PARS .I. De MortisAnguſtia. DIS. .III.

pertrahāt inferualem. Quando em̄ illaqueātdemones per cōſenſum ꝓpriū et cōſuetudinētūc fortiſſime detinēt alligatā. vt ad penitentiam ſe mouere nō poſſit. dicit aūt. p̄occupauerūt. videlicꝫ. an̄ ꝓlationē damnationis a iudice. et an̄ ſcꝑationē aīe a corpore. Demōes nempe tante ſūt p̄ſumptōis et ꝓteruie. vt nō expectent miſerū peccatoreꝫ ſibi tradi a iudice perſententiā diffinitiuā. Sed in eo dominiū & poteſtatē. qͣſi de iure acquiſitā vſurpāt. vn̄ ſaluator loquēs irl̓m in ꝑſona peccatoꝝ. Luc̓. xix.ait. Venient dies in te. & circūdabūt te inimici tui vallo. Inimici ſūt maligni ſpūs qͥ aīama corꝑe exeuntē obſidēt. quā vallo circūdant.quia an̄ mētis eius oculos reductis iniquitatibus quas ꝑpetrauit. hanc ad ſocietatē ſue damnationis trahētes coartant. vt in ip̄a extremitate vite poſita. & a quibus hoſtibus circūcluſa ſit videat. & tn̄ euadēdi aditū inuenire nōpoſſit. quia oꝑari iam bona nō licet. que cū licuit agere cōtempſit. De quibus aꝑte ſequit̉.& circūdabūt te & coāguſtabūt te vndiqꝫ. qm̄ei nō ſolū oꝑis. verūetiā locutōis atqꝫ inſupercogitationis iniquitates replicāt. vt que priusdilatauit in ſcelere ad extremū de oībus coanguſtet̉ in retributione ¶ Sciendū ꝙ ſicut docet greg̓. iiii. li. dyal̓. hmōi terribiles viſionesqn̄qꝫ ad vtilitatē & correctionē ip̄oꝝ videntium. qn̄qꝫ u̓o ad vtilitatē audientiū oſtēdunt̉Sicut declarat bt̄s greg̓. ꝑ exēpla. Ait em̄ Inqͥetus valde theodorus noīe puer fuit qui in meum monaſteriū fratrē ſuū neceſſitate magisqͣꝫ voluntate ſecutus eit. cui graue erat ſi quisei de ſalute ſua aliquid loqueret̉. bona aūt nōſolum face̓. ſed eria audire nō poterat. nunqͣꝫſe ad ſancte cōuerſationis habitū venire iurādo. iraſcendo. deridendo. teſtabat̉. Cum autēꝑ̄ductus ad mortē extremū ſpm̄ ageret. cōuenerūt fr̄es. vt eius exitū orādo ꝓtegerent. iamcorpus eius ab extrema fuerat parte p̄mortuūin ſolo tm̄ modo pectore. vital̓ adhuc calor hanelabat. fr̄es aūt tanto ceperunt enixius orare qͣnto eum videbāt ſub celeritate diſcede̓. cūrepente cepit clamare. magniſqꝫ vocibus or̄ones eoꝝ interrumꝑe dicens. Recedite. recedite. Ecce drachoni ad deuoranduꝫ datus ſum.qui ꝓpter vr̄am p̄ſentiam me deuorare nonpōt. Iam in ore ſuo caput meū abſorbuit. datelocum. non amplius me cruciet. ſꝫ faciat quodfacturus eſt. Dicentibus aūt ei fratribus. frater quid loqueris. Signum tibi ſancte crucisimpͥme. Ille cum magnis claioribus rn̄debatSignare me volo. ſꝫ n̄ poſſum. quia ſquamishuius drachonis pͥmor. Tūc fr̄es in terrā proſtrati. ceper̄t ꝓ ereptione illius vehemēter orare. Et ecce ſubito cepit eger magnis vocibꝰ clare. dicens. Gr̄as ago deo. quia dracho qui medeuorandū acceperat. or̄onibus vr̄is expulſusſtare nō potuit. Modo ꝓ peccatis meis intercedite. quia paratus ſum cōuerti. & funditushabitū relinquere ſeculareꝫ. Poſtqͣꝫ vero totoad deū corde cōuerſus eſt. diūqꝫ flagellis attri

