PARS .I. De MortisAnguſtia. DIS. .III.

et reſurrexit. īmo qui & interpellat pro nobisNec ſolū delet originale peccatū in paruulis.verūetiā actuale diluit in adultis cooꝑante fide & libera volūtate. In deletione em̄ actualispeccati requirit̉ motꝰ liberi arbitrii. ſicut ip̄mactuale peccatū cōmittit̉ ꝑ cōſenſum ꝓpriumip̄iꝰ peccātis. Vn̄ ait apl̓s ro. v. Si vnius delicto multi mortui ſūt. multomagis gr̄a dei. &donū in gr̄a vnius hoīs ih̓u xp̄i in plures abūdauit. Si em̄ in vnius delicto mors regnauitꝑ vnū. multomagis abūdantiā gr̄e et donatōnis. & iuſtitie accipiētes in vita regnabunt pervnū ih̓m. ſcꝫ xp̄m. qui in cruce manus expandit. mēbra diſtēdit. dilatat viſcera. pectꝰ porrigit. latus aperit. vt ſanguine ſuo viuificꝫ ſobolem. vt recurrat. nō tā filius paruulus ad vbera pie mr̄is. qͣꝫ adultus velud filius ꝓdigꝰ adviſcera pii pr̄is. Vt lucide videamus & viuaciter ſētiamus. ꝙ claui eiuis quibus mortē nr̄aꝫmoriendo deſtruxit. nō tam illius cōfixeruntmembra. qͣꝫ nr̄a viſcera trāſfixerūt. nec taꝫ illiinfixere dolorē. qͣꝫ in nobis infixerūt amoremExtenſio ſiquidē corporis. in argumentū fuitet indiciū dilatatoinis amoris. Rurſus morsnr̄a occaſional̓r nobis eſt medicinalis. Iuſtisquidē medicinalis eſt. quia placēs deo factꝰ dilectus. & viuēs inter peccatores tranſlatus eſtſic dicit̉ ſap̄. iii. Et quare. Raptꝰ eſt ne malitiaimmutaret intellectū eius. aut ne fictō deciꝑet aīam illius. Quia em̄ placita erat deo aīm aillins. ꝓpter hoc ꝓperauit educe̓ illū de medioiniquitatū. Iuſtus aūt ſi morte p̄ocupatus fuerit. in refrigerio erit. Vn̄ ait quidā. iuſti morſſubita. quā preceſſit bona vita. nō aufert merita ſi moriat̉ ita. In iuſtis auteꝫ medicinalis eſtmors. Nam mors eſt eis finis peccati. reatꝰ diminutio. Nam ſi eſſet vita ꝓlixior. eſſet forſitan et culpa numeroſior. Expedit igit̉ impiomori. magis qͣꝫ viuere. ne ſi diutius viueret.peccaret amplius. & acerbius puniret̉. ¶ Itemmortis ſententia eſt irreuocabilis. vn̄ ſap̄. ii. d̓rNon eſt agnitus. qui ſit reuerſus ab inferis.Et Iob. xiiii. Lignū ht̄ ſpem ſi p̄ciſum fuerit.Rurſus vireſcit. &rami eius pullulāt. Si ſenuerit in terra radix eius. & in puluere emortuꝰfuerit trūcus illiꝰ. ad odorē aq̄ germīabit &cͣ.hō vero cum mortuus fuerit. nudatꝰ atqꝫ cōſumptus. vbi queſo ē. quō ſi recedāt aque demari. & fluuius vacuefactꝰ areſcat. ſic homocum dormierit. non reſurget. Ideo d̓r. ii. Reḡxiiii. Om̄s morimur. et qͣſi aque dilabimur interrā. que nō reuertent̉. Sed cū reſurrectioneꝫoīm gn̓alem credamus. Et dicat apoꝰ. .i. coꝝ.xv. Om̄s quidē reſurgemus. quō verū eſt qd̓hic dicit̉. homo cum dormierit non reſurget.reſponſio. Quia quidā heretici poſuerūt ꝙ hōpl̓ies moreret̉ et pl̓ies reſurgerꝫ ad vitā corruptibilē & mortalē qualē vtiqꝫ nūc habemꝰ. Alijvero poſuer̄t ꝙ hō ſemel mortuꝰ nunqͣꝫ reſurgerꝫ ineternū. Ideo ꝯtra pͥmos dic̄ Iob. xxiiii.Nō cū dormierit. n̄ reſurget. Cōtra ſcd̓os u̓odicit apoꝰ. Om̄s reſurgemꝰ. Et hoc ꝓbat mul

