152

T. LIVII [U. C. 578 . A.C. i 7 4.]

quam bellum paravit? Bastarnas primum ad terre-rem omnium in Dardaniam immisit: qui si sedem eamtenuissent, graviores eos accolas Graecia habuisset,quam Asia Gallos habeat. Ea spe depulsus, non ta-men belli consilia omisit: imo, si vere volumus dicere,iam inchoavit bellum. Dolopiam armis subegit, necprovocantes de controversiis ad disceptationem populiRomani audivit. Inde, transgressus Oetam, ut repentein medio umbilico Graeciae conspiceretur, Delphiescendit. Haec usurpatio itineris insoliti quo vobisspectare videtur? Thessaliam deinde peragravit. Quodsine ullius eorum, quos oderat, noxa, hoc magis tenta-tionem metuo. Inde lileras ad nos cum muneris speciemisit, et cogitare iubet, quo modo in reliquum hoc mu-nere non egeamus; hoc est, ut decretum, quo arcen-tur Peloponneso Macedones, tollamus; rursus legatosregios, et hospitia cum principibus, et mox Macedo-num exercitus,ipsum quoque a Delphis (quantum eniminterfluit fretum?) traiicientem in Peloponnesumvideamus, immisceamur Macedonibus armantibus seadversus Romanos. Ego nihil novi censeo decernen-dum, servandaque omnia integra, donec ad certum re-digatur, vanusne hic limor noster, an verus fuerit. Sipax inviolata inter Macedonas Romanosque manebit,nobis quoque amicitia et commercium sit: nunc de eocogitare periculosum et immaturum videtur.

XXIV. [29.] Post huncAreho, frater Xenarchipraetoris, ita disseruit: Difficilem orationem Calli-crates, et mihi, et omnibus, qui ab eo dissentimus, fe-cit: agendo enim Romanae societatis causam ipse,tentarique et oppugnari dicendo, quam nemo nequelentat, neque oppugnat; effecit, ut, qui ab se dissenti-ret, adversus Romanos dicere videretur. Ac primumomnium, tanquam non hic nobiscum fuisset, sed autexcuria populi Romani veniret, aut regum arcanisinter esset, omnia scit et nuntiat, quae occulte facta