rigoruris. vn̄ qͣꝫuis atteſtatōes ſint publicate ſiue ſit renūciatūſiue cōcluſū ī cā poterit iudex ex offō ſuo teſtes de nouo reipcre ⁊ h̓ ꝑꝑ ꝑiculū aīe. oīa .n. in hac cā pēdēt ex offō iudicis. facit. jͣ. e. c. cū ī tua. ⁊ noͣ. sͣ. de teſti. ſeries. ⁊ fac̄ latis iſtalr̄a ī fi. ¶ Sꝫ h̓ q̄ro ad declaratōeꝫ lr̄e ꝗd ſi pͥora ſpōſaliade futuro nō eēnt iurata. 2ª v̓o ſic. rn̄det Inno. pͥora p̄ualere ac ſi iuramētū fuiſſet īterpoſitū ar. c. quāto de iurciū.Nō ſingl̓r h̓ dcm̄ ex quo potes īferre ſeu elicere vnā relā ꝙ nō vꝫ iuramētū ꝯͣ. ꝑmniſſionē ſimplicē alteri ſcāꝫ lꝫriū ſenſerit idē Inno. ī. c. veniēs de iureiu. ſꝫ pͥmū dcm̄ ſeuit̉ h̓ Hoſt. ⁊ latius ibi tāgo. ¶ Secūdo colligit̉ ex h̓ dito Inno. ꝙ a ſpōſalibꝰ ēt nō iuratis n̄ ē licitū recedere ētīteruenerit iuramētū cū alia ad qd̓ vide qd̓ dixi. sͣ. e. reꝗiit. ¶ In gl. iij. ī fi. aduerte qꝛ gl. loꝗt̉ nimiū ſuccincte etbſcure ⁊ maxīe in fi. ſꝫ credo huc fuiſſe ītēcū. gl. n. voluitcite opponere de. l. ij. C. de ſpōſa. vbi dr̄ ꝙ ſpōſus nō teet̄ vltra biēniū ceſſāte cā legitīa expectare ſpōſā. ſꝫ h̓ quariēniū vel ꝗnquēniū fuit elapſū. gͦ potuit h̓ īpune cū aliaere: cuiꝰ ꝯͣriū hic īnuit tex. cū madat ſibi penitētiā īponibl. vr̄ ſoluere ꝙ vbi terminꝰ eēt appoſitꝰ dꝫ fieri diſtīctioan̄ ꝓ eo remāſit vel ne. quaſi ſecꝰ vbi ſpōſalia fuiſſēt pujͣcta. vel ꝯͣriū ꝓcedit vbi iuramētū nō interuenit. ⁊ h̓ vltieſſet magna limitatio ad dcāꝫ. l. ij. Sꝫ Io. an. ⁊ hoſti.ent̉ īherere dcē. l. ſimpl̓r. dicūt .n. ꝙ h̓ nō cōſtabat ꝙ ꝑltū ſtetiſſet: lꝫ ſic eēt allegatū. ſi āt cōſtitiſſet nō īponereſti penitētia quēadmodū diſtīguit̉ ī tex. qn̄ terminꝰ fupoſitus. Et ꝓ hoc ītellectu facit noͣbile dcm̄ Inno. intuas. de arbi. vbi dicit ꝙ iuramētū appoſitū ī aliquo ꝯͣīaſſumit naturā illiꝰ ꝯͣctus ꝓ quo facit. l. fi. C. de cōdi. in⁊ h̓ ſatis plꝫ vt euitet̉ legū correctio. vel ſaluādo gl. pōtī ꝙ vbi iuramētū īteruēt dꝫ expectari auctoritas ſuꝑio.ar. c. venerabilē de elec. ¶ In gl. ī v̓. ad ſtatutū. ex glo.tes elicere tres ſolutōes q̄ tn̄ funditus n̄ tollūt ꝯͣriū. vn̄ria in hoc ſcribunt̉ ꝑ doc. ſꝫ capiēdo mētē Goff. qͥ videt̉cere do. an. ⁊ magis amica veritati. dic ꝙ qn̄qꝫ terminꝰponit̉ ad ſollicitādū īplemētū ī obligatōibꝰ: ⁊ tunc laptermini nō liberat ab obligatōe. ⁊ ſic loꝗt̉. l. celſus all.lo. qn̄qꝫ opponit̉ ad finiēdā ſeu limitādā obligationē etlapſus termini liberat ab obligatōe exquo nō deficit ꝑmiſſorē quo minus ſatiſfaceret ī termino. ſi .n. obligauie ad dādū cētuꝫ vſqꝫ ad paſcha nec erā aliter ꝑ pͥus oblitus nec deficit ꝑ me ſꝫ ꝑ te: nō teneor poſt feſtū. ⁊ ſic loꝗh̓. ſꝫ difficultas ē ī vidēdo qn̄ dicat̉ terminus appōi adnū