220 T. LIVII [D. C. 58 i. A. C. 171.]

arcesserent, propere misit. Qua et serius, quam respostulabat, et raptim acta, turbati cursu adversusinstructos et praeparatos erant adventuri. Consulanteveniens extemplo proelium conseruit. Primoresistere Macedones; deinde, ut nulla re pares erant,amissis trecentis peditibus, viginti quattuor primori-bus equitum ex ala, quam Sacram vocant, inter quosAntimachus etiam praefectus alae cecidit, abire coqnautur. Ceterum iter prope ipso proelio tumultuo-1sius fuit. Phalanx, abs trepido nuntio accita, quum jraptim duceretur, primo in angustiis captivorum|agmini oblata vehiculisque frumento onustis: iis|caesis, ingens ibi vexatio partis utriusque fuit, nullo Iexspectante, ut utcunque explicaretur agmen, sed)armatis detrudentibus per praeceps impedimenta,|(neque enim aliter viaaperiripoterat)iumentis,quuni|stimularentur, in turba saevientibus. Vixabincon-|dito agmine captivorum expedierant sese, quum re-gio agmini perculsisque equitibus occurrunt. Ibivero clamor iubentium referre signa ruinae quoqueprope similem trepidationem fecit: ut, si hostes,in-jtroirc angustias ausi, longius insecuti essent, magna jclades accipi potuerit. Consul, recepto ex tumulojpraesidio, contentus modico successu, in castra co-ipias reduxit. Sunt, qui eo die magno proelio pugna-1tum auctores sint: octo millia hostium caesa, in his|Sopatrum et Antipatrum regios duces: vivos captos jcirciter duo millia octingentos, signa militaria capta|viginti septem. Nec incruentam victoriam fuisse:supra quattuor millia et trecentos de exercitu cnn-isulis cecidisse: signa sinistrae alae quinque amissa.]LXVII. Ilie dies et Romanis refecit animos, etPersea perculit, ut, dies paucos ad Mopselum moratus, sepulturae maxime militum amissorum cura,]praesidio satis valido ad Gonnum relicto, in Mace-1doniam reciperet copias. Timotheum quendamci 1