Primum
terius luxurie ignominia hoc ē ſpēs īnominanda ob dedecus enorme illa ſpēs ē grauior qualibet alia atqꝫ deterioroī ſcelere. interitus aūt iacinctinus .i. iacinti illius ſcholaris atqꝫ iouinus .i. iouini patet cunctis qm̄ potius morimaluerūt qͣꝫ hoc deformitatis vitio defedari. ¶ Notādūvt fert helinandus inter omnia ſpectacula que delectationē in ſuis libidinibus admittunt deterius eſt turpiumfeminaꝝ collegium pro ſolo vitio congregatū. ꝓpriā eniꝫ.carnem venditioni exponūt ⁊ p̄textu vite fornicatione victū ſibi acquirunt q̄ nec amant nec amare querūt ſꝫ ex fediori luxurie ꝑte ſue execrabili cupiditati ſubſeruiunt. dehis Teodolus inꝗt. Mens robuſta viri leuitate cadit muliebri. qꝛ .ſ. femina impudica laqueus eſt viri. ⁊ ideo ſubdit. Deflent aſſirii ꝙ crediderunt mulieri. Et inſuꝑ ꝗdaꝫ.femina corpus oꝑes animum vim lumina voceꝫ. Pollitanichilat necat eripit orbat acerbat. ⁊ alibi. Corpus oꝑeſaīam conſortia federa famam. Debilitat perdit necat oditdeſtruit aufert. Et haꝝ amor teſte hieronymo ꝯͣ iouinianūrout ex dictis Ariſtotelis ⁊ Plutarchi colligit. rōnis eſtliuio ⁊ inſanie proximus turbans conſilia. altos ⁊ generoſos ſpūs frangens. hoīeſqꝫ queruloſos iracundos temerarios facit quapropter non īmerito fugiendus eſt Demoſtenis exemplo qui Taydis meretricis māmas ioco palpitans queſiuit quāti hoc eſt que ait mille denariis. cui Demoſtenes. ego precio tanto dolorē non emo ⁊ merito. nāſtultuꝫ eſt emere precio cui dolor ſuccedit. Itē nonaria meretrix eſt. ⁊ dicitur a nona. qꝛ ante nonā nō licebat ei exirede proſtibulo. ante enim illam horam mos erat antiquisde cōmodo reipublice diſputare. quare vetitum erat meretricibus vſqꝫ hinc latere ne iuuenes ad turpes delectationes inclinarent. Item viſcarium a viſco venit quod glutēeſt quo aues capiuntur. Inde viſcarium. Iteꝫ ignominiainfamia eſt quaſi ꝯtra nomen. Eſt etiam peccatum taꝫ ſceleratum vt nominari deteſtabile ſit vt in ꝓpoſito. Cōmeſſationibus ⁊ ebrietatibus. In hac parte Boetiꝰ poſtqͣꝫ primam luxurie ſpēm deteſtandā cōmonuit. nunc facit hͦ idēcirca luxurie ſpēm alteram que cōmeſſationibꝰ atqꝫ ebrietatibus explet̉. Et diuidit̉ in duas partes. nam prio facitqd̓ ocm̄ eſt. ſcd̓o comparat hanc ſecundā luxurie ſpēm adprimā ⁊ tertiam. ibi. hec aūt. Prima iteꝝ in duas. primoꝑſuadet ipſaꝫ fugiendā atqꝫ deteſtandā fore cuilibet ⁊ hͦ īſemetipſo. ſcd̓o facit hͦ idē ī alio ibi. q̄ ēt ꝯſorte. prīa adhucin duas. primo ītētū ſuū ponit. ſcd̓o ꝯditiones deteſtabileſbrietatis inſinuat. ibi. Nō modice. Prīa inſuꝑ ī duas. nāprio facit qd̓ dcm̄ eſt ſcd̓o quoddā documētū valēs ad ſequentia ſubnectit. ibi. Uinum aūt. Et dicit ꝙ ſcd̓a ſpēs luturie dotata cōmeſſationibus .i. cōmeſtionibꝰ ſuꝑfluis⁊ ebrietatibus. vult dicere ꝙ ſcd̓a ſpēs in voluptatibꝰ gule conſiſtit ſicuti prima in coitꝰ voluptate gaudet ſuſtineritum p̄dicta ſpecie .