64

T. LIVII [V. C. 220. A. C. 532 .]

seposuit. Excepit deinde eum lentius spe bellum,quoGalnos, propinquam urbem, noquicquam viador-tus, quum obsidendi quoque urbem spcs pulso amoe-nibus adempta esset, postremo minime arte Humana,fraude ac dolu, aggressus cst. Nam quum, relut po-sito bello, fundamentis templi iaciendis aliisque ur-banis uperibus intentum se esse simularet, Sextusfilius eius, qui minimus ex tribus erat, transfugit excomposito Gabios, patris in se saevitiam intolerabi-lem conquerens: Iam ab alienis in suos verlisse super,liam: et liherormn quoque eum frequentiae taedere;ut, quam in curiasolitudinem fecerit, domi quoque fa-ciat: ne quam slirpem, ne quem heredem regni rclin-quat. Se quidem, inler tela et gladios patris elapsum,nihil usquam sibi lutum, nisi apud Itosles L. Tarqui-nii, credidisse. Nam, ne errarent, manere his bellum,quod positum simuletur ; et per occasionem eum incau-tos invasurum. Quod si apud eos supplicibus locusnoneit, pererralurum se omne Latium: Volscosque se in-de, et Aequos, et Hernicos petilurum; donec ad cosperveniat, qui apalrum crudelibus atque impiis sup-pliciis tegere liberos sciant. Fursitan etiam ardorisaliquid ad bellum armaque se adversus superbissimumregem ac ferocissimum populttm invenlurum. Quum,si nihil morarentur, infensus ira porro inde aljiturusviderelur, benigne ab Gabinis cxcipitur. Votant mi-rari, si, qualis in cives, qualis in socios, talis ad ulti-mum in liberos esset. In se ipsum postremo saeritu-rum, si alia desint. Sibi rero gratum adventum eiusesse: futurumque credere brevi, ut, illo adiurante,ab portis Gabinis sub Romana moenia bellum trans-feratur.

L1V. Inde in consilia publica adhiberi: ubi, quumde aliis rebus assentire se veteribus Gabinis dicerct,quibus hae notiores essent, ipse identidem belli au-ctor esse, in eo sibi praecipuam prudentiam assume-