xn

PRAEFATIO.

gii partes, quae artis criticae et hcrmeneuticae bs-neficio in integrum rcstitui ac (liligcntius explana-ri dcbeant.

Quum igitur Tauchnitius, typographus ac bi-bliopola celeberrimus et de re libraria meritissimus,mihi significasset, se id agere, ut, quemadmoduinnuperrimc Ciceronis opera, ita Livii quoque librosuno volumine comprebensos emittat ctsimulmino-rem eiusdem scriptoris editioncni in sex tomos di-visarn adornet, 7 °) nicque in liuius consilii societa-item vocassct, oblatam mihi textus itcrum rccogno-scendi provinciam eo lubentius suscepi, quo aegriusfercbani, maiorcm illam Livii editionem ante hosquinquc annos a me inchoatam, necdumabsolutam,quaTafelium perverse abusum esse supra dixi, su-pina eoruin, qui typothetaruin spcciinina corrigen-da accepissent, negligentia permultis iisque gra-vissimis operarum peccatis esse deformatam. llaeeut emendarem, prima quidem cura fuit: sed maioraltera, ut, quum in re critica neque turpe sit erro-rem fateri, neque verum videre quovis temporecontingat, lectionem vulgatam aliis locis, quosolim temere sollicitassem, in orationis contcxtumrestitucrem, aliis autem, quos olim intactos reli-quissem, vel codicum auctoritate fretus, vel conie-

70) Triginta quinque, qui supersunt, Livii Historiarum librinescio au rectius cum Lallemamlo in septem tomos diviiiantur,quum Livium non primo tantum libro, sed etiam sexto, vigesimoprimo et tricesimo primo praefatum esse constet, eomque idemalibi etiam fecisse appareat ex loco PJinii, qui in Praefatione allVespasianum Imperatorem, Historiae Naturali praemissa,haec scripsit: „Proliteor, rnirari me T. I.ivium, auctorem cele-„}>errimum, inllistoriamm suarum, quas repetit ab origine urbis,„quodam volumine sic orsum: Satis iani sibi gloriae quaesitum,„et potuisse se dosincre, ni animus inquies pasceretur opere.“