Primum

ſcendit ab ortu ⁊c̄. Uitanda inſuper eſt ſummopere inconſideratio. Cōſilio ſaluatoris. Mathei ſeptīo. Primo eitce de oculo tuo trabem poſtea feſtucam eiicies de oculofratris tui. Unde ⁊ vulgo dicit̉. Ceſſet in alterius oculoreprehendere labeꝫ. qui ſolet in proprio lumine ferre trahem. Hec cum deuitata fuerint nulla certe violentia commitenda admittitur.¶ Uiolentie āt Albinus albei filiꝰ ꝓdeat in exemplum: qui cū eſſet filius dilectionis magis v̓o infelicitatis p̄curſor magr̄o ſuo Grillo qn̄qꝫ balbutienti manus iniecit ſceleratas. ac caniciem eiusvenerabilem fedo pedū maculauit acceſſu. Quetanti ſceleris cauſa fuit qꝛ ad primam aeris impreſſionem totam nequit comprehendere conſtitutionem. Proh dedecus proh ſit infelicis diſcipuli in caput felicitatis acceſſus. Tam ſcelerato nero gaudeat herede: tam coinquinato Anetus ſucceſſore. Grillus v̓o cū ſocrate ſenece gaudeat appetitu. Non eſt ergo dignus ſcientia quiſcientie inſurgit preceptori.¶ Uiolentie aūt Albinus. In hac parte Boetius qd̓damexempluꝫ p̄miſſoꝝ .ſ. violentie inducit ⁊ duo facit. nā primo exemꝑlum proponens albinum quēdam violentū diſcipulum introducit. ſecundo ꝯͣ ipſum exclamando inuehitur ibi. Proh dedecus. Prima adhuc in duas diuidit̉.nā primo facit quod ocm̄ eſt. ſcd̓o cām huiuſ ſceleris ſubnectit ibi. Que tāti ſceleris cā. Et dicit filiꝰ albei prodeatin exemplum violentie. qui Albinus cum non eſſet filiusdilectionis. qꝛ magiſtrū ſuum minime diligebat ſꝫ magisforet precurſor .i. nuncius infelicitatis iniecit quādoqꝫ ſceſeratas manꝰ. ⁊ hoc ab effectu dcm̄ eſt. magiſtro ſuo Grillo balbutienti .i. titubāti. atqꝫ maculauit caniciem .i. ſenectam venerabileꝫ .i. reuerendā huius ſui magiſtri fedo .i.turpi. acceſſu pedum. Et cām huius ſceleris ſubiungēsdicit q̄ cā eſt tanti ſceleris. q. d. qua de re hoc tantū ſceluſin ſuū magiſtrū perpetrauit. Et reſpondens ad hoc dicit.qꝛ ipſe albinus nequiuit comprehendere totam cōſtitutionem .i. lectionem ad primā aeris. impreſſionē .i. ad primāpronūciationem dicti ſui magiſtri. Poſt hoc inuehendodicit. Proh dedecus que interiectio dolentiſ atqꝫ vituperantis ē Et eam ipſam ex nimia indignatione repetensdicit proh acceſſus ſubaudi ſceleratus infelicis diſcipuli.l. albini ſit in caput felicitatis. ſuꝑ. grilli. Et ſubiūgit. Nero ille īperator Senece diſcipulꝰ ꝯſimili atqꝫ ſceleratoͣi laboras vitio gaudeat. ironice loꝗtur tā ſcelerato herede .ſ.albio. atqꝫ anetus ille Socratiſ dicipulꝰ. ſupple gaudeatta cōinꝗnato .i. maculato ſubaudi eodē facinori herede .ſ.albino. Grillus auteꝫ cuꝫ Socrate gaudeat appetitu. ſubaudi mortis Senece hinc concludēdo dicit diſcipulꝰ ergonon eſt dignus ſciētia qui inſurgit violenter p̄ceptori ſcīe¶ Notandum Socrates magnus qui primus vniuerſamphiam ad corrigendos cōponēdoſqꝫ mores feciſſe memoratur tꝑe aſſueri regis aſſiriorū athenis claruit habuitqꝫmultos diſcipulos quoꝝ anctus vt dicit̉ dux athenienſiūvnus extitit. eo aūt tꝑe cum ſapientes plurimi a vulgaribus ꝑſequerent̉ qm̄ vnum deum p̄dicabant Socrates ip̄edeprehenſus eſt: atqꝫ ab aneto athenienſiū duce eiuſqꝫ diſciputo ſibi dato mortis poculo ipſo nō aliter qͣꝫ quodā īmortalitatis aſſumpto medicamēto interijt. Et de hoc tullius lib. tuſculanarum qōnum loquēs inquit. Cicuta magnum Socratem interfecit. Ipſe autem Nero quadā diereſpiciens Senecam magiſtrum ſuū ⁊ verbera q̄ ſibi ī ꝑueritia intulerat ad memoriam reuocans infremuit ac tanqͣꝫiniuriaꝝ vltionem de ipſo cupiens p̄cepit. vt qd̓cūqꝫ genꝰmortis vellet eligeret. Seneca igitur quaſi ſuaue genꝰ mortiſ arbitrans in balneo mori vtriuſqꝫ brachii vene inſciſio

