VI P R A E F A T I O.

tertio, ac dccadis quintae dimidia partc, sive codi-cum Bambergensis ct Vindoboncnsis auctoritatem,sive coniccturac probabilitatcm secutus, locispcnmiltis suppleverim atque emcndavcrim, Er-nestii editio a merecognitanovamvelutieditionumfamiliam ducat. Quod quum, tribus editionis no-strac voluminibus evulgatis, Tafelius intcllexissct,mercenariam Ijivio edendo ita navavit operani, utleetiones optimas ct maxime genuinas, quas nonex codicibus Bambergensi ct Vindobonensi pro-miscue , id quod ille falso opinatus cst 12 ), scd cxsolo Bambergensi petitas esse, tarn res ipsa , quumhos libros codice Vindobonensi non contincri, in-ter omnes constet, quam Goelleri über, quem planeignorasse videtur, cum docere potuisset, in imopaginarum margincponcret, lleusingeri autem con-iecturis, quae, licet liic Livii interpres , qua ra-tionc librarii peccare potuerint, operose et putidcdemonstraverit, non nisi raro cordatioribus placc-bunt, in texturn recipiendis orationem Livianamminim quantum interpolaret. Circumspectius qui-dem rem gessi t Baumgarten-Crusins, reccntissi-mus Livii editor, qui in textu passim refingendo,uti codicum a Drakenborchio aliisque adbibitorumlectionibus, itaBambergensis quoque copiisrectiusest usus, ct, quum typographus (quo iure, ipseviderit) quarti editionis nostrae voluminisplagulasnondum evulgatas illi subministrasset, eos etiamlocos, quos codicis Vindoboncnsis auctoritate emen-davi, integriorcs exhibuit. Sed quum idem pari-

12) In Praefatione enim, tomo tertio praefixa, haec scripsit:,, Quantam luceni Kreyssigius , vir doctissiimis, postremis quiti-,, quo libris c codice Bambergensi atque Vindnbonensi adfusurus„ sit, ex bis, quae iam protulit, laete auspicari licet. “

-