204

T. L1YII [ü. C. 3o5. A.C. 44 7 .]

flagrare omnia passuri eslis? Qnod autem islud im-periumesl, decemviri, quod amplexi tenetis? Tcclisacparietibus iura dicluri eslis? Non pudet, liclorumvestrorum maiorem prope numerum in foro conspici,quam togatorum aliorum? Quid, si kosles ad urbemveniant, facluri eslis? quid, siplebs mox, ubiparumsecessione moveamur, armata venial? Occasune urbisvullis finire imperium? Atqui aut plebs non est haben-da, aut habendi sunt tribuni plebis. Nos*cilius earue-rimuspatriciis magistralibus, quam illi plebciis. No-vam inexperlamque eam potestatem eripuere palribusnoslris, ne nunc, dulcedine semel capti, ferant deside-rium: quum praesertim nee nos tempcremus imperiis-quo minus UH auxilii egeant. Quum haoc cx omniparte iactarentur, victi conscnsu decemviri, futurosse, quando ita videalur, in potestatc Patrum afiir-mant. Id modo simul orant ac monent, ut ipsis abinvidia caveatur: nee suo sanguine ad supplicia Pa-trum plebem assuefaciant.

L1II. Tum Valerius Iloratiusque, missi ad plebemconditionibus, quibus videretur, rerocandam compo-nendasque res, decemriris quoque ab ira et impeturoultitudinis praecavere iubentur. Profecti gaudioingenti plebis in castra accipiuntur; quippe libera-tores haud dubie et motus initio, et exiturei. Obhaec adrenientibus gratiae actae. Icilius pro multi-tudine verba facit. Idem, quum de conditionibusageretur, quaerentibus legatis, quae postulata plebisessent, composito iam ante adventum legatorumconsilio, ea postulavit, ut appareret, in aequitate re-rum plus, quaminarmis, reponi spei. Potestatemenim tribuniciam, provocationemque repetebant,quae ante decemviros creatos auxilia plebis fuerant,et ne cui fraudi esset, concisse milites aut plebem adrepetendam per secessionem libertatem. De decem-virorum modo supplicio atrox postulatum fuit. Dedi