208

T. LI VII [U. C. 3o6. A. C. 446.]

aediles plebis deferrentur; quae antea arbitrio con-sulum supprimebantur vitiabanturque. M. Duiliusdeinde tribunus plcbis plebem rogavit,plebesque sci-vit: Qui plebem sine tribunis reliquisset, quique ma-gislratum sineprovocatione creasset, lergo ac capitepuniretur. Haec omnia ut inritis, ita non advcrsan-tibus, patriciis transacta; quia nondum in quem-quam uiiuiii saevicbatur.

LVI. Fundata deinde et potestate tribunicia, etple-bis lil)ertate,tum tribuni aggredi singulos tutum nia-turumquc iam rati, accusatorem primum Virginiumet Appium reum deligunt. Quum dicm Appio Virgi-nias dixisset, et Appius, stipatus patriciis iurenibus,in forum dcscendisset; redintegrata exteinplo estomnibus nieinoriafoedissimaepotcstatis,quumipsumsatellitesque eius vidissent. Tum \'ii'giuius, Oratio,inquit, rebus dubiis inventa est. Itaque nequc ego ac-cusando apud vos eum tempus teram, a cuius crudeli-tate vosmel ipsi armis vindicastis: nee ist um ad ceterascelera impudenliam in defendendo se adiicerepaliar.Omnium igitur tibi, Ap. Cluudi, quae impie ncfarie-que per biennium alia super alia es ausus, gratiam fa-cio: uniuslantum criminis ni iudicem dices, te ab li-bcrlate in servitutem contra leges vindicias 71011 dedis-se, in vincula te duciiubeo. Necin tribunicio auxilioAppius, nee in iudicio populi ullam spem habebat:attamen et tribunos appellavit; et, nullo morante,arreptus a viatore, Provoco, inquit. Audita vox unavindex libertatis, ex eo missa ore, quo vindiciae nu-per ab libertate dictae erant, silentium fecit. Et, dumpro se quisque, Deos landein esse, et non negligerehumana, fremunt, et superbiae crudelilatique, etsi sc-ras, non leves tarnen venire poenas: provocare, quiprovocationem sustulissct; et implorare praesidiumpopuli, qui omnia iura populi obtrisset; rapique invincula egentem iure libertatis, qui liberum corpus in