212
ab eis extorquere pecunias conabantur, sed talis erat conditio illorumperegrinorum, quod nuiiam secum habebant pecuniam. Isti ergoduo rogabant nos pro nostra salute, ne evagaremur longius a littoreportus nostri, ne deterius nobis contingeret. Stetimus ergo inlittore adhuc per horam cum hominibus, et illi duo percussi insuam galeam navigaverunt, stantibus autem sic nobis, vidimustumultum magnum inter portas civitatis et furiosum hominumconcursum; nam Sarraceni, qui nobiscum in littore stabant, adportam sursum concurrerunt, et alii extra saltaverunt, ct custo-des exemtis gladiis stabant observanles, ne quis intrarct velexirct. Duo eniin zentilomi, palroni duarum galearum, con-tentionem habuerunt cum quibusdain Sarracenis propter nego-tiantium vertigines, et in conlentioue unus Sarracenum pcrcussit^et facta percussione de fontico per civitatem cucurril volens trans-fugere in classem, sed alii Sarraceni insequebantur eum et subportis comprehenderunt et graviter vulneraverunt eum. Compre-hensum autem eum cum socio alio patrono ambos in vincula con-jecenmt et caeteros Chrislianos latinos repertos in civitate cumpercussionibus et contumeliis ejecerunt de civitate et multi galeotaecum planctu et ululatu bene castigali ad nos super littus veneruntreferentes, multam turbationem esse in civitate et indignationemmagnam contra Chrislianos. Fuimus autem laeli ego et sociusmeus, quod ante exortam tribulationem evasimus de civitate. Pejusenim sletissenl peregrini reperti, quam quicumque alii, quia sal-vus conduetus noster exspiraverat, non autem illorum, qui erantde classe; semper enim instante recessu Chrislianorum a Sarracenisincipiunt saevire in eos, et furorem ac inimiciliam, quam animoocculte gerunt, et amaritudinem, quam celanl, in fine ostenduntet effundunt. Interim enim quod sperant, se aliquam utilitatemab eis habere, serviunt et obsequuntur, sed hac spe finem habentesaeviunt, vexant, rapiunt, furantur, et ubicumque eis nocere pos-sunt, festinant, ul fiat, et raro efficiuntur Christiani tarn boni sociiet Sarraceni,' quod ab invicem recedanl cum pace, praecipue quandosunt multi, ut cst, quando peregrini vel classis mercatorum abeis recedere debet, quando enim hominem christianum non ampliusad se reversurum putant, malum Vale sibi praestant, de quo saepeexperientias habui (li). Advesperascente die socius meus et egoin classem reversi sumus ad coenam nostram, amplius ad littus