142

T. LIV1I [U. C. a8i. A.C. 468.]

res maior victoria suscepti certaminis, quam usu:plus euim ilignitatis cumitiis ipsis detractum est, Pa-tribus ex concilio summurendis, quam virium autplebi additum est aut demptum Patribus.

LXI. Turbulentior inde annus excepit, L. Vale-rio, Ti. Aemilio consulibus, quum propter certaminaoi'dinum de lege agraria, tum propter iudieium Ap.Claudii: cui, acerrimo adrersario legis, eausamquepossessorum publici agri, tanquam tertio consuli,sustinenti, M. Duilius et C. Sicinius diem dixere.Nuuquam ante tarn invisus plebi reus ad iudieium vo-catus populi est, plenus suarum, plenus paternarumirarum. Patres quoque non temere pro ullo aeque iannisi sunt: propugnatorem senatus, maiestatisque |vindiccm suae, ad omnes tribunicios plebeiosque op-posituin tumultus, modum duntaxat in certamine |egressum, iratae obiici plebi. Unus c Patribus, ipseAp. Claudius, ettribunos, etplebem, et suum iudi-cium pro niliilo habebat. lllum non minae plebis,non senatus preces perpellere unquam potuere, nonmodo ut vestem mutaret, aut supplex prensaret lio-mines; sed ne ut ex consueta quidem asperitate ora-tionis, quum ad populum agenda causa esset, aliquidleniret atque summitteret. Idem babitus oris, ea-dem contumacia invultu, idem in oratione Spirituserat: adeo ut magna pars plebis Appium non minus ,reurn timeret, quam consulem timuerat. Semel cau-sam dixit, quo semper agere omnia solitus erat, ac- jcusatorio spiritu: adeoque c.onstantia sua et tribunos 'obstupefecit et plebcm, ut diem ipsi sua roluntatc ;prodicerent: tralii deinde rem sinerent. Haud ita jmultum interim temporis fuit. Ante tarnen, quamprodicta dies veniret, morbo moritur. Cuius quum |laudationem tribuni plebis impedireconarentur, plebsfraudari sollenni honore supremum diem tanti ririnoluit; et laudationem tarn aequis auribus mortui