Lin. II. CAP. 1. 2. 3. [tr. C. 245. A. C. 5o 7 .] 77

Romanum, solidam libertatem recuperatam esse. Re-giuin genus, regium nomen, non solum in civil nie, sedetiam in imperio esse. Id officere, id'obstare libertati.Flunc tu, inquit, tua voluntalc, L. Tnrquini, removeinet um. Meminimus, fatemur, eiecisli reges. Absolvebeneßeium luum. Außer hinc regium nomen. Restuas tibi non solum reddent eines lui, auclore me; sed,si quid deest, munifice augebunt. Amicus abi: exoneradvilatcm vano forsitan metu. Itapersuasum est ani-mis, cum geilte Tarquinia regnum hinc abiturum.Consuli primo tarn norae rei ac subitae admiratioinc.luserat roceni. Dicere deinde incipientem primä-res civitatis circumsistunt, cadem multis precibusorant. Et ceteri quidem xnovebant minus. Post-quam Sp. Lucretius, maior aetate ac dignitate, socerpraeterea ipsius, agere rarie, rogamlo alternis sua-dendoque, coepit, ut vinci se conscnsu civitatis pate-rctur; timons consul, ne postmodum private sibi ea-dem illa cum bonorum amissione, addilaquc aliain-super ignominia, acciderent, abdicavit se consulatu:rebusque suis Omnibus Lavinium translatis, civitatecessit. llrutus ex senatuscousulto ad populum tulit,ut omnes Tarquiniae gentis exsules essent: collegamsibi comitiis centuriatis creavit P. Valerium, quo ad-iutore reg(!s eiecerat.

111. Quum haud cuiquam in dubio esset, bellumab Tarquiniis imminerc, id quidem spe omnium se-rivis fuit. Ceterum, id quod non timebant, per dolumac proditionem prope libertas amissa est. Erant inRomana iuventute adolescentes aliquot, nec ii tenuiloco orti, quorum in regno libido solutior fuerat, ae-quales sodalesque adolescentium Tarquiniorum, as-sueti more regio vivere. Eam tum, aequato iureomnium, licentiam quaerentes, libertatem aliorum insuam vertisse sen itutem inter se conqucrebantur.Regem hominemesse, a quo impetres, ubi ius, ubi iniu-