T H E 0 L 0 G 0-J U RID IC U M. 317effe , quam afferere, Gratiani dodfrinam fuiffecommuni ecclefia; praxi ac fenfui conformem:fi htec adverfarii ratiocinia fubfifterent, etiamdici poterit , dodlrinas ecclefiae Gratiani tem-pore conforme fuiffe, confeffionem auricularemad veniam peccatorum confequendam jure di-vino neceffariam non effe; confiat enim Grati-anum C. 33. quatjl. 3. deponnit. dift.i., dum exami-nat, an fala confijjiane cordis crimen pojjit deleri ?

Motis in utramque partem dubiis, hoc mo-do concludere:,, quibus auifioritatibus, vel qui-,, bus rationum firmamentis utraque fententia,, fan&ificationis & confeffionis. innitatur , in„ medium breviter expofjimus. Cui autem ha-,, rum potius adhaerendum fit, le&oris judiciorefervatur , utraque enim fautores habet fa-M pientes & religiofos viros.

Audebitne forlan adverfarius admittere tem-pore Gratiani circa hoc pundtum fi 4 ei in eccle-fia dubitatum fuiffe?

Itaque licet quandoque contingat, quod, dumautor aliquis fententiam , quam propugnat ,aliorum teftimonio corroboret, non inde ftatimfequatur, eum dumtaxat eorum authoritate mo-veri : equidem hoc de Gratiano dici non poteft,qui vere Arobrofiaftrum , quem putabat effeverum Ambrofium, tamquam unicum fuse fen-tentiae fundamentum adduxit, prout & feceruntHugo a S. Vidtore, Petrus Lombardus &c.

Qui Gratianus cscteris eo magis culpandus eft,quod ita do&rinam ecclefiae ignoraverit, ut cir-ca pundta fidei quotidie obvia, ut vidimus,du-bia movere aufus fuerit. Quidni dicatur, ipfumetiam dodlrinam & praxin ecclefia, circa rem,quam tradlamus, non fatis perfpedtam habuiffe,utpote rarius contingentem ?Ut adeo Gratianus«a;terique, non tantum audtorem fuppofititim pro