18

T. LI VII [V. C.5.A. C. 7 4 7 .]

latii. Kumulus, ct ipsc turba fugientium actus, arinaad coelum tollens, Jupiter, luis, inquit, ins aus acibushie in J > alatio prima urbi ßundamenta ieci. Arcemiam, scelere emptam, Sabim habenl: indeliuc armati,snperata media valle, tendunt. Al tu, pater deumhominumque, hinc sallem arce hostes: deine terroreinRomanis, fugamque foedain sislc. Hic ego tibi tem-plum Stalori Jovi, quod inonumenlum sitposteris, Inapraesenti ope servalam urbem esse, voveo. Haec pre-catus, veluti si sensisset auditas preccs, IJinc, inquit,Romani, Jupiter optimus maximus resislcre atque ite-rare pugnam iubet. llestitcre Ilomani, tanquamcoclesti voceiussi: ipsc ad primores Kumulus provo-lat. Mcttus Curtius all Saliinis princcps ab arce de-cucurrerat, et eflusos (‘gerat Knmanos, toto quan-tum foro spatium est. Nee procul iam a porta Pala-tii erat, clamitans, Yicimus prrßdos liospites, imbelleshostes. Iam sciunt, longe aliud esse virgines raperc,aliud pugnare cum viris. In cum, haec gloriantem,cum globo ferocissimorum iuvenum Komulus impe-tum facit. Ex equo tum forte Mcttus pugnabat: copclli facilius fuit: pulsum Ilomani persequuntur. Etalia llomana acics, audaciaregis accensa, fundit Sa-binos. Mcttus in paludem sese, strepitu sequentiumtrcpidantecquo,coniecit: adverteratque ea res etiamSabinos tanti periculo i iri. Et illc quidem, annuen-ribus ac rocantibus suis, favore multoruni additoanimo, evadit. Ilomani Saliinique in media convalleduorum montium redintegraut proeliuin: sed res llo-mana erat superior.

XIII. Tum Sabinae midieres, quarum cx iniuriabellum ortum erat, crinibus passis scissaque roste,victo malis muliebri pavore, ausae se inter tela vo-iantia inferre, ex transrerso impetu facto, dirimereinfestas acies, dü-imere iras; hinc patres, liine rirosorantes, ne se sanguine nefundo soccri gcncrique re-