LI 15. II. CAP. 4. 5. [TJ. C. a45. A. C. 5o 7 .] 79

ibi, rcmotis arbitris, multa intcr se de novo, ut fit,consilio egissent; sermonem eomm ex servis unusexcepit, qui iam antea id senserat agi: sed eam ac-casionem, ut litcrae legatis darentu]-, quae deprehen-sae rem coarguere possent, exspectabat. Postquamdatas sensit, rem ad consules detulit. Consules, addepreliendendos legatos eoniuratosque proi'ecti do-mo, sine tumultu rem omnem oppressere: literarumin primis habita cura, ne interciderent. Proditori-bus extemplo in yincula coniectis, de legatis paullu-lum addubitatum est: et quanquam visi sunt commi-sisse, ut hostium loco essent, ius tarnen gentium va-luit.

V. Debonis regiis, quae reddi ante censuerant,res integra refertur ad Patres. Illi victi ira vetuerereddi, vetuere in publicum redigi. Diripienda plebisunt data; ut, contacta regia praeda, spem in perpe-tuum cum bis pacis amitteret. Agcr Tarquiniorum,qui inter urbem ac Tiberim fuit, consecratus Marti,Martins deinde campus fuit. Forte ibi tum seges far-ris dieitur fuisse matura messi: quem campi fructumquia religiosum erat consumere, desectam cum stra-mento segetem magna vis hominum simul immissacorbibus fudere in Tiberim, tenui fluentem aqua, utmediis caloribus solet. Itain vadis haesitantis fru-menti acervos sedisse illitos limo: insulam indcpaullatim, et aliis, quae fert temere fiumen, eodeminvectis, factam: postea credo additas moles, manu,que adiutum, ut tarn cminens area, firmaque templisquoque ac portieibus sustinendis esset. Direptis bo-nis regum, damnati proditores, sumptumque suppli-cium, conspectius co, quod poenae capiendae mini-sterium patri de liboris consulatus imposuit, et, quispectator erat amovendus, eum ipsum Fortuna exa-ctorenv supplicii dedit. Stabant deligati ad palumnobilissimi iuvenes: scdaceteris, velut ab ignotis