LI B. II. CAP. 10. 20. [U. C. 255. A. C. 4r J7 .] 95

tumque profecti, ad lacum Rcgillum in agro Tuseu-lano agmini liostium occurrerunt: et, quia Tarqui-nios esse in exercitu Latinoruin auditmn est, susti-ncri ira non potuit, quin extemploconfligercnt. Ergoetiam proelium aliquanlo, quam cetera, gravius at-que atrocius fuit. Non enimducesad rcgcndammodoconsilio rem alliiere, sed, suismet ipsis corporibusdimicantcs, miscuere ccrtamina: ncc quisquam pro-cerum ferme bar, aut illa ex aeie sine vulnerc, prae-ter dictatorem Homanum, excessit. ln Postumium,prima in acie suos adhortantem instruentemque, 'l'ar-quinius Superbus. quanquam iam aetatc et viribuserat gravior, cquum infestus admisit: ictusque ablatere, concursu suorum receptus in tutum est. Etadalterum cornu Aebutius magister equitum inOcta-vium Alamilium impetum dederat. Ncc fefellit ve-niens Tusculanum duccm; contra quem et iIle conci-tatequum: tantaque vis infestis venientium liastisfuit, ut bracliium Apbutio traicctum sit, Alamilio pe-etus percussum. Hunc quidern in secundam aciemLatini recepere: Aebutius, quum saucio bracliio te-uere telum non posset, pugna excessit. Latinus dux,nihil deterritus vulnerc, proelium eiet; et, quia suosperculsos videbat, arcessit cohortem cxsulum ltoma-norum, cui L. Tarquinii filius pracerat. Ea, quodmaiore pugnabat ira ob erepta bona patriamqueademptam, pugnam parumper rcstituit.

XX. Referentibus iam pedem ab ca parte Roma-nis, Al. Valerius, Publicolae fratcr, conspicatus fero-cem iuvenem Tarquinium, ostentantem se in primaexsulum acie, domestica etiam gloria acccnsus, ut,cuius familiae decus eiecti reges erant, eiusdem in-terfecti forent, subdit calcaria equo, et Tarquiniuminfesto spiculo petit. Tarquinius retro in agmen suo-rum infenso cessit hosti. Valerium,temere invectumin exsulum aciem, ex transverso quidam adortus