PARS .III. De ObiectoFideſ.DIS. .XIIII.

angelus. ul̓ homo purus. ul̓ deus & homo. credere explicite nō tenebant̉. Et hiis expreſſe cōcordat hugo primo li. de ſacͣ. ꝑte. x. c. v. dicēs.Ante legem deus creator credebat̉. & ab eo ſalus & redēptio expectabat̉. ꝑ quē uero & qūoeadē ſalus īplenda ac ꝑficienda foret exceptispaucis quibꝰ ſingularit̓ hoc ſcire ī munere datum erat. a ceteris etiā fidelibus nō cognoſcebat̉. Sub lege aūt ꝑſona redēptoris mittēda p̄dicabat̉ & uentura expectabat̉. que autē ipſaꝑſona foret. hoc eſt homo ul̓ angelus. ul̓ deꝰ.nondū manifeſtabat̉. ſoli hoc cognouerūt quiper ſpiritumſanctū ſingulariter ad hoc illuminati fuerūt. Si aūt inueniant̉ alique auctoritates Auguſtini ul̓ alioꝝ doctoꝝ que uideātur ſonare ꝙ fideles qui p̄ceſſerūt xp̄i aduētūdiſtinctiuſ & magis in ſpeciali tenerent̉ crede̓mediatorem qͣꝫ dictū eſt. exponi poſſunt ẜmſententiā hug̓. primo libro de ſacramētis parte.x. ca. vi. vbi dicit hoc modo. Sano intellectudici poteſt om̄es ab initio iuſtos ſaluatoris fidem habuiſſe. & om̄s in fide redemptōis uēture iuſtificatos fuiſſe. quia eandē redemptionem ul̓ uenturā cognouerūt ul̓ cognoſcentibꝰ& credentibus crediderūt. & cum hac fide ſacͣmenta ipſius redēptōis que ab initio inſtitutaſunt ad ſanctificatōem ſuſceperūt. & in ipſisiam redemptionē ſuā quaſi in umbra & figūra portauerūt. ¶ Ad decimūquartū ſcꝫ utrūomnibus qui ſecuti ſunt aduentū chriſti neceſſarium fuerit ad ſalutē credere explicite omneſarticulos fidei. dicendū ꝙ illoꝝ qui aduentuꝫchriſti ſecuti ſunt quidā ſunt maiores quibuſul̓ ratōne officii ut doctoribus ul̓ ratōe miniſterii. ut p̄dicatoribūs. uſ̓ ratiōe gradus dignitatiſ. ut p̄latis ul̓ alicuius ſpecial̓ interioris illuminatōis ut ꝓphetis īcumbit nō tm̄ dare oꝑāut ſeipſos diſponāt ad hoc ut ꝑducant̉ ī finē.qͣꝫuis ad hoc principalius teneant̉. ſed etiā īcūbit eis dare operā quantū ī eis eſt. ut alij ꝑducantur ī finem. Alii ſunt minores ad quos delege cōmuni mediātibus maioribus a deo doctrina fidei deriuata eſt. & ſic̄ uidemꝰ ꝙ quiadiuine illuminatōes deriuant̉ ad angelos inferiores mediantibus ſuperioribus. oportet ꝙſuperiores de rebus diuinis habeant notitiaꝫpleniorē. A ſimili dico aliqualiter ꝙ oportꝫ ſuperiores ī eccleſia habere notitiā de fide pleniorem qͣꝫ inferiores. vnde ſuꝑiores p̄dictos credo teneri ad credendū om̄s articulos fidei explicite. qͣꝫuis n̄ teneat̉ quilibet eoꝝ credere numerum uel artificialē diſtinctōem eoꝝ. Minores uero & ſi teneāt̉ explicite crede̓ aliquos articulos qui magis ſunt neceſſarii ad dirigendum in finē. & qui ī eccleſia ſollennizant cōmuniter & publice. ut ſunt articuli ꝑtinentesad ꝑſonas. & articulus ꝑtinens adunitatē eſſentie. & xp̄i natiuitas. paſſio. reſurrrctō. aſcēſio. aduentus ad iudiciū. nō tn̄ tenent̉ ad credēdū om̄s articulos explicite. Si aūt ſunt ueleſſent aliqui quibus non eſt chriſtus locutusnec ꝑ ſe nec ꝑ apl̓os nec ꝑ p̄dicatores aliquos.

