ThSologo-Juridic tXM. apitum diffolvente , idem Fra-Paolo retulit ? Apagenugas. Stat itaque firmum argumentum, quodex Fra-Paolo jundto Tridentino deduxerat, cuniad illud nil folidi refpondere potuerit profecutor.

XIII. Quae modo de matrimonio rato noticonfummato diximus, etiam fufficiunt, ut ea,quae ex S. Chryioftomo attulerat vir clar., vin-dicemus; nam diruto hoc adverfarii fundamen-to, ruit totum ejus aedificium; neque ea , qua;hic magna voce fonat, ejus de mente Chryfo-ffomi opinionem minime enervant.

Et vero, quae Deus de matrimonio fanxit, op-tima nituntur ratione, & juxta eam fe compo-fuilfe, officii efi; quod ergo Deus conjunxit ,profecutor non feparet. Siquidem Domini verba ;nulla adjedta exceptione, generaliter omnia ma-trimonia refpiciust; itaque nullo cafu jure di-vino matrimonii vinculum folvi dici poteft. Pro-baverat etiam vir clar. patres primorum faiculo-rum generaliter & fine exceptione haec optimiSalvatoris verba fimiliter intellexiffe : ut quidergo hic continuo clamitat adverfarius, oporte-re , ut probetur, nec in cafu Apoftoli matrimo-nium jure divino folvi: qui enim legem gene-raliter & fine ulla exceptione latam adducit, qui-que continuo iic illam intelledlam a patribusprobat, ulteriori probatione opus non habet, utoftendat jure divino nullam jufcam folvendimatrimonii caufam effe. Itaque adferenti excep-tionem , qua vult jure divino talem caufamexiftere , probatio incumbic. Quas Vero hac acta-te'ab i adverfario folvendi matrimonii rationes al-latae funt, ut ut fere rifum moveant, jure meri-to a judiciis noftris remotiffima; funt.

Nec majori merito profequendum putamusfequens addudtum ratiocinium, quod pro com-moditate caufae,non vacillando, ut ante, adfertprofecutor. Scilicet: T *