218

T. LI VII [U. C. 3o 7 .'A. C. 445.]

praecsset, potissimum JYI. Duilio Sorte erenit, viroprudenti, et ex conliiuiatione niagistratus invidiamimminentem cernenti. Qui quum ex vcteriljus tribu-nis npgaret ullius se rationcm habiturnm, pugnarent-que collegae, ut liberas tribus in sullragium mitteret,aut concederet sortem comitiorum collegis, habitu-ris e lege potius comitia, quam ex voluntate Patrum;iniecta contentione, Duilius, consules ad subselliaacoitos quum interrogasset, quid de comitiis consu-laribus in animo haberent, respondissentque, se no-vos consules creaturos, auctores populäres senten-tiae liaud popularis nactus, in concionem cum iisprocessit. Lbi quum consules, producti ad populum,intcrrogatique, si eos populus Romanus, memor li-bertatis per illos receptae domi, memor militiae re-rumque gestarum, consules iterum faceret, quidnamfacturi essent, nihil sententiae suae mutassent; col-laudatis consulibus, quod persercrarent ad ultimumdissimiles decemvirorum esse, comitia habuit: et,quinque tribunis plebis creatis, quum prae studiisaperte petentium norein tribunorum alii candidatitribus non explerent, concilium dimisit; nec deindecomitiorum causa habuit. Satisfactum legi aiebat,quae, numero nusquam praefinito tribunis, modo utrelinquerentur, sanciret; et ab iis, qui creati essent,cooptari collegas iuberet. Recitabatque rogationiscarmen, in quo, Si tribunos plebei decem rogabo , siqui uos minus liodie decem tribunos plebei feceritis: liitum uli, quos sibi collegas cooptassint , ut Uli legilimieadcm lege tribuni plebei sint, ul Uli, quos hodie tri-bunos plebei feceritis. Duilius, quum ad ultimumperseverasset, negando quindecim tribunos plebeirempublicam habere posse, victa collcgarum cupidi-tate, pariter Patribus plebique acceptus, jnagistratuabiit.

LXV. Nori tribuni plebis in cooptandis collegis