L1B. I. CAP. 25. 26. [V. C. 85. A.C. 6G-.] 33

lus, uti iuventutem in arinis habeat: usurum se eo-imn opcra, si bellum cum Veientibus foret. Ita ex-crcitus imle domos abducti. Princeps Horatius ibat,trigemina spolia prae se gerens. Cui soror virgu,quae desponsa uni ex Curiatiis fuerat, obvia anteportam Capenam fuit: cognituque super bumerosfratris paludamento sponsi, quod ipsa eonfecerat,solvit crines, et flebiliter nomine sponsum mortuumappellat. Movet feroci iuveni anintum comploratiosororis in victoria sua tantoque gaudio publieo. Stri-cto itaque gladio, simul verbis increpans, transfigitpuellam’. Abi hinc cum immaluro amore ad sponsum tinquit, oblila fralrum mortuorum vivique, oblila pa-triae. Sic eat, quaecunque Humana lugebit kost ein.Atrox visum id facinusPatribus plebique; sedrccensmeritum facto obstabat: tarnen raptus in ius ad re-gem. Ilex, ne ipse tarn tristis ingratique ad vulgusiudicii, aut, socundurn iudicium, supplicii auctor es-set, concilio populi advocato, Duumviros, inquit, quiJloratio pcrduellioncm iudicent , serundum legem fa-cio. Lex horrendi carminis erat: Duumviriperduel-lionem iudicent. Si a duumviris provocaril, provoca-tione certato: si vincent, caput obnubito infelici ar-bori resle suspcndilo: verberato vel intra pomoerium,vel extra pomoerium. Ilac lege duumviri creati, quise absolvere non rebantur ealege, ne innoxium qui-dem, posse, quum condemnassent; tum alter ex bis,1 J . Horali, tibi perduellionem iudico, inquit. I, Uclor ,colliga manus. Accesserat lictor, iniiciebatque la-i queuin. Tum Iloratius, auctore Tullo, demente le-I gis interprete, Provoco, inquit. Ita de provocatione| ccrtatum ad populum est. Moli homines sunt in eoI iudicio, maxime P. Iloralio patre proclamante, sefiliam iure caesam iudicare: ni ita esset, patrioiurcin iilium animadversurum fuisse. Orabat deinde, nese, quem paullo ante cum egregia stirpe conspexis-T. Liv. Tom. I. C