278

T. LiVll [D. C. 58 4. A. C. jG8.]

occupanda; quando, aut quo sallu intranda Macedo-nia; ubi horrea ponenda; qua terra, mari subvehan-tur commeatus; quando cum hoste manus conseren-dae, quando quiesse sit melius. Nec, quid faciendumsit, modo statuunt, sed, quicquid aliter, quam ipsi cen-suere, factum est, consulem velati dictu die,accusant.Haec magna impedimenta res gerentibus siint. Nequeenim omnes tam firmi et constantis animi contra ad-versum rumorem esse possunt, quam Fabius fuit: qidsuum imperium minui per vanitatem populi maluit,quam secunda fama male rempublicam gerere. Nonsum is, qui non existimem admonendos duces esse:imo eum, qui de sua unius sententia omnia gerat, su-perbum iudico magis, quam sapientem. Quid ergoest? Primum a prudentibus, et proprie rei militari»peritis, et usu doctis, monendi imperatores sunt: dein-de ab his, qui intersunt gerendis *i loco, qui hostem, quitemporum opportunitatem vident, qui in eodem velutnavigio participes sunt periculi. Itaque si quis est,qui, quod e republica sit, suadere se mihi in eo bello,quod gesturus sum, confidat; is ne deneget operamreipublicae, et in Macedoniam viecum veniat. Nare,equo, tabernaculo, viatico etiam a me iuvabilur. Siquem id facere piget, et otium urbanum tnililiae la-boribus praeoptat, e terra ne,gubernaverit. Sermo-num satis ipsa praebet urbs:jloquacitatem suam con-tineat: nos castrensibus cotisiliis contentos futurosesse sciat. Ab hac concione, Latinis, quae pridie Ka-lendas Apriles fuerunt, in monte sacrificio rite per-petrato, protinus inde ei consul et praetor Cu. Octa-Tius in Macedoniam profecti sunt. Traditum estmemoriae, maiore, quam solita, frequentia prose-queutium consulem celebratum: ac prope certa speominatos esse homines, finem esse Macedonico beilo,maturumque reditum cum egregio triumpho consu-lis fore.