tipliciter. ſicut patꝫ ibidem. Eſt etiam ratio. vanum gaudiū cōtemnēdi. Miruꝫ eſt em̄. cū hōſit ſicut latro. qui lata ꝯtra ſe ſentētia mortisvelatis oculis & ligatis manibus ducit̉ ad ſuſpēdiū. quō ridet aūt gaudet. Tales erāt ciuesirl̓m quoꝝ fatuam cecitatē videns et arguensdn̄s fleuit. Luc̓. xix. videns ciuitatē fleuit ſuꝑillā. dicēs. qꝛ ſi cognouiſſes et tu ſupple fleresAd hoc valet exemplū de fratre regis. qͥ timore mortis incōſolabil̓r flebat. nec a fletu poterat aliqua muſicoꝝ dulcedīe cohiberi. Hoc exemplū Re. infra de iudicio. ca. iii. Si ſic flebatille pro ſentētia regis terreni fr̄is ſui. ꝓ mortecorporis. cū tn̄ nō eſſet ſibi cōſcius crimīs alicuiꝰ. qͣntum hō flere debet ꝓ ſententia iudiciſeterni iuſta et irreuocabili. pro morte non corporis tm̄. ſꝫ aīme ſimul & corꝑis nō temporaliet momētanea. ſꝫ eterna.¶ DE MORTIS ANGVSTIA. DI. III.Oſt mortis ſententiā videamus mortis anguſtiā. Mors quippe a morſuvel amaritudine num̄ habꝫ. qꝛ pͥmꝰhomo ꝑ inobedientiā lignū vetitum tetigit. &per morſū mortē amara incurrit. ¶ Mortisaūt anguſtiā on̄dunt. Amor vnionis. Dolorpaſſionis. Terror damnatōis. ¶ Amor vnionis on̄dit mortis anguſtiā. qm̄ amor vite pn̄tis ita cunctos deuinxit. ꝙ omīs hō deſtitutionē corporis ſui plangit. & vnitam ꝓportionemirabili corporis et aīme armoniam diſſoluiingemiſcit. Per mortē aūt diſſoluit̉ mr̄imonium. quod tato fuerat nexu cōcordie cōpulatūSiccine ſeꝑat amara mors. i. Re. xv. Quantūcunqꝫ aūt quis deſideret voluntate ꝑ gr̄am ordinata ad eterne vite gl̓iam ꝑuenire. tn̄ appetitu naturali refugit & horret ſeꝑationē aīmea corpore. vn̄ idem apoꝰ. qui dicit. phy. i. Cupio diſſolui. et eſſe cū xp̄o. dic̄. i. coꝝ. xv. Nosqui ſumus in tabernaculo iſto. ingemiſcimusgrauati. eo ꝙ nolumus expoliari. ſꝫ ſuꝑueſtirivt abſorbiat̉ qd̓ mortale eſt a vita. Petro quoqꝫ dixit dn̄s. Io. xxi. Cū eſſes iunior. cingebaste. & ambulabas quo volebas. Cū aūt ſenueīsalius te cinget. & ducet quo tu non vis. Eccepetrus etiā ſenex nō ꝓrſus abiecerat hūc affectū qͥn mortē horre̓t. ducendꝰ videlicet qūo n̄vellet. Hic ē affectꝰ quē on̄dit xp̄s ꝓximꝰ paſſioni. dicēs. Triſtis ē aīma mea vſqꝫ ad iuortēMath̓. xxvij. Et iteꝝ. pater mi ſi poſſibile ē trāſeat a me calix iſte. verūtū nō ſic̄ ego volo. ſedſicut tu vis. Cum igit̉ hic affectus tam inſeꝑabiliter nobis inhereat. manifeſtū eſt ꝙ nō ſine anguſtia poſſūt corpus & aīa tanto federecopulata ſeiūgi. Deponit̉ aūt in morte corpuſ& ab aīa ſeꝑatur ac deſtituit̉ a ſua pulcritudīequia vt dic̄ Aug̓. Cuius erat an̄ gratiſſimꝰ amplexus. fit eius ī morte horribilis aſpectꝰ. Vn̄legit̉ in vitis pr̄m. ꝙ cū quidā heremita temptaret̉ de pulcritudee cuiuſdā mulieris. audiesea mortuā poſt paucos dies cucurrit ad ſepulcrum eius. vt videret qualis eſſꝫ amor eius. &aꝑto ſepulcro abſterſit ſanieꝫ de corpore cum