vel ad 2ᵐ effectū. do. an. dat duas theoricas. pª ſi terinus apponit̉ ab vno cōtrahētiū reſpeciū īplēdi ab altetm̄. tūc vr̄ apponi ad ſollicitādū īplementū. iō poſt ip̄sō tollit̉ obilgatio. īmo magis firmat̉. ſꝫ ſi terminus appoit̉ ab vtroqꝫ reſpectu īplendi ab vtroqꝫ. ⁊ tūc vr̄ appoſitus ad finiendā obligationeꝫ. Iō lapſo tꝑe ſi ꝑ aliū ſtat alt̓eximit̉ ab obligatōe. qꝛ exquo ab alio nō īplet̉ ꝯͣctus ī dieꝯuētōis alter reſilere pōt a ꝯͣctu qꝛ ꝯͣctꝰ recipit cōditionemquādā .ſ. ꝓmitto ⁊ volo obligari ſi tu īples tali die. ſi tu nōiples nolo obligari. ſic̄ ſi tibi ꝓmitterē cētū ī paſchate. ſi dares mihi librū ī paſchate poſt paſcha obligatus nō ſū. Secūda eſt qd̓ aut terminus apponit̉ ad ſollicitādū īplementū ꝯͣctus iā ꝑfecri. ⁊ tūc n̄ ſoluit̉ ꝯͣctus lapſu tꝑis. aūt ad ſollicitādū pͥncipiū noui ꝯͣctuſ ex ꝑte vtriuſqꝫ. ⁊ tūc tpͥs ſoluitpͥmū contractuꝫ ī fine cōtrahendi ordinatuꝫ. qꝛ eo ꝙ labit̉tp̄s cōtrahendi quilibet declarat ſe nolle ꝯͣhere ⁊ cōiequenter ab āteriori ꝯͣctu in fine cōtractus ordinari diſcedere. ethec vltima theorica clarior ⁊ vr̄ de mente huius lr̄e. nā terminus fuit h̓ appoſitus ad ſollicitandū pͥncipiū cōtractusmr̄imoij. ⁊ ſic obligatio reſtricta ⁊ limitata fuit in tp̄s. Etex hoc alias ꝯſului ꝙ ſi a pͥncipio ſpōſalia fuiſſent pure cōtracta. lꝫ poſtea ſpōſus ⁊ ſpōſa cōuenirent de die nup. iaꝝ

nō ꝑ h̓ lapſus illius diei liberat ab illa obligatōe. qꝛ terminus ex poſtfacto fuit appoſitus ꝓ ſollicitādo implementoꝓmiſſionis iam perfecte ⁊ pure facte. ¶ Abbas.Muius ⁊ ſurdus ⁊ oēsUI APuA. qnō ꝓhibent̉ mr̄imoniūcōtrahere pn̄t. Prīo deciſū exordiū. 2º cōſultaAtio ibi ſane. tertio rn̄ſio ibi ad qd̓ q̄ tria fac̄. pͦ ponit duas rōes. 2º rn̄det ibi vr̄. tertio ſoluit obſtaculū ibi cuꝫqd̓. ¶ Caſus lr̄alis. Queſitū fuit a pa. vtꝝ mutuſ ⁊ ſurduſpn̄t ꝯͣhere mr̄imoniū. rn̄det pa. edictū de mōaſterio ꝯͣhēdoꝓhibitoriū ē: ꝙ ē dicere ꝗcūqꝫ n̄ ꝓhibet̉ ꝑ iura ꝯſequēterꝯͣhere pōt. ⁊ ſolus cōſenſus ſuffic̄ ad mr̄imoniū ꝯͣhēdū. vn̄ſi mutus ⁊ ſurdus velīt ꝯͣhere ⁊ īueniāt cū gbus eis n dꝫdenegari. qꝛ ꝙ n̄ pn̄t v̓bis ꝑ ſignā valeāt declarare Ber.¶ No pͦ ꝙ vbi maͣ eſt in ſe ꝑmiſſiua edictū dicitur prohibitoriū qͣn ſit prohibitorium certarum perſonarum. nō .n.dꝫ dici edictū ꝑmiſſoriū exquo maͣ de ſe eſt ꝑmiſſa. ⁊ dr̄ edictū ad inſtar edicti pretorij. de quo vide qd̓ leg. ⁊ noͣ. ij. di.c. conſtituto. Alij tamen dicunt̉ per oppoſitum ſed non eſtvis. nam ſi materia eſt permiſſiua ⁊ edictum dicatur ꝑmiſſorium debet tunc intelligi permiſſorium regulare ⁊ prohibitorium certarum perſonarum. ¶ Secūdo noͣ ibi ſufficitſolus conſenſus. ꝙ ad ſubſtantiam matrimonij verba