Lib. IV. Cap. 2. 3. [U. C. 3io. A. C. 44a.] 231

■jiilti patiantur. Cerlum habere, maiores quoque, siiivinassent, concedendo omnia non miliorem in se ple-item,sed asperiorem, alia ex aliisiniquioraposlulando,quumprima impelrassent, futuram, primo quamlibctdimicalionem subituros fuisse polius, quam eas legessibi imponi paterentur. Quia ium concessum sit deIribunis, iterum concessum esse. Finem non fieri:non posse in eadem civilate Iribunos plebis et Fairesesse: aut hunc ordinem, aut illum magislratum tol-lendum esse: poliusque sero, quam nunquam obviamcundum audaciae tcmerilalique. Illine ut impunepri-mo discordias gereutes concitent finilima bella ; deindeadversus ea, quae concilaverint, armari civitatem de-fendiqueprohibeanl? et, quum hosles tantumnonar-cessierint, exercilus conscribi adversus hosles non pa-tiantur? Sed audeat Canuleius in senaluproloqui, se,nisi suas leges tanquam victoris Faires accipi sinant,delectum haberiprohibiturum. Quid esse aliud, quamminari, se proditurum patriam? oppugnari atque capipassurum? Quid eam vocem animorum, nonplebi Ro-manae, sed Volscis et Aequis et Feientibus allaluram?Nonne, Canuleio duce, se speraturos Capitolium atquearcem scandere posse, si Patribus tribuni, cum iure acmaieslale adempta, animos eliam eripuerint? Consu-les paratos esse duces prius adversus scelus civium,quam adversus hoslium arma.

III. Quum maxime haec in senatu agerentur, Ca-nuleius pro legibus suis et adversus consules ita dis-seruit: Quantopere vos, Quirites, contemnerent Pa-tres, quam indignos ducereut, qui una sccutn urbe in-tra eadem moenia viverctis, saepe equidem et ante vi-deor animadvertisse ; nunc tarnen maxime, quod adeoalroces in has rogationes nostras coorti sunt: quibusquid aliud quam admonemus, cives nos eorum esse, et,si non easdem opes habere, candem tarnen patriam in-colere? Altera connubium petimus, quod finilimis ex-