tus. tunc eius anima carne ſoluta eſt. Conſtatproculdubio ꝙ iſti pro vtilitate ſua. hec viſioa pio dn̄o milericorditer eſt on̄ſa. ¶ At ꝯtracriſaurius noīe tm̄ plenus vitiis qͣntum rebusſuꝑbia tumidus carnis voluptatibus ſubditꝰ.in acquirendis rebus auaritie facibus accēſuscum dn̄s tot vitiis finem impone̓ decreuiſſetcorporali moleſtia ꝑcuſſus ē. Qui ad extremūveniens. eadem hora qua iam de corpore eratexiturus. aꝑtis oculis vidit nigerrimos ſpiritꝰcorā ſe aſſiſtere. & vt eum ad inferni clauſtraꝑducerēt. vehemēter vrgere. Cepit ille tremerepaleſcere. ſudare. magniſqꝫ vocibus indutiaspetere. filiūqꝫ ſuū noīe maximū quē ipſe iammonachus monachū vidi nimis turbatis clamoribus vocare. dicens. Maxime curre. Nunquā tibi aliquid mali feci. In fide tua me ſuſcipe. turbatus mox maximꝰ affuit lugēs & perſtrepens familia cōuenit. ip̄i aūt malignos ſpiritus quos ille grauiter inſiſtentes tolerabat.videre nō poterāt. ſꝫ eoꝝ preſentiā in cōfuſione. pallore. ac tremore illius qui trahebat̉ videbant. pauore aūt tetraꝝ eoꝝ ymaginū hūc illucqꝫ vertebat̉. in lectulo iacebat in ſiniſtro latere. aſpectū eoꝝ ferre nō poterat. vertebat̉ adparietē. ibi aderāt. Cūqꝫ cōſtrictꝰ nimis relaxari ſe poſſe deſperaret. cepit magnis vocibꝰ acclamare. Indutias vel vſqꝫ mane. Sed cuꝫ hicclamaret. in ip̄is vocibus de habitaculo ſue carnis emiſſus eſt. De quo nimirū conſtat. qniaiſta pro nobis non pro ſe viderit. vt eius viſionobis ꝓficiat. quos adhuc diuina patientia lōganimiter expectat. Idē. Monachꝰ quidā magne eſtimationis bonis moribus videbat̉. & īomni ſua actione cōpoſitus. Sed ſicut ex finepatuit. lōge aliter qͣꝫ apparebat fuit. Nam cūſe ieiunare cum fr̄ibꝰ demōſtraret. occulte māducare conſueuerat. Quod eius vitiū oīo fr̄esneſciebāt. Sꝫ corꝑis ſuꝑueniēte moleſtia ad extrema ꝑductꝰ fr̄es om̄s qui ī monaſterio erātad ſe cōgregari fecit. at illi a tali. vt putabantviro ꝯuocati. magnū quid ac delectabile ſe abeo crediderūt audire. Cui ip̄e afflictus. ac tremens cōpulſus eſt dr̄e. cui hoſti traditus cogebat̉ exire. Nam dixit. Qn̄ me vobiſcū ieiunare credebatis. occulte comedebā. & nūc ecce addeuorandū drachoni ſuꝫ traditus. qui caudaſua pedes meos & genua colligauit. caput u̓oſuum intra meū os mittēs. ſpm̄ meum ebibēsabſtrahit. Quibus dictis ſtatim defunctꝰ eſt& ut penitendo liberari poſſꝫ a drachone q̄ꝫ viderat cxpectatus nō eſt. cōſtat ꝙ ad ſolā vtilitatem audientiū nō ſuā hoc viderit. qui hoſtēcui traditus fuerat & innotuit & non euaſit.¶ Item narrat beda de geſtis angloꝝ. ꝙ rexenredus quendā iuuenē orauiter egrotantē.vt cōfiteret̉. ammonuit. Qui rn̄dit ꝙ hoc ī infirmitate non faceret. quia ſodales inſultarētei. ꝙ hoc nō ex deuotione. ſꝫ timore mortis &defectu cordis egiſſet. ſꝫ poſtqͣꝫ ꝯualuiſſet libēter hoc faceret. Cum aūt infirmitate ampliusaggͣuata. rex eū iterū viſitaſſet dixit ille. ꝙ tūc