2fr

IiiB.VI. Cap. 2. 3. [U.C.366. A. C. 586.] 305

adortus. Quibus, ab contemptu, quod prope omnemdeletam a Gallis Ronianam iuventutcm credercnt,ad bellum profectis, tantum Camillus auditus impe-rator terroris intulerat, ut vallo so ipsi, vallum con-gestis arboribus saepirent, ne qua intrare ad muni-menta hostis posset. Quod ubi animadvertit Camil-lus, ignem in obiectam saepeni coniici iussit: etforteerat vis magna venti versÜ in hosteni. Itaque nonaperuit solum inccndio viam, sed, flainmis in castratendentibus, vapore etiam ac fumo crepituque viridismateriae flagrantis, itaconsternavit hostes, ut minormoles superantibus vallum in castra Volscorum Ro-manis fuerit, quam transcendentibus saepeni incen-dio absumptam fuerat. Fusis hostibus caesisque,quum castra impetu cepisset dictator, praedam mili-ti dedit, quo minus speratam, minime largitore ducc,eo militi gratiorem. Persecutus deinde fugientes,quum omnem Volscum agrum depopulatus esset, addeditionem Volscos septuagesimo demum anno sub-egit. Victor ex Volscis in Aequos transiit, et ipsosbellum molientes: exercitum corumad Bolas oppres-sit; nec castra modo, sed urbem etiamaggressus, im-petu primo cepit.

111. Quum in ea parte, in qua caput rei RomanaeCamillus erat, ea fortuna esset, aliam in partem ter-ror ingens ingruerat. Ktruria prope omnis arm ataSutrium, socios populi Romani, obsidebat: quorumlegati, opem rebus ailectis orantes, quum senatumadissent, decretum tulere, ut dictator primo quoquetempore auxilium Sutrinis ferret. Cuius spei moramquum pati fortuna obsessorum non potuisset, confe-ctaque paucitas oppidanorum, opere, vigiliis, vul-neribus, quae semper eosdem urgebant, per pactio-nem urbe hostibus tradita, inermes cum singulisemissi vestimentis, miserabili agmine penates relin-querent; eo forte tempore Camillus cum exercitullo-