188

T. L1V1I [U. C. 3o5. A. C. 44y.]

discordia Romana poncntcs; cam impedimentum de-lectui fore. Non nuntii soliiin, seil per urbem agre-stium fuga tre.pidationem iniecit. Decemviri Consul-tant, quid opus facto sit. Destitutis inter Patrum etplebis odia addidit terrorem insuper alium fortuna.Aequi alia cx pavte castra in Algido locant: depopu-latumquc inde excursionibus Tusculanum agrum le-gati ab Tusculo, praesidium orantes, nuntiant. 1spavov perpulit decemviros, nt senatum, simul duobuscircumstantibus urbem bellis, consulerent. Citari iu-bent in curiam Patres, haud ignari, quanta invidiaeimmineret teinpostas: omnes rastati agri periculo-rumque imminentiuin causas in sc congesturos, ten-tationemque eam fore abolendi sibi magistratus, niconsensu resisterent, imperioque inhibendo acriterin paucos praeferocis animi conatus aliorum compri-merent. Postquam audita vox in foro est praeconis,Patres in curiam ad decemviros vocantis; velut novares, quia intermiserant ianuliu morem consulendi sc-natus, mirabundam plebem convertit, quidnam inci-disset, cur ex tanto intervallo rem desuetam usurpa-rent. Hostibus belloque gratiam hahendam, quod solitum quiequam liberae civitatis fleret. Circumspe-ctare Omnibus fori partibus senatorem, raroque us-quam noscitare: curiam inde ac solitudinem circadecemviros intueri; quum et ipsi invisum consensuImperium, et plebs, quia privatis ius non esset vocan-di senatum, non convenire Patres interpretarentur;iam caput fieri libertatem repetenlium, sise plebs co-mitem senalui det, et, quemadmodum Patres vocatinon coeant in senatum, sic plebs abnuat delectum.Haec fremunt plebes. Patrum haud fere quisquamin foro, in urbe rari erant. Indignitate rerum cesse-rant in agros; suarumque rerum erant, amissa publi-ca: tantum ab iniuria se abesse rati, quantum a coe-tu congressuque impotentium dominorum sc amo