Lib.XLIV. Cap.20.27. [C.C.584. A.C. ifi8.] 2S3

quum, quid omnes suasuri essent, appareret, ipse,pecuniae, quam regni, melior custos, institit de per-fidia et feritate Gallorum disserere: Mallorum iamante cladibus expertum, periculosum esse, tantammultitudinem in Macedoniam accipere, ne gravioreseos socios habeant, quam hostes Romanos. Quinquemillia equitum satis esse, quibus et uti ad bellum pos-sent, el quorum multitudinem ipsi non timeant.

XXVII. Apparebat inde omnibus,mercedem mul-titudinis timere, nec quicquam aliud: sed, quum sua-dere consulenti nemo auderet, remittitur Antigonus,qui nuntiaret, quinque millium equitum opera tantumuti regem: non tenere multitudinem aliam. Quodubi audivere barbari, ceterorum quidem fremitusfuit, indignantium se frustra excitos sedibus suis:Clondicus rursus interrogat, ecquid ipsis quinquemillibus, quod convenisset, numeraret? Quum ad-versus id quoque misceri ambages cerneret, inviola-to fallaci nuntio, (quod vix speraverat ipse possecontingere) retro ad Istrum, perpopulati Thraciam,qua vicina erat viae, redierunt. Quae manus, quietosedente rege ad Enipeum, adversus Romanos Per-rhaebiae saltum in Thessaliam traducta, non agrostantum nudare populando potuit, ne quos inde Ro-mani commeatus exspectarent, sed ipsas exscindereurbes, tenente ad Enipeum Perseo Romanos, ne ur-bibus sociis opitulari possent. Ipsis quoque Romanisde se cogitandum fuisset: quando neque manere,amissa Thessalia, unde exercitus alebatur, potuis-sent, neque progredi, quum ex adverso castra Mace-donum***. Qui ea pependerant spe, haud medio-criter debilitavit. Eadem avaritia Gentium regemsibi alienavit. Nam, quum trecenta talenta Pellaemissis a Gentio numerasset, signare eos pecuniampassus. Imle decem talenta ad Pantauchum missa,caque praesentia dari regiiussit; reliquam pecuniam,