Lm. XLII. Cap.G 0.G1. [U.C.58i.A. C. 171 .]

‘victores, omnes quidem laeti, ante alios Thracum in-solens laetitia eminebat: cum cantu enim superfixacapita hostium portantes redierunt. Apud Romanosnon maestitia tantum ex male gestare, sed pavoretiam erat, ne extemplo castra hostis aggrederetur.Eumenes suadere, ut trans Peneum transferret ca-stra; ut pro munimento amnem haberet, dum per-culsi milites animos colligerent. Consul moveri fla-gitio timoris fatendi: rictus tamen ratione, silentii)noctis traductis copiis, castra in ulteriore ripa com-munit. Rex, postero die ad lacessendos proelio ho-stes progressus , postquam trans amnem in tuto po-sita castra animadrertit, fatebatur quidem peccatum,quod pridie non institisset rictis; sed aliquanto ma-iorem culpam esse, quod nocte foret cessatum. Nam,ut neminem alium suorum moveret, leri armaturaimmissa, trepidantium in transitu fluminis hostiumdeleri magna ex parte copias potuisse. Romanisquidem praesens paror demptus erat, in tuto castrahabentibus: damnum inter cetera praecipue fama»morcbat. Et in consilio apud consulem pro se quis-que in Aetolos conferebant causam: Ab iis fugaeterrorisque principium ortum: secutos pavorem Aeto-lorum et ceteros socios Graecorum populorum. Quin-que principes Aetolorum , qui primi terga vertentesconspecti dicebantur, Romam missi. Thessali proconcione laudati, ducesque eorum etiam virtutiscausa donati.

LXI. Ad regem spolia caesorum hostium refere-bantur. Donat ex his, aliis arma insignia, aliis equos;quibusdam captivos dono dabat. Scuta erant supramille quingenta; loricae thoracesque mille ampliusSummam explebant; galearum gladiorumque ct mis-silium omnis generis maior aliquanto numerus. Haec,per se ampla, pleraque multiplicata verbis regis,quae ad concionem vocato exercitu habuit: Praeiu-