22 T. LIVII [V. C. 38. A. C. 71 ',.j

ruit nimbo, ut conspectum eins concioni abstulerit.Nee deinde in terris Romains fuit. Romana pubes,sedato tandem pavore, postquam ex tarn turbido dieserena et tranquilla lux rediit, ubi vacuam sedem rc-giam vidit, etsi satis credebat Patribus, qui proximisteterant, sublimem raptum procella; tarnen, velutorbitatis metu icta, maestum aliquamdiu silentiumobtinuit. Deinde, a paucis initio facto, deum den na-tum, regem, parentemqueurbisRomanae salvere uni-versi Romulum iubent: pacem precibus exposcunt,uti volens propitius suam semper sospitet proge-niem. Fuisse credo tum quoque aliquos, qui diseer-ptum regem Patrum manibus taciti arguerent: ma-navit enim liaec quoque, sed perobscura, fama. 111 amalteram admiratio viri et pavor praesens nobilitavit.Consilio etiam unius hominis addita rei dicitur (ides.Namque Proculus lulius, sollieita civitate desideriuregis, et infensa Patribus, gravis, ut traditur, quam-vis magnae rei auctor, in concionem prodit. Romu-lus, inquit, Quirites, parens urbis huiiis, prima hodie.r-na luce coelo repenle dclapsus, se mihi obviam dedil.Qaum, perfusus horrore venerabundusque, aslitissem,pelens precibus, ul contra intucri fas esset ; Abi, nun-tia, inquit, Romanis, coelestes ita veile, ut mea Romacapul orbis lerrarum sit: proinde rem militarem co-lant; sciantejue, et ita posteris tradant, nullas opeshumanas armis Romanis rcsislere possc. Hacc, in-quit, locutus, sublimis abiit. Mirum, quantum illi ri-ro, nuntianti haee, fidei fuerit; quamque desideriumRomuli apud plebem exercitumque, factafide immor-talitatis, lenitum sit.

XVII. Patrum interim animos certamen regni aecupido rersabat. Nccdum ad singulos, quia nemomagnopere eminebat in novo populo, pervenerat:factionibus inter ordines certabatur. Oriundi ab Sa-binis, nc, quia post Tatii mortem ab sua partc non