12

T. LI VII

cliritudine, caudis in speluncam traxit. Herculesad primam auroram somno excitus, quum gregemperlustrasset uculis, et partem abesse numero sen-sisset, pergit ad proximam speluncam, si forte eo ve-stigia ferrcnt. Quae ubi omnia foras versa vidit,nec in partem aliam ferre, confusus atque inccrtusanimi, ex loco infesto agereporro armentum occepit.Irnle quum actae boves quaedam ad desiderium, utfit, relictarum mugissent, reddita inclusarum ex spe-lunca boum vox llerculcm convertit. Quem quumvadcntem ad speluncam Cacus vi prohibere conatusesset; ictus clava, fideni pastoruni nequicquam invo.cans, morte occubuit. Euander tum ea, profugus exPeloponneso, auctoritate magis, quam imperio, re-gebat loca: venerabilis vir miraculo literarum, reinovae inter rüdes artium liomines; venerabilior divi-nitate credita Carmentae matris, quam fatiloquam,ante Sibyllae in Italiam adventum, miratae hae gen-tes fuerant. Is tum Fuander, concursu pastorum,trepidantium circa advenam manifestae reum cae-dis, excitus, postquam facinus facinorisque causamaudivit, liabitum formamque viri aliquantum amplin-rem augustioremque humana intuens, rogitat, qui viresset? IJbi nomen patremque acpatriam accepit: luvenale, Hercules, salve, inquit; te mihi maler, veridicainterpres deum, aucturum coelestium numerum ccci-nit; tibique aram hic dicalum iri, quam opulenlissimavlim in terris gens Maximam vocet, luoque ritu colat.Dextra Hercules data, accipere se omen implelurum-que fata, ara condita atque dicata, ait. Ibi tum pri-inum bove eximia capta de grege sacrum Herculi,adhibitis ad ministerium dapemque Potitiis ac Pina-riis, quae tum familiae maxime inclutac ea loca in-colcbant, factum. Forte ita evenit, ut Potitii ad tem-pus praesto essent, iisque exta apponerentur; Pina-rii, extisadesis, ad ceteram veuirent dapem. Jude