338 Certamen

elt de cafu Apoftoli: quod didtum ante , de fen-tentia Chryfoftomi agendo , latius explicavi-mus.

Neque plus voluit Matthaeus Blaftare, quicap. 12. littera gamma de cafu Apoftoli lo-quens , dixit: ” vide tamen quo padto divinus„ hic Apoftolus quadam condefcenlione utens,„ fi pars fidelis, inquit, infideli cohabitare ve-„ lit; quo fit, ut, fi cohabitare nolit, matri-,, monium fine dubio folvendum fit. Perfuafus„ autem ipfe fum , hoc fuifie principii , & quafi„ primordiorum prcedicationis .,,

Siquidem hic audior eodem rurfus modo ,quo Photius, in hoc loco loqui intelligenduseft, feu tantum agere de folutione tori & ha-bitationis. Hacc quippe verba : matrimonium finedubio folvendum fit , & fimilia apud Graecos, dumex propria loquuntur lententia, & juxta con-ciliorum canones, aliud non important.

Et merito afferit a principio feu primordiisprcedicationis id in ecclefia obtinuifie , cum jux-ta Photium, citato loco apud (Ecumenium , idnon obtinuerit, dum uterque conjux fideliseflet, pro quibus fornicatio tantum jufta caufafeparationis quoad torum ex lege divina erat,neque etiam illud obtinuerit, dum fidelis cuminfideli matrimonium iniviffet, ut Tertullianusaliique patres docent. Itaque a primordiis prae-dicationis, id eft ex Domini dodlrina , tantumobtinuit, ut pars ad fidem converfa, altera ma-nente infideli, fefe ab ea quoad torum & ha-bitationem quoque feparare poffit; imo tenea-tur fe feparare, fi infidelis cohabitare nolit pa-cifice.

Quod autem Gagnaeius ex propriis addit, &alteri,fi velit , nubat ,in eo fecutus eft fcholafti-cos fui temporis. Nec hoc Photius, neque etiam