PARS .I. De PreſentiaMortis. DIS. .IIII.
Item magne fragilitatis eſt hō. quia pūcturavnius acus eum occidit. vel acceſſio vnius febris. Iob. xxi. c. Ducunt in bonis dies ſuos &in pūcto ad inferna deſcēdūt. Pūctꝰ iſte ē aculeus mortis vt dicit̉ vulgariter. Per vnum pūctum ꝑdidit martinus aſinā ſua. id eſt homoad pūctum mortis corpus ſuū. Propt̓ hoc hortat̉ ſapiens ecc̄i. v. Ne tardes cōuerti ad dn̄m.&ne differas de die in diē. ſubito em̄ venit irailliꝰ &cͣ. Et dn̄s apoc̄. iii. Si n̄ vigilaueris ueniam ad te tanqͣꝫ fur. & neſcies quā hora ueniāad te. Et Math̓. xxiiii. Si ſciret pr̄familias qͣhora fur ueniret. uigilaret utiqꝫ. & nō ſineretꝑfodi domū ſuā. Ideo et uos eſtote parati. qꝛqua hora nō putatis filius hoīs veniet. Debetergo quilibet eſſe paratus om̄i hora. qͣſi nunceſſet abſqꝫ dubio moriturus. Propterea nempe voluit deus finē nr̄m nobis eſſe incertum.vt dum incerti ſumꝰ quā die vel hora vel quōmoriamur. ſemꝑ ad mortē parati inueniri ſollicite ſtudeamus. ¶ Debemus aūt ad mortēeſſe parati multipl̓r. Primo. ſicut boni ꝓuiſores. adneceſſatia id eſt merita cōgregandumSicut diſpenſatores ad rationem dn̄o ſuo reddendū. Sicut ſtrenui bellatores ad nos et nr̄adefendendū. Sicut fideles ſerui ad aduentumdomini expectandum. Sicut ſpōſe dilecte adnuptias ꝓperantes. Debemus inqͣꝫ eſſe paratiſicut ꝓuidi mercatores p̄parāt merces ad nūdinas ꝓfecturi. Et ſicut prudentes yconomiprouidēt ſibi neceſſaria pro victū ſuo et familie ſue. Videmus em̄. ꝙ hoīes in meſſe maneſurgūt inſtanter colligūt. nec an̄ noctē dimittunt. ſic debet quiſqꝫ fidelis cōgregare manipuloſ meritoꝝ. Sicut ait ſapiens ꝓuer. x. Quicōgregat in meſſe filius ſapiens eſt. qui auteꝫſtertit in eſtate. filius cōfuſionis. Idem ꝓuervi. Vade ad formicā o piger. & cōſidera viaseius. & diſce ſapientiā. que cū nō hebeat ducēnec p̄ceptorē. nec pͥncipē. p̄parat in eſtate cibuꝫſibi et congregat in meſſe quod comedat. Vide ꝙ hoīes ſapientes ꝓuidēt ſibi neceſſaria ꝓanno. eo tꝑe quo poſſūt ſibi ꝯueniētius et vtilius ꝓuidere. aliqn̄ pro vno ſolo menſe. Dauperes vero qͥ nō poſſūt ad longū tempꝰ ſibi ꝓuidere. ſaltē ꝓ ſeptimana ꝓuident ſibi. Diuites etiā qn̄ volūt facere magnū feſtū. ꝑ multos dies an̄ ꝓuident que neceſſaria ſunt ad feſtum. Quātomagis deberēt ſibi merita cōgregare nō ꝓ die. menſe. vel anno. ſꝫ ꝓ vita eterna. Et ſi mūdani ſolliciti ſūt de th̓ſauris pecunie cōgregandis. quantomagis quiſqꝫ fidelisdeberꝫ eē ſollicitus de theſauris ſpūalibus acqͥrēdis. Sic̄ docet ſaluator. Math̓. vi. Nolite theſaurizare vobis theſauros in terra &cͣ. Theſaurizate at̄ vobis theſauros ī celo. vbi nec erugonec tinea demolit̉. & ubi fures nō effodiuntnec furant̉. Ad hoc exhortās barlaam tale ponit exemplum. In ciuitate quadam mos fuitquolibet āno vnū ſibi pͥncipem inſtituere. q̄ꝫin fine anni nudare. & in exiliū mitte̓ cōſueuit. Sapiens aūt quidā et ꝓuidens. electus in