nec eis reuelauerit ꝑ aliquā interiorē inſpirationē quid credendū. tales nō tenerent̉ ad ctedendū explicite. niſi illud quod credebat̉ ſublege nature. vnde de iudeis dicit ſaluator Ioh̓.xv. Si nō ueniſſem & locutus eis nō fuiſſeꝫ.pctm̄ non haberēt. ſcꝫ de hoc ꝙ nō credehantin eum. ſecundū gloſam ibidē. ¶ Ad decimūquintū ſcꝫ utrū eadem ſit fides modernoꝝ eteoꝝ qui fuerūt ante xp̄i aduentū. dicenduꝫ ꝙfides poteſt accipi uel ꝓ hiis q̄ credunt̉. uel ꝓhabitu quo credunt̉. ul̓ ꝓ actu credendi. Primo modo loquēdo de fide. eadē fides fuit ẜmnumerū fideliū qui aduentū xp̄i p̄ceſſerunt.& qui ſecuti ſunt. quia eandē ueritatē ī numero quā illi īplicite crediderūt. iſti explicite credunt. Secundo modo & tertio loquēdo de fide dico ꝙ eadem fides ī ſpecie ē iſtoꝝ & illoꝝ.quia eidē rationi formali ſcꝫ ſūme ueritati cuiiſti in credendo īnitunt̉. etiā illi qui aduentuꝫchriſti p̄ceſſerūt innitebant̉. vnitaſ aūt habitꝰſecundū ſpeciē attendit̉ ex ſui comparatōe adformalē ratōi ſui obiecti. & p̄terea ut iam dictū eſt ipſa credita ſunt eadē. qͣꝫuis ab illis eſſent credita īplicite. & ab iſtis explicite. vn̄deſicut eadē diligunt̉ ꝑ eandē caritatem ī ſpecieab uno īplicite ab alio explicite. ꝑ eandē tn̄ rationē formalē. ſic recte dicit̉ ꝙ ꝑ eandem fidēin ſpecie a fidelibꝰ antiquis et modernis eadēſunt credita ab ill̓ īplicite. & ab iſtis explicite.per eandē tn̄ ratōem formalē. ¶ Ad decimūſextū ſcꝫ utrū fides creuerit quātū ad numeꝝcredendoꝝ. dicendū ꝙ ex dictis in queſtioneprecedēti ſatis haberi poteſt ꝙ fides nō creuitquantū ad credendoꝝ multitudinē ꝑ nouorūarticuloꝝ additōem. ſed ſolū per īplicitoꝝ explicatōem. quia q̄ aliquo temꝑe īplicite ꝓponebant̉ credēda. & īplicite credebant̉. poſteaꝓceſſu tēporis explicite ſunt ad credendū propoſita & explicite credita. ¶ Ad decimumſeptimū ſcꝫ utruꝫ certior ſit fides modernoꝝ qͣꝫfuerit antiquoꝝ. dicenduꝫ ꝙ ſi fiat cōparatiomodernoꝝ ad illos qui aduentū xp̄i p̄ceſſerūtquātū ad ſingulares ꝑſonas. ſic dico ꝙ aliqueꝑſone ante chriſti aduentū certius crediderūtcredenda qͣꝫ multi qui aduentum chriſti ſuntſecuti. Sed ſi comꝑetur cōmunitas ad ꝯmunitatem credēda certiuſ credita ſunt ꝑ fidem mōdernoꝝ. qͣꝫ ꝑ illoꝝ fidem qui xp̄i preceſſerūtaduentuꝫ. Credere em̄ eſt intellectui aſſentiread imperiū uolūtatis nō uiſe ueritati. Certiorergo elicit̉ actus credēdi. & ꝑ uoluntatis īperātis maiorē ꝑfectōꝫ. & ꝑ habitū caritatis maiorē. & ꝑ maiorē ītellectus. & ꝑ hītū fidei maiorē det̓minatōꝫ. & ꝑ ueritatis credite maioreꝫmanifeſtatōem. Poſt xp̄i aūt aduentū per meritum paſſionis xp̄i iam exhibite. & ꝑ pluresinterceſſiones ſanctoꝝ caritas abundātius īfundit̉ uoluntati & fides intellectui. Veritaſetiam credita magis eſt manifeſtata ꝑ ueritatis articuloꝝ aliquoꝝ ad impletōem. per quāalij articuli ꝓbari poſſunt a nobis efficatiꝰ etꝓpt̓ chriſti & apoſtoloꝝ & doctoꝝ doctrinā