378

T. LI VII [U. C. 570. A. C. 382.]

nime dubius, bellum cum bis populis Patres iussuros;quum maior domi cxorta moles coegit acciri llumanieuni, gliscente in dies seditione, quam solito magismetuendam auctor faeiebat. Non enim iam oratio-nes modo M.Manlii, sed facta, popularia in specicm,tumultuosaeadem, qua mente fierent, intuendaerant.Ccnturionem, nobilem militaribus factis, iudicatumpecuniae quum duci vidisset, medio foro cum cater-va sua accurrit, et nianum iniecit: vociferatusquc desuperbia Patrum, ac crudelitate feneratorum, et mi-seriis plebis, virtutibus eius viri fortunaque: Tumveroego, inquit, nequicquam liac dextra Capitoliumarcemque servaverim, sieinemcommitilonemquetneum,tanquam Gallis victoribus caplum, in servitutem acvincula duci nideam. Jude rem creditori palam populo solvit, libraque et aere liberatum cmittit, deosatque homines obtestantem, ut RI. Maitlio, liberatorisuo, parcnti plebis Romanae, gratiain referant. Ac-ceptus extemplo in tumultuosam turbam et ipse tu-multumaugebat, cicatrices acceptas Vcienti, Gallico,aliisque deinceps bellis ostentans. Se militantem,te restituentem eversos penates, multiplici iam Sorteexsoluta, mergentibus semper sortein usuris, obrutumfenore esse: videre lucem,forum, civium ora, RI. Man-Hi opera: omnia parentum bcneficia ab illo se habere:tili devovere corporis vilaeque ac sanguinis quodsuper-sit: quodcunque sibi cum patria, penatibus publicis acprivatis iuris fuerit, id cum uno homine esse. His vo-cibus instincta plebes quum iam unius hominis esset,addita alia commotioris ad omnia turbanda consiliires. Fundum in Veienti, caput patrimonii, subiecitpraeconi: Ne quem vestrum, inquit, Quirites, donecquicquam in re mea supererii , iudicatum addictumveduci patiar. Id vero ita accendit animos, ut peromnefas ac nefas secuturi vindicem libertatis viderentur.Ad hoc domi, concionantis inmodum, sermones ple-