principem & legem audiēſ. bona ſua trāſmiſitad exilium. ad quod veniens finito temꝑe pͥncipatus. inuenit ſufficiētia ſibi. ita ꝙ bonis oībus abūdauit. Itē debemus eſſe parati ad mortem. ſicut ſerui reddituri dn̄o ſuo rōeꝫ de receptis pecuniis. et alijs bonis dn̄i ſui. De ẜuitiisomiſſis et de tranſgreſſiōibꝰ cōmiſſſis. & detēporis aliarūqꝫ rerū abuſu. et de lucris tꝑalibus augmentādis. Tales p̄ ſollicitudine rogitāt. vigilāt. ſcribūt ſingula de qͥbus reddituriſūt rationē. ne ſi deficiat. minus fideles reputent̉. ꝯfuſionē habeāt. ac etiā puniant̉. vn̄ ſaluator. Math̓. xxv. Homo quidā ꝑegre ꝓficiſcens. vocauit ſeruos ſuos & tradidit illis bona ſua &cͣ. Poſt multum vero temporis. veītdn̄s ſeruoꝝ illorū. et poſuit rationē cū eis. Ibinota quō boni remunerati ſūt. ſeruꝰ vero ialus et piger reprobatus. Et luc̓. xvi. Pater familias vocauit villicū. dicens ei. Redde rationemvillicationis tue. Ibi nota quō prouidit ſibi. etlaudauit dn̄s villicū iniquitatis. quia prudēterfeciſſet. nō quia iniquitatē approbet dn̄s. ſedilliꝰ ꝓuidentiā quā ꝓ ſe habuerat cōmendauitVn̄ īubdit. Et ego vob̓ dico. facite vobis amicos de māmona iniquitatis. Item debemus eēparati. ſicut boni et ſtrennui bellatores. qui iniugi pugna ſumus cum multis hoſtibus fortibus et malignis. aduerte quō obſeſſi in caſtroabſtinent. vigilāt. circūſpicientes cauent pericula. caſtrū circueūt. ruinas reſartiūt. infirmiora defendūt. et ſemꝑ timentes. ſemꝑ ſolliciti.vix audēt comedere. vix dormire. Et ſi ſemꝑhabeamꝰ pugnare cum multis. Sicut ait apoꝰeph̓. vi. Nō e nobis colluctatio adu̓ſus carnē.et ſanguinē. ſꝫ aduerſus pͥncipes et potētes &cͣImmiente tn̄ morte longe pͥuior et periculoſior inſtat pugna. Tunc nāqꝫ hoſtes malignitotaſ exerciūt vires ſuas. qͣntū ꝑmittūt̉ a deo.ſcientes quia modicū tempus habent. & ſi illahora ꝑdiderint hoīem. alias recuꝑare non poterūt. Si vero lucrati fuerint. imꝑpetuum nōamittēt. Item debemus eſſe parati. ſicut miniſtri ſuum dn̄m expectātes. Sicut ait dn̄s. Luc̄xii. Sint lūbi veſtri p̄cincti. et lucerne ardētesin manibus ur̄is. & uos ſimiles hoībus expectantibus dn̄m ſuum. qn̄ reuertat̉ a nuptiis.In renibus accinctis caſtitaꝫ. in lucernis ardēribus ardor caritatis & ſplendor bonoꝝ oꝑmcleſignat̉. in expectatione dn̄i venientis a nuptiis. intellligit̉ expectatio mortis. in qua dn̄sde celo. qͣſi de palatio feſtiuali & thalamo nuptiali veniēs viſitās amicos ſuos in morte. cuicurialiter venieni & ꝑ egritudines pulſāti adoſtiū nr̄m. mortemqꝫ ꝓximā nūtiāti. Debemꝰeſſe parati ꝑ cōſenſum cordis oſtium aꝑire. vtde carce̓. id ē de corꝑe mortis huiꝰ nos educēs& cum gaudio nos deducens. ad gaudia ſempiterna ꝑducat. Item debemus eſſe parati admortē. ſicut ſpōſe ad nuptias ꝓfecture que ſeparant. vt placeant ſponſis ſuis. vn̄ apoc̓. xix.dicit̉. Venerūt nuptie agni. & vxor eiꝰ p̄parauit ſe. Et math̓. xxv. Venit ſpōſus et q̄ parate