40

T. LI V11 [V. C. 11 4. A. C. 638.]

agercntur. Ilaud ita multo post pestilcntia labora-tuni est. Unile quum pigritia militandi oriretur;nulla tarnen ab arniis quies dabatur ab bellieoso re-ge, salubriora etiam credente inilitiae, quam domi,iuvenum Corpora esse: donec ipse quoque Longinquomorbo est implicitus. Tune adeo fracti simul cumcorpore sunt spiritus illiferoces, ut, qui nihil anteratus esset minus regium, quam sacris dedere ani-mum,repente Omnibus magnis parvisque superstitio-nibus obnoxius degeret, religionibusque etiam po-pulum impleret. Vulgo iam homines, eum statumrerum, qui sub Numa rege fuerat, requirentes, unamopem aegris corporibus relictam, si pax ycuiaque abdiis impetrata esset, credebant. Ipsum regem, tra-dunt, yolrentem commentarios Numae, quum ibiquaedam occulta sollennia saerificia loyiElicio factainvenisset, operatum liis sacris se abdidisse: sed non irite initum aut curatum id sacrum esse ; nec solumnullam ei oblatam coelestium speciem, sed ira loyis, jsollicitati prara religione, fulmine ictum cum domo !conflagrasse. ’l'ullus magna gloria belli regnayit an-nos duos et triginta.

XXXII. Mortuo Tullo, res, ut institutum iam in-de ab initio erat, ad Patres redierat: hique interre-gem nominarerant. Quo comitia babente, AncumMarcium regem populus creayit: Patresfuereaucto-res. Numae Pompilii regis nepos, filia ortus, AncusMarcius erat. Qui, ut regnare coepit, et avitae glo-riae memor, et quia proximum regnum, cetera egre-gium, ab una parte haud satis prosperum fuerat, autneglectis religionibus, aut praye cultis; longe anti-quissimum ratus, sacra publica, ut abNumainstitutacrant, facere; omnia ca ex commentariis regis ponti-ficem in album relata, proponere in publico iubet.inde et ciyibus otii cupidis, et finitimis ciritatibusfacta spes, in avi rnores atque institutu regem abitu-