ſ. prima. ꝑmutatim .i. ordine ꝑmutatoſicut cā ad cauſatū. Et rōnem aſſignans dicit. qm̄ ebrietas ſit ꝑꝑ coitū necnon ꝑꝑ genera ceteroꝝ vitiorū ⁊ hoc relatiue .i. reciproce. qm̄ ſicuti ebrietas ꝑꝑ coitū ſit ſimiliterquoqꝫ ⁊ coitus ꝑꝑ ebrietatē. illud ꝗdē vt ꝑꝑ finē. hoc aūtin genere cauſe efficientis. ⁊ documentū ſubiungens dicitUinum aūt modice ſumptū videt̉ ꝯferre acumen .i. penetrabilitatem cognoſcendi intellectui. ⁊ deinde conditioneschrietatis cōnumerans dicit. Uinum autem ſumptū nonnodice ſed exceſſiue perturbat rōnem ne verū cernere poſit. intellectū ebetat .i. obtuſum reddit ī ſpeculatione reruꝫatqꝫ ſubſtantiaꝝ. memoriā eneruat .i. extenuat. ⁊ deſtruitqm̄ obliuionē inducit: qd̓ ad memoriā referas. erroreꝫ infundit qd̓ ad rōnem applica. atqꝫ ad ignorātiaꝫ perducit:qd̓ intellectui ꝯforma. Et rōnem hoꝝ annectēs dicit. qm̄vbi ebrietas ibi dn̄atur furor. nā teſte. Ouidio in libro dearte. Uina parant animos faciūtqꝫ caloribus aptos. Tūcveniunt vires ⁊ pauꝑ cornua ſumit. ſed vbi furor ibi nullalapientia ſed inſipientia ꝑuagat̉. qm̄ ſapientia non furoreſed manſuetudine poſſidet̉. ſedendo enī ⁊ quieſcenddo aīaſit prudens Ariſtoteles. Huius aūt rōnis patent exempla
quotidiana atqꝫ exinde ſupple patent non īmerito detrimenta .i. minoramēta virtutū. ¶ Notandū ſicuti moderatus victus honeſtatē corporiſ ſanitatē quoqꝫ atqꝫ mentisꝓſperitatē cauſat ac ꝯſeruat: ſic eius īmodeſtia neceſſe eſtvt eam corrumꝑat. Cauenda eſt ergo ſummoꝑe ſcholaſticiſ īmoderata crapule frequētia ne illud pſalmiſte eis obiiciat̉. Turbati ſunt ⁊ moti ſunt ſicut ebrius ⁊ oīs ſapientiaeoꝝ deuorata eſt. Copia enīciboꝝ ⁊ potuū vt refert. Seneca ſubtilitas impeditur. qm̄ teſte Hieronymo epl̓a. 6i. n̄eſt eiuſdem hoīs vina deguſtare ac ꝓph̓as intelligere.Crapulla nempe venerē excitat cū vent mero eſtuans citoin libidinem deſpumet. 35. di. §. i. Et ſicut venus mentemobnubilat. ſic ⁊ crapula ipſam offuſcare neceſſe ē. Abſitigit̉ a ſcholaſticis viris crapula. nā veteres cū parcimōiavixiſſe legūtur. Socrates tēperatiſſimꝰ extitit ⁊ vnica refectione ſerotina ꝯtentabatur ſciens paucis minimiſqꝫ naͣmcōtentari. nihilqꝫ viro iſto congruentius arbitrāſ ſobrietate qͣ corporis ac mentis proſperitas roborat̉. Inde Eunodius ſobrietas ſemꝑ ſtudiis referat̉ honeſtis. Nulla fidesletis ītegra nec dubiis. Amplector ſanas que dant bonaſemina frondes. Poſt culpaſ aīe ſunt holocauſta dei. EtAugelius libro prīo inꝗt ꝙ parcimonia apud veteres romāos ⁊ victꝰ atqꝫ cenaꝝ temeritas n̄ ſolū dōeſtica obſeruatiōe ac diſciplīa. ſed etiam publica aīaduerſione legumcuſtodienda eſt.