dote anīe Diſt. .II.Pars quarta. De Triplici

Ndeo aliqua reuelat. aliqua nō. & q̄dam vni.q̄ non alij. q̄dā vno tꝑe q̄ nō alio. & h̓ ẜm ſuebeneplacitū volūtatis. nulla tn̄ mutatione viciſſitudinis in ſe facta. Aīe quoqꝫ beate ſuntq̄dā ſpecula ſpūalia ad modū ſpeculi diuinā īſe recipientia claritatē. vn̄ quēadmodū mateili ſole in ſua maxīa uirtute lucente radioſqꝫ ſuos ꝑ ſpeculū ſolidū de calibe politū & terſum.ꝑpendiculariter emittente. Fuiuſmōi ſpeculūin ſe recipit ſil̓itudineꝫ ſolaris lumīs. intm̄ utalter ſol cōtuentibus videat̉. & qui tale videtſpeculū. ſolēqꝫ uidet. tanteqꝫ claritatis efficit̉.ut nullus ſufferre poſſit aſpectus. ſꝫ reuerberatuſ nimietate lumis obtūdat̉. Sic et multo fortius ī aīabus beatis q̄ ſūt ſpecularis nat̉e ut dictum eſt cōiecturare debemus. Ex influentiaenī illius incōmutabilis & incōp̄henſibilis claritatis recipiūt rādios lūioſoſ. nō ſolū in ſuꝑficie. ſicut materiale ſpeculuꝫ recipit radios ſolares. ſꝫ in intimis ſuis. ut eis totaliter penetrēt̉.& ſic om̄iuo dei formes effecte. in eandē ymaginē tranſforment̉. Qd̓ etiā uirtute cōtemplationis quodāmō inchoat̉ in uia. ſicut ait apl̓sii. Coꝝ. iij. Nos aūt gloriā dn̄i ſpeculantes. ineandē ymaginē tranſformamur a claritate inclaritatē. tanqͣꝫ a dn̄i ſpū. Sed ꝙ hic fit imꝑfecte. ineffabiliter in gloria cōſummat̉. Exēpluꝫgroſſū & materiale pōtes hic aliqͣlit̓ adaptare.De ferro ignito qd̓ ab ignis u̓̓tute totū vndiqꝫ uſqꝫ ad intima penetrat̉. & adeo indiuiſaſunt ignis & ferrū. vt qui uidet ferrū ignē uidere ſe videat. pluſqͣꝫ ferrū. et ſic a natura ſuaimmutari videt̉. & īꝓprietates ignis mirabiliter trāſformari. vt actiones ignis & ſpēm plꝰvideat̉ aſſumpſiſſe qͣꝫ ferri. ¶ Scd̓a dos anīeeſt fruitio ſeu delectatio. Eſt aūt delectatio. ſicut ait Auḡ. xiiii. de ciui. dei. Cōiunctio cōueīentis cū cōuinienti cū ſenſu eiuſdē. In patriaaūt erit ꝑfectiſſima cōiunctio anīe cuiuſlibetcū deo. Cū igit̉ ſumma ſit cōueniētia int̓ aniniā & deū. ſumma erit ibi delectatio in deo etde deo. Ceterū cū tanta ſit delectatō in re adepta. qͣnta eſt res ip̄a. et deuſ. ſit infinitū immēſum. ineffabile & incōprehenſibile bonū. delectatō quā habet q̄libet anīa in deo eſt immenſa. ineffabilis. & incōprehēſibilis ẜm capacitatē cuiuſlibet aīe ꝑfruentis. & eſſet īfinita ſi capacitas aīe poſſet caꝑe infinitū. Eſt autē differenter in diuerſis non ex ꝑte ſubiecti fruibil̓.ſꝫ ex ꝑte fruentiū aīaꝝ. Nam beati qͣnto lumine glorie ſunt ꝑfectiꝰ illuſtrati. & ip̄a illuſtratione ꝑfectius deiformes effecti. tāto diuinaꝫeſſentiā acutius cōtemplant̉. & in ip̄a cōtēplatione amplius delectant̉. Nec ineffabilis & incōprehēſibilis delectatio. q̄ fruitio nūcupaturinchoat̉ in dei clariſſima uiſione. Ideo tota btītudo qn̄qꝫ dicit̉ conſiſtere in viſione. ſicut aitAuḡ. Viſio eſt tota merces. Et Ioh̓. xvii. dicitſaluator. Nec eſt uita eterna ut cognoſcāt te ſolū verū deū. & quē miſiſti ih̓m xp̄m. Nam diuine claritatis immēſitas ip̄a ſua pulchritudine virtualiter trahit. & immenſa dulcedine ra