ne elegit. vnde ⁊ quodā p̄ſagio bene vocatum eſt nomeneius. Seneca .i. ſe necans. Et hunc ſanctus hieronymusſanctoꝝ cathalogo cōnumerauit illius epiſtolis ꝓuocatꝰque leguntur pauli ad Senecam atqꝫ Senece ad Paulūbene ergo Boetius dicit. tam ſcelerato gaudeat Nero herede: tam coinquinato anetus ſucceſſore. qm̄ ſicuti Neroatqꝫ Anetus ſic ⁊ ipſe albinus in gehēnā dimerſi ſūt. Grillus aūt cuꝫ Socrate gaudeat Senece appetitu. qm̄ meliorem ꝑtem elegerat cū ſanctorum cathalogo ꝯnumeratusſit. ¶ Nota balbutiens atqꝫ balbus idem qd̓ titubanſ quiv̓ba non exprimit ſed frangit a balbando dictuſ. ſed bleſuſeſt qui litteras imperfecte profert.¶ Luxurie a feruore ſtudeat ſe diſcipulus aliēare¶ Luxurie a feruore ⁊cͣ. Hec eſt tertia pars huius ſecundepartiſ principalis huius capituli. ī qua ꝓſequit̉ de ſecūdoimpedimento ſubiectionis. ⁊ per ꝯn̄s aꝑtitudinis diſcipuli erga magiſtrum qd̓ eſt luxuria. Et diuidit̉ in tres ꝑtesẜm tres luxurie ſpēs. ſcd̓a ibi. Cōmeſſationibꝰ. tertia ibiTertia v̓o ſpēs. Prima in duas. nā primo luxuriā in cōifugiendam ꝓponit. ſcd̓o eam diuidens vnam eius ſpēmproſequitur. ibi. Quā triplici. Et dicit ꝙ diſcipulus ſtudeat ſe alienare a feruore luxu. ¶ Notandū luxuria in ꝓpoſito largo capit̉ vocabulo vt dicat̉ in coitu ſuꝑfluitatisin cibo atqꝫ veſtitu. Et ẜꝫ hoc ſatyri triplicē luxuriā poſuerunt vt ſtatim lubiiciet̉. quecūqꝫ tn̄ luxurieſ ſit. ſūmopereeuitanda eſt: ⁊ ea ſpecial̓r que ī coitu eſt. qm̄ ipſa mentē occupat. totum corpus extenuat. ⁊ tandeꝫ vires ſingulas deſtituit. ideo didimus ad alexandrū. Nos īquit bragmānimembra libidini non damus. Ea quoqꝫ que in cōmeſſationibus eſt diligenter cauenda qm̄ aīam ad praua allicit⁊ more ſerpentino occulta ſua venena diffundit. iuxta illud Uirgilii in bucco. Trahit quēqꝫ ſua voluptas. ⁊ ſeꝗtur. Qui legitis flores ⁊ humi naſcentia fragra. Frigidus oꝑueti fugite hīc latet anguiſ in herba. qꝛ .ſ. ī vita delicata ⁊ guloſa venena latitant que ipſam aīam demergūtin gehēnam. Rurſum ea que in veſtitu ponit̉ nō minꝰ fugienda eſt. qm̄ non habitu exteriori ſed interiori gloriādūeſt. vnde Seneca dicit. Nullus quidem dicit gladium eēbonum ſi baltheus eius deauratꝰ eſt: ⁊ vagina gēmis diſtincta. ſed gladius bonus dicitur qui bene incidit ⁊ bonūacumen habet. vn̄ ſunt verſus. Aurea nobilitas luteam ſiveſtiat ollam. Non ideo ſequit̉ hanc minus eſſe lutum.¶ Quam triplici ſatyrici partitione diuiſerunt.Quandam in ornatu veſtium dicentes conſiſtere. Aliam in coitu. Tertiam v̓o guloſitatis aſſiſtricem. Cuiuſlibet v̓o rabie feculenta frequēternouimus laborare ſubiectos.¶ Quā triplici. Hic Boetius luxuriā ipſam ſatyricorummore diuidens primā eius ꝑtem diſſuadēdā aggredit̉. ⁊duo facit. nam primo ipſam luxuriā tribus ſpēbꝰ diuiditſecundo primā eius ſpēm exemplo penitus abhorrendamdemōſtrat. ibi Cōtumelioſo. Et dicit ſatyrici ſubaudi pōete criminū atqꝫ vitioꝝ rep̄henſores diuiſerūt hāc luxuriātriplici partitione .i. tribus ſpeciebus dicentes quādam luxuriam cōſiſtere in ornatu ſuꝑ. veſtium. aliam in coitu. tertiam v̓o dicebant aſſiſtricem .i. ſociam fore guloſitati illivitio crapule. Et nos Boe. nouimus ſubiectos .i. ſchola.res laborare frequēter feculēta rabie .i. fetido furore cuiuſlibet haꝝ luxuriaꝝ. Poetaꝝ quidam lirici dicti ſunt. ꝗdācomedi. alij tragedii. ſatyrici alij a ſatira dicti quod ē carmē rep̄henſorium vel rep̄henſio correctoria. qꝛ ad hoc rep̄hendit vt corrigat. Et ſatyricꝰ ſatyraꝝ deſcriptor. Et hicſatyrici luxuriam in tres ſpecies diuiſerūt vt patet in littera. Item feculentus ta. tum .i. fece plenus ⁊ fecidus.¶ Contumelioſo coitus appetitu ſanguincuꝫ lucretii filium: zenoniſqꝫ diſcipuluꝫ tota roma ſteuit inuiſcatum: qui tn̄ clariſſimis ortus fuit nata-