¶ Que ēt peſtis ꝯſorte vinoſo deterior: qꝛ ſi ſtudere neq̄at ceteros gymnaſiis inhiare volētes corrodit: errorem litis cōfouet vel pugnis opeꝫ oraſO qͦlis ꝑmixtio ſtudētibꝰ eſt cū diſſoluto. Eiiciatergo ab ītegritate cōſortii taleſ prudētū diſcretōordine irregreſſibili ⁊ hoc tempore determinato¶ Que ēt conſorte vinoſo. In hac ꝑte Boetius on̄ditſummopere fugiendā hanc ſecūdā luxurie ſpēm precipue cōſiſtentē in cōſortibus ꝓpterea qm̄ magnū ſtudioſis ip̄is cōſocii crapuloſi atqꝫ vinoſi inducunt ſtudii detrimentū. vtin littera. Et dicit. Que peſtis .i. qd̓ vitiū deterior ē conſorte vinoſo .i. pleno vino. q. d. nulla. Et rōnem adnectēsdicit. qm̄ vinoſus cōſors ſi ſtudere nequeat tn̄ corrodit .i.impedit vicio ebrietatis ceteros volentes īhiare .i. ītēderegynnaſiis .i. ſcholaſticis exercitiis. aut enim errorem litisfouet .i. nutrit vel ſaltē ceſſus .i. percuſſus pugnis orat. i.dep̄cat̉ opem. q. d. ꝗcꝗd vinoſus ille agitat ſemꝑ inꝗetudine torquet̉ atqꝫ ceteros torquet. O deꝰ exclamatio eſt ēlis ꝑmixtio .i. ꝑplexio atqꝫ deſolatio ē ſtudentibꝰ cū tali vinoſo. Ergo diſcretio prudētiū ſupple ſcholariū eiiciat .i. repellat tales .ſ. vinoſos ab ītegritate ꝯſortii .i. ſocietatis. ⁊ hͦordine irregreſſibili. vt .ſ. haud .i. quaqͣꝫ reuertatur. ⁊ ſuꝑple reiiciat ipſos non tꝑe ebrietatis ſed terminato .i. cū adſobrietatē reuerſi fuerint. ¶ Notādū licet ebrietas plurima mala oꝑet̉ vti ſuperius iam expoſitum eſt. habet tn̄ hͦipſa vt ipſa mentem ebetet. ſecreta reuelet. geſtuſqꝫ deturpet. eloquium enim ſcandalizat. nunc lites generat ac corporis vires exterminat. cadere iubet. bene agere prohibetrequiem impedit. ſenſum alienat. obliuionem inducit libidinem mouet: nauſcam prouocat. viſum minuit. ⁊ ab oīvirtute hoīem deſtituit. vnde Gualterus in alexādreidoſRōis vile ſepulchrū ebrictas. hīc. Seneca epl̓a. 82. nihilaliud eſt ebrietas qͣꝫ voluntaria inſania. oē vitiū intendit⁊ detegit. verecūdiā remouet. verba dubia: oculos incertos. greſſuꝫ errantē: vertigineꝫ capitis ⁊ cetera hmōi cātnaͣ. ſero ola ꝓmittūt ebrioſi ſed mane obliuioni tradūt vn̄Martialis coquus. Oīa ꝓmittis cū tota nocte bibiſti nōfaciāt quēqͣꝫ pocula noſtra reꝝ. Gn̄ ergo dcm̄ ē a Boetio ꝯſorte vinoſo nil poſſe deteriꝰ exiſtīari: Itē vīoſus ſa.ſū .i. vīo plenꝰ ebriꝰ vel ebrioſuſ: ⁊ cōparat̉. cuiꝰ ſuꝑlatiuūPlautus ponens ait. Quid opus ē verbis. vioſiſſima ē¶ Hec autem ſecūda ſpecies prime quādoqꝫ pre