82

T . I,1 VII [TT. C.245. A. C. 5o-.] _

suas quisquc abirent domos. Adiiciunt miraculahuic pugnae: silcntio proximae nuctis ex silva Arsiaingentom editani vooem; Silvani yocem eam credi-tam; haec dieta, Uno plus Etruscorum cecidissc inacie; vincere bcllo liomanum. lta certe indc abierclloniani, utvictores; Etrusci pro victis. Nam, post-quain illuxit, nee quisquam bosliuni in eonspec.tuerat, P. Valerius consul spolia legit, triumpbansqueinde Romain xediit. Collegae funus, quanto tum po-tuit apparatu, feeit: sed multo maius morti decuspublica luit maestitia, eo ante omnia insignis, quiamatronae annum, ut parentem, cum luxerunt, quodtarn acer ultor yiolatae pudicitiae fuisset. Consulideinde, qui superfuerat, ut sunt mutabiles vulgi ani-mi, ex favore non invidia modo, sed suspicio ctiamcum atroci crimine, orta. Regnum cum allectare,fama ferebat: quia nec collegam subrogarerat in lo-cumliruti, et aedificabat in summa Velia: ibi altoatque munito loco arcem inexpugnabilem fore. Haecdicta vulgo creditaque quum indignitate angerentconsulis animum, vocato ad concilium populo, sum-missis fascibus in concionem escendit. Gratum idmultitudini spectaculum fuit; summissasibi esse im-perii insignia: confesslonemque factam, populi, quamconsulis, maiestatem yimque maiorem esse, Glu au-dire iussi, consul laudare fortunam collegae, quod,liberata patria, in summo honore, pro republica dimi-cans, matura g/oria, needum se verteilte in invidiam,mortem occubuissel. Se superstilem gloriae suae adcrimen atque invidiam superesse: ex hberatore patriaead Aquillios se Vilelliosquc recidisse. Nunquamneergo, inquit, ulla adeo a vohis speclala virlus erit, utsuspicione violari nequeal? Ego me, Hl um acerrimumregum hostem, ipsum cupiditatis regni crimen subitu-rum timcrem? Ego, si in ipsa arce Capitolioque hnbi-larem, melui me credcrcm posse a civibus meis? Tarn

I