nonſunt neceſſaria nec ſolēnitates patrie nec confenſus parentum vel dominorum. ſed ſufficit ſolus cōſenſus cōtrahētiūhoc denotat hoc verbum ſufficit ad hoc qd̓ noͣ. glo. in. c. ſtatutum in prin. de reſcriptis. li. vi. ¶ Iteꝫ noͣ mutū ⁊ ſurdūpoſſe explicare omneꝫ ꝯͣctuꝫ qui ſolo cōſenſu perficit̉ hoccolligitur ex rōne lr̄e. ¶ Ultimo hēs hic colligere vnuꝫ ſacramentum eccleſie permiſſum muto ⁊ ſurdo. Quid auteꝫde alijs ſacramentis vt baptiſmo confirmatione cuchariſtia penitentia extrema vnctione ordine. tractat h̓ Io. an. ꝗcommentauit hanc decretalem eo quia fuit prima decretalis quam didicit dic vt hic plene per eum ⁊ dicit ꝙ regulariter vbi verba de ſubſtantia requiruntur non poteſt mutꝰ⁊ ſurdus ſacramentum exercere. ſecus vbi ſufficit ſolus cōſenſus. vnde poteſt baptizari ſed non baptizare. ſuſciperecorpus chriſti. ſed non conficere ⁊c̄. ¶ Ultimo queriturquid de ſurdo ⁊ muto ⁊ ceco ſimul. nunquid poſſit matrimonium contrahere. primo videtur ꝙ ſic quia naturaliterpoteſt mulierem cognoſcere. Item habet rationem naturalem. In contrarium quia nunqͣꝫ vidit matrimonium ꝯtrahi nec audiuit. ⁊ ſic cum ignoret quid ſit matrimonium nōvidetur ꝙ poſſit conſentire in matrimonium. Hoſtien̄. dicit aduertendum vtrum poſſit exprimere ſuum conſenſumin contrahendo ⁊ debet admitti. alias autem repelli. ex geſtis enim ⁊ ſignis diſcretus iudex hoc confiderabit ⁊ ī dubio conſulendus eſſet princeps. Abbas.Iurioſus matrimonium ꝯtraIle̓ CLS. pere non poteſt. primo deciſearrat factum. Secūdo cauſas inſerendo reſpondet ibi cum antem. ¶ Caſus lr̄alis. Quidā noīerobertus filiam ſuā cuidam iuueni matrimonialiter copulauit. ignorans ꝙ ille iuuenis eſſet furioſus. vnde petebat filie ſue ꝓuideri. rn̄t pa. cum mulier cū ipſo viro ꝗ continuofurore laborat morari non poſſit. ⁊ propter alienationē furoris legitimꝰ conſenſus inter eos īteruenire non potuit.Mādat ep̄o loci vt ſi taliter rē cognouerit eſſe p̄dictos ſtudeat ab īuicē ſcꝑare Ber. ¶ Noͣ ibi legitimꝰ cōſenſus ꝙad matrimonium contrahendum requiritur legitimus conſenſus non enim ſufficit nudus conſenſus niſi legibus ſitqualificatus. nam conſtitutus in ſacris habet conſenſumnon tamen legitimum ideo valide non contrahit matrimonium. ¶ Secundo nota ꝙ furioſus non poteſt contr. here ſeu actum a conſenſu dependentem exercere. ¶ In gl.ij. in fine. hoc intellige ẜm Hoſtien̄. ⁊ bene quando mulierpoſt ſanam mentē cōſenſiſſet tacite vel expreſſe. ſi enim tempore furoris mulier diſceſſiſſet a viro ⁊ adueniente ſana mēte nollet conſentire non eſſet matrimonium licet ipſe nuncvelit conſentire qꝛ non interuenit mutuꝰ conſenſus eodem