391

Trojanorum mare transiens ad has regiones venit et urbem insig-nem, Patavinum, condidil et in ea mortuus ac sepultus fait, cujushodie ingens tumba ibi habetur, quam et vidimus. Erat autemcunctaruin urbium Venetiae regionis excellentissima, bonis quippeomnibus refertissima fuit, quae cum olim populosissima esset,propter ejus summam aequitas plurimum earuit: nam antiquis tem-poribns centum et yiginti millia mililum in ea recensita fuisseSlrabo commemorat. Romanorum vero temporibus in ea censifuisse quingenti equestris ordinis viri, unde et eorum rempubli-cam difficillimis temporibus pecunia et armis plurimum juverunl.Ea etiam, etsi conditione vetustissima sit habita, aedificiis tarnennunc extantibus publicis et privatis nova habetur. Attila, Hunno-rum rex, igne ferroque vastatam reliquit immunitam (li), quamcum Ravennates instaurassent, post cenlesimum instauralionis annumLongobardi penitus incenderunt, verum Caroli M. tempore mirumin moduin augeri coepit, sed quidam Teutonicus tyrannus, dictusEzelinus, anno Domini 1234 eam civibus aliisque bonis viduatamreddidit. Quo mortuo in Carrariensium manus deveniens mirabi-liter excitata et ornata fuit atque triplici muro communita etfluvio exornata. In eam Heinricus Y. imperator Germanorum anno1108 cathedralem ecclesiam exstantem aedificavit et praetoriumtoto orbe celeberrimum igne casu concrematum Yeneti construxe-runt, qui eam urbem anno Domini 1406 ceperunt expulsis im-mundissimis ejus rectoribus, qui suis immunditiis fere totam Ita-liain infecisse feruntur. In eum ergo statum, quo nunc stat,Yeneti eam deduxerunt. Clarissimos autem viros genuit multos,inter quos Titus Livius unus fuit, et Petrus Aponus de Abano,qui tarn mathemalicus quam physicus expertissimus fuit, de quostudentes Paduani referre solent, quod dum quadam vice febribusvexaretur, desideravit bibere aquam de cisterna cujusdam nobilisdivitis indicans, illam solam aquam sibi non nocituram, et fre-quenter misit servum suum cum amphora ad tollendam aquam;tandem nobilis ille taedio affectus propter frequentem servi ingres-sum dixit servo, ne amplius rediret; in crastinum, dum servuspropter inhibitionem ire difficultaret,, coactus a doctore venit adcuriam nobilis, petens saltim pro hac vice aquam, et vix oblinuit,dominus etiam pulei juravit, se amplius non daturum aquam. Se-quenti die dominus Petrus iterum misit servum pro aqua, sed