324 X. LIVII [ü. C. 35 q. A. C. 3g3.]

alii desertos scanderent muros, urbs hostibus implc-tur, Omnibus lucis pugnatur. Deinde, niulla iamcditacacde, senescit pugna: et dictator praeconcsedicerc iubet, ut ab inermi abstincatur. Is finis san-guinis fuit. Dedi inde inermes cocpti: et ad prae-dam miles pcrmissu dictatoris discurrit. Quac quumante oculos eius aliquantuni spe atque opinione 111 a-ior, maiorisque pretii rerum ferretur, dicitur manusad eoelum tollens precatus esse: ut, si cui deorumhominumque nimia sua fortuna populiquc Romani ri-deretur, ut eam invidiam lenire, quam minimo suo pri-vat 0 incommodo pullicoque, populo Romano liceret.Conrertcntcm se inter hanc venerationem, traditurmemoriae, prolapsuni cecidisse: idque omen perti-nuisse postea crentu l'cni coniectantibus visuni addamnationem ipsius Caniilli, captae deinde urbis lto-nianae, quod post paucos accidit annos, cladem. At-que ille dies caede hostium ac direptione ui'bis opu-lentissimae est consuniptus.

XXII. Postero die libera corpora dictator subco-rona rendidit. Ea sola pecunia in publicum redigi-tur, haud sine ira plebis: et quod retulere sccumpraedae, nec duci, qui ad senatum, malignitatis au-ctores quacrendo, rem arbitrii sui reiecisset; nec se-natui, sedLiciniae familiae, ex qua filius ad senatumretulisset, pater tarn popularis sententiae auctorfuisset, acceptum rcferebant. Quum iam humanaeopes egestae a Veiis essent, amoliri tum deum donaipsosque deos, sed colentium magis, quam rapicn-tium, modo, coepcre. Namquc delecti ex omni ex-crcitu iuvenes, pure lautis corporibus, candida reste,quibus deportanda Homam Regina Iuno assignataerat, renerabundi templum inierc, primo religiöseadmoventes manus: quod id signum morc Etrusco,nisi certae gentis sacerdos, attrectarc non esset so-litus. Dein quum quidam, seu spiritu divino tactus,