14

T. 1,1 VII [V. C. 4. A.C. 7 48.]

senatores: sivc quia is numerus satis erat; sive quiasoli centum erant, qui creari Patres posseut. Patrescerte ab hoiiore, patriciique progenies eorum ap-pellati.

IX. lam res Romana adeo erat valida, ut cuili-bet finitimarum civitatium bellu par esset: sed, pe-nui'ia nmlierum, hominis aetatem duratura magni-tudo erat; quippe quibus nee domi spes prolis, neecum finitimis connubia essent. Tum ex consilio Pa-trum Romulus legatos circa ricinas gentes misit, quisocietatem connubiumque novo populo peterent. Ur-les quoque, ut cetera, ex infimu nasci: deinde, qua»sua virtus ac dii iuvent, magnas opes sibi magnumquenomen facere. Satis scire, origini llomanae et deosaffuisse, et non defuluram virtulein. 1‘roinde ne gra-•carentur homines cum hominibus sanguinem et genusmiscere. Nusquani benigne legatio audita est: adeosimul spernebant, simul tantam in medio cresccntemmolem sibi ac posteris suis metuebant. A plcrisquerogitantibus dimissi, Ecquod feminis quoque asyhimaperuissenl? id enim demum compar connubium fore.Aegre id Romana pubes passa, et haud dubie ad vimspectare res coepit. Cui tempus locumque aptum utdaret Romulus, aegritudinem animi dissimulans,lados ex industria parat, Neptuno Equestri solleu-nes: Consualia rocat. Indici deinde. finitimis specta-culum iubet: quantoque apparatu tum sciebant, autpoterant, concelebrant; ut rem claram exspectatam-que facerent. Multi mortalesconvenere,Studio etiamvidendae norae urbis; maxime proximi quiquc, Cae-ninenses, Crustumini, Antemnates. lam Sabinorumomnis multitudo, cum libcris ac coniugibus, venit.Inritati hospitaliter per domos, quum situm moe-niaque et frequentem tectis urbem vidissent, miran-tur, tarn brevi rem Romanam crerisse. Ubi specta-culi tempus venit, deditaeque eu mentes cum uculia