pit ad ſe om̄em ſp̄m cōtuentē. ut a ſe deficiēsſe toto feratur in ip̄m. totuſqꝫ tranſeat et trāſferatur in ip̄m. ac abyſſo incōprehēſibilis lucisabſorbtus. & qͥcqͥd creatū eſt in ſemetip̄m oblitus. quodā ineffabili mō deificatus. ip̄ius deip̄cordiis intimemur. Vn̄ Auḡ. ait. Tanta eſtpulchritudo iuſtitie. tāta iocūditaſ luciſ eterneAec ē incōmutabilis veritatis atqꝫ ſapiētie. utetiā ſi non liceret amplius ī ea manere. qͣꝫ vnius diei mora. ꝓpter hoc ſolū innu̓abiles annihuius vite pleni deliciiſ in circūfluentia tꝑaliūbonoꝝ recte meritoqꝫ contemne̓nt̉. Et additBern̄. Cui cōꝑata omis aliūde ſuauitas. doloreſt. om̄is iocūditaſ meror. om̄e dulce amaruꝫ.om̄e decoꝝ fedū. om̄e qd̓cunqꝫ aliud delectarepoſſet moleſtū. cū dei bonitas in infinituꝫ excedat om̄em aliā bonitatē. Idē quoqꝫ Augͥ. aitin ꝑſona dei. Ego ero illis q̄cunqꝫ ab hoībushoneſte deſiderant̉. uita. ſalus. victus & copiagloria & honor. & pax & om̄ia bona. Sic enīerit ip̄e om̄ia in om̄ibus. ip̄e erit finis deſideriorū noſtroꝝ. qͥ ſine fine videbit̉. ſine faſtidioamabit̉. ſine fatigatione laudabit̉. Vn̄ ſeip̄mꝓmittenſ moyſi dixit. Exo. xxxiii. Ego oſtendam tibi om̄e bonū. Et ſapiens. ꝓu̓. xi. Deſid̓riū iuſtoꝝ om̄e bonū. Et idē. x. Deſideriū ſuūiuſtis dabit̉. Vn̄ tūc cōplebit̉ om̄e noſtrū deſideriū & hūanus oīno termīabitur appetitus.pͣs. Satiabor cū apparuerit gloria tua. Nec obſtat qd̓ ditit̉. Ecc̄i. xlii. Quis ſatiabitur uidensgloriam dei. qm̄ non erit ibi ſatietas qͣ faſtidium gn̓et̉. ſed erit ibi ſatietas qͣ deſideriū īpleatur. Simul ergo eſt ibi ſatietas & eſurieſ. Satietas qͥdē ex abundantiſſima plenitudine ſūmi boni. Eſuries vero ex cōtinuato ſemꝑ deſiclerio fruitionis. Satietas ergo tollit indigentiā. eſuries aūt excludit faſtidiū. In hoc enī differūt corꝑales delicie a ſpūalibus ꝙͣ corporalesdū nō habent̉. graue in ſe deſideriū accendūt.cū uero habite edūt̉. comedentē ꝓtinus ī faſtidiū ꝑ ſatietatē uertūt. Sed ſpūaleſ dū non habent̉. in faſtidio ſunt cū uero habent̉. in deſid̓rio. tantoqꝫ a comedente amplius eſuriunturqͣnto ab eſuriente amplius cōmedunt̉. Nlā deviſione qͣ beati angeli deū uident dicit̉. Math̓xviii. Angeli eoꝝ ſemꝑ uident faciē patris. Ettn̄ ſemꝑ uidere deſiderant. Sicut dicit̉. i. De. īIn quē deſiderāt angeli ꝓſpicere. vn̄ ex maxime deuotionis ſpū dictū eſt. mirant̉ nec deficiunt. in illū que ꝓſpiciūt. fruunt̉ nec faſtidiunt. quo frui magiſ ſitiūt. ¶ Tertia dos aniine eſt ſecura tentio. Tentio qͥdeꝫ id eſt ꝑfectapoſſeſſio ſine amiſſione. & ſecura ſine dubitatione. Neqꝫ enī beati eſſent. ſi deum amittereformidarent. Ait aūt Anẜ. in li. de ſil̓itudībꝰDico enī ꝙ ſi illa bona celeſtia beatus aliqͥs ꝑditurus eſt. aut ip̄e nolet ea ꝑdere ſua ſponte.aut deus uolet ei nolenti ea auferre. aut aliqͥsalius deo fortior ſuꝑueniens illa tollet ab eo.deo & illo nolente. Sed certe nec ipſe abiectotanto bono in miſerias. quas euaſiſſe gaudioſus exultabit. decidere uolet. Nec deus qui illa