338

T. LIVII [C. C. 585. A. C. 167.]

a va/iis petemus, quo hanc funestam legationem do-mum referamus: omnia libera capita, quicquid Rho-diorum virorum, feminarum est, cum omni pecunianostra naves conscendemus: ac, relictis penatibuspublicisprivalisque, Hornam veniemus: et, omni auroet argento, quicquid publici, quicquidprivati est, incomitio, in vestibulo curiae vestrae,cumulata,corpora inostra coniugumque ac liberorum vestrae potestatipermittemus, hic passuri, quodcunque patiendum erit.Procul ab oculis nostris urbs nostra diripiatur,incen-datur. Hostes Rhodios esse, Romani indicare pos-sunt: est tamen et nostrum aliquod de nobis iudicium,quo nunquam indicabimus nos vestros hostes: necquic-quam hostile, etiam si omnia patiemur, faciemus.

XXV. Secundum talem orationem universi rur-sus prociderunt, ramosque oleae supplices iactantes,tandem excitati, curia excesserunt. Tunc sententiaeinterrogari coeptae. Infestissimi Rhodiis erant, quiconsules praetoresve aut legati gesserant in Macedo-nia bellum. Plurimum causam eorum adiuvit M.Porcius Cato; qui, asper ingenio, tum lenem mitem-que senatorem egit. N011 inseram simulacrum vilicopiosi, quae dixerit, referendo: ipsius oratio scriptaexstat, Originum quinto libro inclusa. Rhodiis re-sponsum ita redditum est, ut nec hostes fierent, nec |socii permanerent. Philocrates et Astymedes prin-cipes legationis erant. Partem cum Philocrate re-nuntiare Rhodum legationem placuit, partem cumAstyinede Romae subsistere, quae, quae agerentur,sciret, certioresque suos faceret. In praesentia prae-sidia deducere ante certam diem ex Lycia Cariaqueiusserunt praefectos. Haec Rhodum nuntiata. Quaeper se tristia fuissent, quia maioris mali levatus erattimor, quum bellum timuissent,in gaudium renuntia-ta verterunt. Itaque extemplo coronam viginti mil- 1lium aureorum decreverunt: Theaetetum, praefectum i