10

T. I,IVII

in Xumitoris agros ab bis impetum iicri: inde cos,coilccta iuvenum manu, hostilem in moduni praedasagere. Sic Numituri ad supplicium Remus deditur.lam inde ab initio Faustulo spes fuerat, regiam stir-pem apud se educari: nam ct expositos iussu regisinfantcs sciebat, et tcmpus, quo ipso eos sustulisset,ad id ipsum congruere. Sed rem immaturam, nisiaut per occasionem, aut per neccssitatem, aperiri no-luerat. Necessitas prior venit: ita, metu subactus,Romulo rem aperit. Forte et Numitori, quum incustodia Rcmum haberet, audissetque, geminos essefratres, comparando et aetatem corum, et ipsam mi-nime servilem indolent, tetigerat animuni memorianepotum: sciscitandoque eo demum pervenit,utbaudprocul esset, quin Remum agnosceret. Ita undiqueregi dolus nectitur. Romulus, non cum globo iuve-num, (nee enim erat advim apertam par; sed aliisalio itinere iussis certo tempore ad regiam venirepa-storibus, ad regem impetum facit: et a domo Numi-toris alia comparata manu adiuvat Remus. Ita re-gem obtruncant.

VI. Numitor, inter primum tumultum hostes in-vasisse urbem atque adortos regiam dictitans, quumpubem Albanam in arcein praesidio armisque obti-nendam avocasset; postquam iuvenes, perpetratacaede, pergere ad se gratulautes vidit, extemplo ad-vocato concilio, scelera in se fratris, originem nepo-tum, ut geniti, ut educati, ut cogniti essent, caedemdeinceps tyranni, seque eius auctorem ostendit. lu-vencs, per mediam concionemagmine ingressi, quumavum regem salutassent, secuta ex omni multitudineconsentiens vox ratum nomen imperiumque regieft'ecit. Ita Numitori Albana permissa re, Romulum Re-mumque cupido cepit, in iis locis, ubi expositi, ubi-que cducati erant, urbis condendae. Ft supei’ei-atmultitudo Albanorum Latinorumque: ad id pastores